Ένας κορυφαίος παράγοντας του γερμανικού ποδοσφαίρου καλεί τις ευρωπαϊκές ομοσπονδίες να εξετάσουν σοβαρά μποϊκοτάζ του Μουντιάλ 2026 στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στο Μεξικό, ως απάντηση στην κλιμάκωση της πολιτικής Τραμπ. Η συζήτηση αναζωπυρώνει το διαχρονικό ερώτημα αν ο παγκόσμιος αθλητισμός μπορεί να μείνει εκτός γεωπολιτικής σύγκρουσης.
Οκε Γκέτλιχ, πρόεδρος της γερμανικής Σανκτ Πάουλι και αντιπρόεδρος της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, άνοιξε δημοσίως τη συζήτηση για ένα ενδεχόμενο ευρωπαϊκό μποϊκοτάζ του Μουντιάλ 2026, το οποίο θα φιλοξενηθεί από τις ΗΠΑ, τον Καναδά και το Μεξικό. Αφορμή, η κλιμάκωση της ρητορικής και των εξωτερικών κινήσεων του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, από τις διεκδικήσεις γύρω από τη Γροιλανδία μέχρι τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Βενεζουέλα.
Η ιστορική αναλογία και η κριτική στη FIFA
Ο Γκέτλιχ, μιλώντας στη γερμανική εφημερίδα «Hamburger Morgenpost», συνέκρινε ευθέως τη σημερινή συγκυρία με τα μποϊκοτάζ των Ολυμπιακών Αγώνων τη δεκαετία του 1980, εν μέσω Ψυχρού Πολέμου. «Ποιες ήταν τότε οι δικαιολογίες για τα μποϊκοτάζ; Κατά τη δική μου εκτίμηση, η σημερινή απειλή είναι μεγαλύτερη», τόνισε, υποστηρίζοντας ότι «ο χρόνος έχει έρθει για να συζητήσουμε σοβαρά το ενδεχόμενο μποϊκοτάζ».
Στο στόχαστρό του βρέθηκε και ο πρόεδρος της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο, ο οποίος θεωρείται στενός πολιτικός σύμμαχος του Τραμπ. Ο Γκέτλιχ κατηγόρησε την παγκόσμια ποδοσφαιρική αρχή για «δύο μέτρα και δύο σταθμά»: «Το Κατάρ θεωρήθηκε υπερβολικά πολιτικό για όλους και τώρα ξαφνικά είμαστε πλήρως απολιτικοί; Αυτό με ενοχλεί βαθιά», ανέφερε, υπενθυμίζοντας τις έντονες ευρωπαϊκές αντιδράσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Μουντιάλ του Κατάρ.
Διχασμένη Ευρώπη μεταξύ αρχών και συμφερόντων
Η παρέμβαση Γκέτλιχ έρχεται να ενισχύσει μια ήδη υπαρκτή συζήτηση στην Ευρώπη για το αν ο αθλητισμός μπορεί να απομονωθεί από τις γεωπολιτικές εντάσεις. Ο Τραμπ αντιμετωπίζει το Μουντιάλ 2026 ως κεντρικό εργαλείο ήπιας ισχύος στη δεύτερη θητεία του, συνδέοντάς το με την εικόνα των ΗΠΑ ως παγκόσμιας δύναμης.
Ωστόσο, κυβερνήσεις όπως της Γαλλίας κρατούν αποστάσεις. Η Γαλλίδα υπουργός Αθλητισμού ξεκαθάρισε πρόσφατα ότι «δεν υπάρχει επιθυμία» για μποϊκοτάζ, με το επιχείρημα ότι ο αθλητισμός πρέπει να παραμείνει διακριτός από την πολιτική. Την ίδια ώρα, στελέχη ομοσπονδιών στη Νορβηγία και την Ιρλανδία έχουν ήδη αναλάβει πολιτικά φορτισμένες πρωτοβουλίες, από την κριτική σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έως αιτήματα αποκλεισμού εθνικών ομάδων από διεθνείς διοργανώσεις.
Ο Γκέτλιχ απορρίπτει το αντεπιχείρημα ότι ένα μποϊκοτάζ θα τιμωρούσε άδικα τους ποδοσφαιριστές. «Η ζωή ενός επαγγελματία παίκτη δεν αξίζει περισσότερο από τις ζωές αμέτρητων ανθρώπων σε περιοχές που δέχονται άμεσες ή έμμεσες απειλές από τη χώρα που φιλοξενεί το Μουντιάλ», υπογράμμισε, βάζοντας το ηθικό διακύβευμα πάνω από την αθλητική καριέρα.
Προς ένα νέο δόγμα για τον παγκόσμιο αθλητισμό;
Η συζήτηση για το Μουντιάλ 2026 λειτουργεί ως δοκιμασία για το κατά πόσο η Ευρώπη είναι διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει τον αθλητισμό ως μοχλό πίεσης σε μια περίοδο αυξανόμενης αμερικανοευρωπαϊκής έντασης. Ένα πιθανό ευρωπαϊκό ρήγμα γύρω από το μποϊκοτάζ θα ανέδειξε όχι μόνο διαφορετικές ηθικές προτεραιότητες, αλλά και διαφορετικές εκτιμήσεις για το κόστος σύγκρουσης με την Ουάσιγκτον.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η παρέμβαση Γκέτλιχ δείχνει ότι το Μουντιάλ 2026 κινδυνεύει να εξελιχθεί σε πολιτικό δημοψήφισμα για την εξωτερική πολιτική Τραμπ. Αν και ένα συντονισμένο ευρωπαϊκό μποϊκοτάζ μοιάζει σήμερα απίθανο, η ίδια η δημόσια συζήτηση αποδυναμώνει την αξία του τουρνουά ως εργαλείου ήπιας ισχύος των ΗΠΑ και προαναγγέλλει μια εποχή όπου οι μεγάλες διοργανώσεις δεν θα μπορούν να κρύβονται πίσω από την επίφαση της «ουδετερότητας».







