Η άνοδος του ευρώ αρχίζει να ανησυχεί την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, καθώς απειλεί να συμπιέσει περαιτέρω τον ήδη υποχωρούντα πληθωρισμό. Οι αγορές ομολόγων σπεύδουν να προεξοφλήσουν μεγαλύτερη πιθανότητα νέας μείωσης επιτοκίων μέχρι το καλοκαίρι.
Η ενίσχυση του ευρώ επανέρχεται ως κρίσιμος παράγοντας στη χάραξη νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, σε μια συγκυρία όπου ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη δείχνει τάσεις περαιτέρω αποκλιμάκωσης. Δηλώσεις του μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ και διοικητή της κεντρικής τράπεζας της Αυστρίας, Μάρτιν Κόχερ, ότι μια πιο έντονη ανατίμηση του κοινού νομίσματος θα μπορούσε να επιβάλει επανεκκίνηση των μειώσεων επιτοκίων, λειτούργησαν άμεσα ως καταλύτης στις αγορές ομολόγων.
Γιατί η ισχυροποίηση του ευρώ πιέζει την ΕΚΤ
Η ευρωζώνη παραμένει καθαρός εισαγωγέας Ενέργειας, με αποτέλεσμα η συναλλαγματική ισοτιμία να έχει δυσανάλογα μεγάλη βαρύτητα στη διαμόρφωση του κόστους ζωής. Όπως επισημαίνει και το Reuters, ακόμη και μικρές ανατιμήσεις του ευρώ μειώνουν το κόστος της Ενέργειας και των λοιπών εισαγόμενων αγαθών, μεταφέροντας αποπληθωριστικές πιέσεις στην οικονομία. Σε ένα περιβάλλον όπου ο πληθωρισμός ήδη υποχωρεί προς – ή και κάτω από – τον στόχο του 2%, η περαιτέρω ενίσχυση του νομίσματος περιορίζει τα περιθώρια ανοχής της ΕΚΤ.
Ο Μάρτιν Κόχερ ξεκαθάρισε ότι τα μέχρι στιγμής κέρδη του ευρώ χαρακτηρίζονται «μέτρια» και δεν δικαιολογούν άμεση δράση. Ωστόσο, άφησε σαφώς ανοικτό το ενδεχόμενο παρέμβασης, εφόσον μια πιο απότομη ανατίμηση οδηγήσει σε αναθεώρηση προς τα κάτω των προβλέψεων για τον πληθωρισμό. Με άλλα λόγια, η συναλλαγματική ισοτιμία καθίσταται de facto ένας από τους βασικούς δείκτες που θα παρακολουθεί η Φρανκφούρτη τους επόμενους μήνες.
Αντίδραση αγορών και επιπτώσεις στα ομόλογα
Οι δηλώσεις Κόχερ είχαν άμεσο αντίκτυπο στην καμπύλη αποδόσεων της ευρωζώνης. Τα βραχυπρόθεσμα ομόλογα κινήθηκαν ανοδικά σε τιμές, με τις αποδόσεις τους να υποχωρούν, καθώς οι επενδυτές αύξησαν τα στοιχήματα για νέα μείωση επιτοκίων έως το καλοκαίρι. Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης στα επιτόκια της ΕΚΤ αποτυπώνουν πλέον πιθανότητα περίπου 25% για κίνηση τον Ιούλιο, έναντι μόλις 15% μία ημέρα νωρίτερα.
Παράλληλα, κατά δύο με τρεις μονάδες βάσης υποχώρησαν και οι αποδόσεις των 10ετών κρατικών ομολόγων της ευρωζώνης. Το γερμανικό 10ετές κινείται γύρω στο 2,85%, το γαλλικό στο 3,41%, το ιταλικό στο 3,45%, το ισπανικό στο 3,20%, ενώ το ελληνικό 10ετές διαμορφώνεται στο 3,44%. Η κίνηση αυτή υποδηλώνει ότι η αγορά χρέους αρχίζει να «τιμολογεί» ένα πιο ήπιο μονοπάτι νομισματικής πολιτικής, με όφελος για τους εκδότες ομολόγων αλλά και για τα δημόσια οικονομικά των χωρών με υψηλότερο χρέος.
Για την Ελλάδα, η αποκλιμάκωση των αποδόσεων, έστω και οριακή, λειτουργεί υποστηρικτικά στην προσπάθεια διατήρησης ευνοϊκού κόστους δανεισμού, σε συνέχεια της πορείας αναβάθμισης της πιστοληπτικής της ικανότητας. Ωστόσο, η εξάρτηση από εξωγενείς παράγοντες, όπως η ισοτιμία του ευρώ και οι αποφάσεις της ΕΚΤ, υπενθυμίζει την ανάγκη για συνέχιση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και διατηρήσιμη ανάπτυξη.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η αγορά στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα ότι η ισοτιμία του ευρώ μπορεί να αποδειχθεί ο «κρυφός μοχλός» της επόμενης στροφής της ΕΚΤ. Αν η ανατίμηση συνεχιστεί, η Φρανκφούρτη θα βρεθεί μπροστά σε δίλημμα: είτε θα αποδεχθεί έναν πληθωρισμό κάτω από τον στόχο, με κίνδυνο στασιμότητας, είτε θα αναγκαστεί να χαλαρώσει ξανά τη νομισματική πολιτική, παρά τους κινδύνους για νέες στρεβλώσεις στις αγορές περιουσιακών στοιχείων. Για την Ελλάδα, κάθε επιπλέον «ανάσα» στις αποδόσεις είναι καλοδεχούμενη, αλλά δεν πρέπει να καλλιεργεί εφησυχασμό ως προς τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να θωρακιστεί η οικονομία απέναντι σε μελλοντικές αναταράξεις.







