Πεκίνο και Μόσχα αναβαθμίζουν θεαματικά τη στρατιωτική τους σύμπλευση, στέλνοντας μήνυμα προς Ουάσιγκτον και Ευρώπη ότι ο στρατηγικός τους άξονας βαθαίνει και αποκτά πιο επιχειρησιακό χαρακτήρα. Οι δηλώσεις των υπουργών Άμυνας, σε μια περίοδο ευαίσθητων διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία και έντασης σε Βενεζουέλα και Ιράν, αναδεικνύουν τη διαμόρφωση ενός παράλληλου συστήματος ασφάλειας εκτός δυτικών θεσμών.
Η βιντεοκλήση μεταξύ του Κινέζου υπουργού Άμυνας Ντονγκ Τζουν και του Ρώσου ομολόγου του Αντρέι Μπελούσοφ δεν ήταν μια τυπική διπλωματική ανταλλαγή. Οι δύο πλευρές μίλησαν ανοιχτά για «ενίσχυση στρατηγικού συντονισμού», «βελτίωση μηχανισμών ανταλλαγής» και από κοινού ενίσχυση της ικανότητας αντιμετώπισης «κινδύνων και προκλήσεων». Πρόκειται για λεξιλόγιο που παραπέμπει σε πολύ πιο στενή επιχειρησιακή διασύνδεση των ενόπλων δυνάμεων, πέρα από την κλασική πολιτική ρητορική περί «στρατηγικής εταιρικής σχέσης».
Σιωπή για Ουκρανία, μήνυμα προς Ουάσιγκτον
Ενδεικτικό της προσεκτικής τακτικής του Πεκίνου είναι ότι στην κινεζική εκδοχή της ανακοίνωσης δεν υπάρχει καμία αναφορά στον πόλεμο στην Ουκρανία. Η Κίνα επιμένει στην επίσημη «ουδετερότητά» της, αποφεύγοντας να συνδέσει ρητά τη στρατιωτική της συνεργασία με τη Ρωσία με το ουκρανικό μέτωπο. Την ίδια στιγμή, δυτικές κυβερνήσεις κατηγορούν το Πεκίνο ότι παρέχει στη Μόσχα κρίσιμη οικονομική και τεχνολογική υποστήριξη, ειδικά σε εξαρτήματα διπλής χρήσης που ενισχύουν την αμυντική βιομηχανία της Ρωσίας.
Από ρωσικής πλευράς, ο Μπελούσοφ συνέδεσε ευθέως την ανάγκη στενότερου συντονισμού με τις εξελίξεις σε Βενεζουέλα και Ιράν, δύο περιοχές όπου η αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ είναι έντονη. Η αναφορά αυτή μετατρέπει την κινεζορωσική αμυντική σύμπραξη σε παγκόσμιο εργαλείο αντιστάθμισης της αμερικανικής επιρροής, από τη Μέση Ανατολή μέχρι τη Λατινική Αμερική.
Παράλληλο πλαίσιο ασφάλειας έξω από τη Δύση
Η συγκυρία είναι κρίσιμη: μόλις λίγες ημέρες πριν, Ρώσοι και Ουκρανοί διαπραγματευτές συναντήθηκαν στο Άμπου Ντάμπι για να συζητήσουν ειρηνευτικό σχέδιο που προωθεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Παράλληλα, ο Τραμπ επικαλείται δημόσια την «απειλή» κινεζικής και ρωσικής επιρροής στην Αρκτική, για να δικαιολογήσει την ανάγκη αμερικανικού ελέγχου στη Γροιλανδία. Σ’ αυτό το πλαίσιο, η σύσφιγξη των αμυντικών δεσμών Πεκίνου – Μόσχας λειτουργεί ως έμμεση απάντηση στις αμερικανικές πρωτοβουλίες.
Η Κίνα επιχειρεί να εμφανιστεί ως υπεύθυνος παγκόσμιος παίκτης, μιλώντας για «θετική ενέργεια στην παγκόσμια ασφάλεια και σταθερότητα». Όμως, για τη Δύση, η εικόνα είναι διαφορετική: ένας αναδυόμενος άξονας αυταρχικών δυνάμεων, ο οποίος οικοδομεί δικούς του κανόνες ασφάλειας, παρακάμπτοντας το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και τους παραδοσιακούς θεσμούς του μεταπολεμικού συστήματος.
Επιπτώσεις για Ευρώπη και Ελλάδα
Για την Ευρώπη, η εμβάθυνση του κινεζορωσικού άξονα αυξάνει το στρατηγικό ρίσκο σε τρία επίπεδα: στην Ουκρανία, όπου μειώνεται η πιθανότητα ρωσικής υποχώρησης· στην ενεργειακή ασφάλεια, καθώς η Ρωσία ενισχύει τα ερείσματά της στην Ασία αντισταθμίζοντας τις ευρωπαϊκές κυρώσεις· και στην Αρκτική, που εξελίσσεται σε νέο γεωπολιτικό μέτωπο. Για την Ελλάδα, μέλος ΝΑΤΟ και ΕΕ αλλά με ισχυρά οικονομικά συμφέροντα στην Κίνα (λιμάνι Πειραιά, επενδύσεις logistics), η όξυνση της αντιπαράθεσης ΗΠΑ – Κίνας – Ρωσίας καθιστά ολοένα πιο δύσκολη την ισορροπία ανάμεσα σε ασφάλεια και οικονομική διπλωματία.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η κίνηση Πεκίνου και Μόσχας δεν είναι περιστασιακή, αλλά κομμάτι μιας μακρόπνοης στρατηγικής δημιουργίας εναλλακτικού συστήματος ισχύος απέναντι στη Δύση. Όσο αυτή η αμυντική σύγκλιση βαθαίνει, τόσο η Ευρώπη –και κατ’ επέκταση η Ελλάδα– θα πιέζονται να κάνουν πιο καθαρές επιλογές στρατοπέδου, με συνέπειες όχι μόνο γεωπολιτικές αλλά και οικονομικές, από την ενέργεια μέχρι τις επενδύσεις υψηλής τεχνολογίας.
#Κίνα #Ρωσία #Άμυνα #Ουκρανία #ΗΠΑ #Γεωπολιτική
