Νέα μελέτη σε 204 χώρες αποτιμά τον παγκόσμιο οικονομικό αντίκτυπο του σακχαρώδη διαβήτη σε έως 78,8 τρισ. δολάρια την περίοδο 2020-2050, όταν συνυπολογιστεί η άτυπη φροντίδα από τις οικογένειες. Οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ινδία σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος, με σημαντικές επιπτώσεις στην παραγωγικότητα και την ανάπτυξη.
Ο σακχαρώδης διαβήτης, μία από τις πιο διαδεδομένες μη μεταδοτικές ασθένειες παγκοσμίως, αναδεικνύεται σε μείζονα οικονομική απειλή για τις επόμενες δεκαετίες. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Medicine» και καλύπτει 204 χώρες και περιοχές, εκτιμά ότι ο συνολικός οικονομικός αντίκτυπος του διαβήτη για την περίοδο 2020-2050 μπορεί να φτάσει τα 78,8 τρισ. δολάρια, εφόσον συνυπολογιστεί η άτυπη φροντίδα που παρέχεται από τα μέλη των οικογενειών.
Πώς υπολογίζεται το κολοσσιαίο κόστος
Η ερευνητική ομάδα, με τη συμμετοχή ειδικών από το Πανεπιστήμιο Οικονομικών και Διοίκησης της Βιέννης και το Διεθνές Ινστιτούτο Ανάλυσης Εφαρμοσμένων Συστημάτων (IIASA), προσέγγισε το ζήτημα όχι ως καθαρά υγειονομικό, αλλά ως μακροοικονομικό. Στους υπολογισμούς ενσωματώθηκαν οι απώλειες στην αποτελεσματική προσφορά εργασίας λόγω θνησιμότητας και νοσηρότητας, η ανακατανομή πόρων από άλλες παραγωγικές χρήσεις προς τη φροντίδα ασθενών, καθώς και το κόστος της άτυπης φροντίδας από συγγενείς.
Χωρίς την άτυπη φροντίδα, η παγκόσμια επιβάρυνση εκτιμάται σε 10,2 τρισ. δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο 0,22% του ετήσιου παγκόσμιου ΑΕΠ. Όταν όμως ληφθεί υπόψη η εργασία που «χάνεται» επειδή μέλη της οικογένειας αφιερώνουν χρόνο στη φροντίδα ασθενών, το κόστος εκτοξεύεται κατά μέσο όρο στα 78,8 τρισ. δολάρια, με εύρος από 5,5 έως 152,1 τρισ. δολάρια, δηλαδή έως και το 1,7% του παγκόσμιου ΑΕΠ, ανάλογα με τις παραδοχές.
Η σύγκριση με άλλες μείζονες ασθένειες, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, η άνοια και ο καρκίνος, δείχνει ότι ο διαβήτης έχει δυσανάλογα μεγάλο οικονομικό αποτύπωμα, ακριβώς επειδή πλήττει πάνω από έναν στους δέκα ενήλικες παγκοσμίως και συνδέεται με χρόνια επιβάρυνση της υγείας και της παραγωγικότητας.
Ποιοι πληρώνουν περισσότερο και γιατί
Παρότι ο διαβήτης είναι συχνότερος σε χώρες χαμηλότερου εισοδήματος, το μεγαλύτερο απόλυτο οικονομικό κόστος το επωμίζονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, ακολουθούμενες από την Κίνα και την Ινδία, λόγω μεγέθους οικονομιών, δημογραφίας και δομής συστημάτων υγείας. Ως ποσοστό του ΑΕΠ, τη μεγαλύτερη επιβάρυνση εμφανίζει η Τσεχία (0,5%), ενώ ακολουθούν οι ΗΠΑ και η Γερμανία με 0,4%. Σε όρους κατά κεφαλήν κόστους, στην κορυφή βρίσκονται μικρές, υψηλού εισοδήματος οικονομίες όπως η Ιρλανδία, το Μονακό και οι Βερμούδες.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι ο διαβήτης λειτούργησε και ως επιταχυντής κινδύνου κατά την πανδημία Covid-19, αυξάνοντας σημαντικά τη θνησιμότητα. Σε παράλληλη ανάλυση, όταν ενσωματώθηκαν στη μοντελοποίηση η νοσηρότητα και η θνησιμότητα από Covid-19, η εκτιμώμενη οικονομική επιβάρυνση του διαβήτη αυξήθηκε περαιτέρω, υπογραμμίζοντας τη διασύνδεση υγειονομικών και οικονομικών κρίσεων.
Η πρόληψη ως οικονομική πολιτική
Τα ευρήματα αναδεικνύουν την έντονα άνιση κατανομή του κόστους, αλλά και ένα σαφές μήνυμα πολιτικής: η πρόληψη του διαβήτη δεν είναι μόνο ζήτημα δημόσιας υγείας, αλλά και σκληρού οικονομικού ρεαλισμού. Η προώθηση πιο υγιεινών τρόπων ζωής, η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, η πρόσβαση σε πρωτοβάθμια φροντίδα και έγκαιρη διάγνωση, καθώς και η μείωση των ανισοτήτων στην υγεία, αναδεικνύονται ως τα πιο αποδοτικά «επενδυτικά» μέτρα για κράτη και κοινωνίες.
Σχόλιο SBCTV.gr: Όταν μια μόνο χρόνια νόσος απειλεί να «καταπιεί» έως και 1,7% του παγκόσμιου ΑΕΠ, η γραμμή που χωρίζει την υγειονομική από την οικονομική πολιτική παύει να υπάρχει. Οι κυβερνήσεις που συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν την πρόληψη ως δαπάνη και όχι ως επένδυση, στην πραγματικότητα αποδέχονται ένα κρυφό, γιγαντιαίο «φόρο διαβήτη» στην παραγωγικότητα, τα δημόσια οικονομικά και την κοινωνική συνοχή.
#διαβήτης #οικονομία #υγεία #παραγωγικότητα
