Οι πλούσιοι έχουν σταματήσει να διατυμπανίζουν τον πλούτο τους αλλά στρέφονται σε ιδιωτικές αγορές επαύλεων, έργων τέχνης και κλασικών αυτοκινήτων που έχουν σχεδιαστεί για να αποφύγουν την προσοχή, σύμφωνα με τους ειδικούς.
Οι εταιρείες δημοπρασιών και οι μεσίτες πολυτελών ακινήτων λένε ότι οι πλούσιοι αγοραστές και πωλητές στρέφονται όλο και περισσότερο σε ιδιωτικές πωλήσεις και καταχωρίσεις εκτός αγοράς για να αποφύγουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα αδιάκριτα βλέμματα. Ενώ οι δημόσιες πωλήσεις σε δημοπρασίες μειώνονται στον κόσμο της τέχνης, οι ιδιωτικές πωλήσεις – που γίνονται πίσω από κλειστές πόρτες μεταξύ διακριτικών αγοραστών και πωλητών – αυξάνονται.
Πέρυσι, ενώ οι συνδυασμένες πωλήσεις σε δημόσιες δημοπρασίες για τους οίκους Sotheby’s, Christie’s και Phillips μειώθηκαν κατά 19%, οι ιδιωτικές πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 4% στον οίκο Sotheby’s και κατά 5% στον Christie’s, συνολικά 2,4 δισεκατομμύρια δολάρια στους δύο οίκους δημοπρασιών.
Τα κλασικά αυτοκίνητα βλέπουν επίσης μια στροφή προς τις ιδιωτικές πωλήσεις, ιδίως με τα πιο ακριβά και σπάνια μοντέλα. Η RM Sotheby’s, η εταιρεία δημοπρασιών κλασικών αυτοκινήτων, πουλάει με δημόσιες δημοπρασίες τρόπαια Ferrari, Porsche και άλλα τρόπαια για περισσότερα από 30 χρόνια. Αλλά το νεοσύστατο τμήμα ιδιωτικών πωλήσεων της RM Sotheby’s είδε τις πωλήσεις του να υπερτετραπλασιάζονται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, σύμφωνα με τον Shelby Myers, παγκόσμιο επικεφαλής των ιδιωτικών πωλήσεων της RM Sotheby’s.
Οι ιδιωτικές πωλήσεις, όπου τα αυτοκίνητα διατίθενται διακριτικά μεταξύ αγοραστή και πωλητή χωρίς δημοπρασία ή δημόσια τιμή, αντιπροσωπεύουν πλέον σχεδόν το ένα τρίτο των εσόδων. Οι συλλέκτες που επιθυμούν να παρουσιάζουν τα αυτοκίνητά τους σε εκδηλώσεις και εκθέσεις βραβείων αποφεύγουν επίσης τις δημοπρασίες, καθώς οι θεατές είναι πιο πιθανό να είναι σε θέση να καταλάβουν πόσα πλήρωσε ο ιδιοκτήτης. Οι μεγαλύτερες συμφωνίες γίνονται πλέον “ψιθυριστά” χωρίς να καταχωρηθούν σε δημόσιους ιστότοπους, αλλά συμφωνούνται αθόρυβα μεταξύ μιας επιλεγμένης ομάδας μεσιτών και αγοραστών.
Το Λος Άντζελες θεωρείται η γενέτειρα τέτοιων συμφωνιών, ξεκινώντας τη δεκαετία του 1980 και του 1990, όταν διασημότητες και αστέρες του κινηματογράφου ήθελαν να αποφύγουν την επίσκεψη των φανατικών θαυμαστών τους στα σπίτια τους.
Με την πάροδο του χρόνου, σύμφωνα με τον κτηματομεσίτη Ernie Carswell της Douglas Elliman στο Λος Άντζελες, πλούσιοι, όχι όμως διάσημοι, πωλητές συμμετείχαν στην τρέλα των off-market.
“Δεν θέλουν οι διαρρήκτες να ξέρουν πώς να φτάσουν στην κρεβατοκάμαρα, ή πόση γη υπάρχει ή πώς να περάσουν μέσα από τους φράχτες”, δήλωσε ο Carswell. Σύμφωνα με τον ίδιο μεσίτη τέτοιες καταχωρίσεις δεν έχουν νόημα για ακίνητα κάτω των 5 εκατομμυρίων δολαρίων, αλλά για τα μεγαλο-επαύλεις στο Μαλιμπού, το Μπελ Αιρ ή το Μπέβερλι Χιλς με τιμές που ξεπερνούν τα 20 εκατομμύρια και απευθύνονται σε ένα μικρότερο κύκλο αγοραστών που οι περισσότεροι είναι ήδη γνωστοί στους μεσίτες.
