Οι καθυστερήσεις στην επίσημη ανακοίνωση του νέου κόμματος Τσίπρα αρχίζουν να διαβρώνουν τη δυνητική του απήχηση, όπως καταγράφουν οι τελευταίες μετρήσεις κοινής γνώμης. Παρά τις υπόγειες διεργασίες και τις πρωτοβουλίες του Ινστιτούτου «Αλέξης Τσίπρας», το πολιτικό momentum δείχνει να φθίνει.
Η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να κινηθεί με βήματα αργά και μεθοδικά προς τη δημιουργία νέου κόμματος, χωρίς όμως σαφές χρονοδιάγραμμα, φαίνεται ότι έχει κόστος στο επίπεδο της δυναμικής και της προσδοκίας. Παρότι πριν περίπου δύο εβδομάδες ξεκαθάρισε δημόσια ότι η ίδρυση κόμματος «θα γίνει πράξη» και ότι «το ταξίδι ξανάρχισε», από το περιβάλλον του διαμηνύεται ότι πριν από το Πάσχα δεν πρόκειται να υπάρξει επίσημη ανακοίνωση.
Στο παρασκήνιο, οι διεργασίες είναι υπαρκτές αλλά όχι θεαματικές: συγκροτούνται ομάδες εργασίας, επεξεργάζονται προγραμματικές προτάσεις και το Ινστιτούτο «Αλέξης Τσίπρας» ετοιμάζει πακέτο παρεμβάσεων, με αιχμή μια νέα εκδοχή της «Διαύγειας» και ένα κείμενο για τη σύγκλιση σοσιαλδημοκρατίας, ριζοσπαστικής αριστεράς και πολιτικής οικολογίας. Ωστόσο, η θεσμική και οργανωτική προετοιμασία δεν μεταφράζεται ακόμη σε πολιτική κεφαλαιοποίηση.
Δημοσκοπική κόπωση στη δυνητική ψήφο
Τα στοιχεία από τρεις διαφορετικές εταιρείες δημοσκοπήσεων δείχνουν ότι το «παράθυρο ευκαιρίας» που αρχικά διαφαινόταν για τον Τσίπρα στενεύει. Στη δημοσκόπηση της MRB στις 29 Ιανουαρίου, στην ερώτηση «πόσο πιθανό είναι να ψηφίσετε ένα νέο κόμμα με αρχηγό τον πρώην πρωθυπουργό», το 20,4% απαντά «σίγουρα/μάλλον θα το ψήφιζα», έναντι 23,2% στα μέσα Δεκεμβρίου. Το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι δεν θα το ψήφιζαν ανεβαίνει από 71,4% σε 74,7%.
Παρόμοια εικόνα και στη Metron Analysis: τον Ιανουάριο, 19% (10% «πολύ πιθανό» και 9% «αρκετά πιθανό») εμφανίζεται διατεθειμένο να στηρίξει κόμμα υπό τον Αλέξη Τσίπρα, έναντι 22% (11% + 11%) τον Δεκέμβριο. Το 66% δηλώνει ότι είναι απίθανο να το ψηφίσει, από 63% έναν μήνα πριν. Η απήχηση παραμένει ισχυρότερη σε ψηφοφόρους που αυτοτοποθετούνται στην αριστερά, την κεντροαριστερά και το κέντρο, αλλά η τάση είναι καθοδική.
Αντίστοιχα, τα στοιχεία της Pulse δείχνουν μείωση της «θετικής» ή «με ενδιαφέρον» στάσης απέναντι στο εγχείρημα Τσίπρα: από 24% (14% θετικά, 10% με ενδιαφέρον) τον Νοέμβριο σε 19% (11% θετικά, 8% με ενδιαφέρον) στα τέλη Ιανουαρίου.
Ανταγωνισμοί στον χώρο της αντιπολίτευσης
Η φθορά αυτή δεν εξελίσσεται σε κενό. Η στασιμότητα του ΠΑΣΟΚ συνδυάζεται με την άνοδο του υπό διαμόρφωση κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, το οποίο σε άλλες μετρήσεις εμφανίζεται ως κύριος δυνητικός αντίπαλος της ΝΔ στον χώρο της διαμαρτυρίας. Στο φόντο αυτό, οι καθυστερήσεις του Τσίπρα επιτρέπουν σε εναλλακτικά σχήματα να κατοχυρώνουν θέσεις στο εκλογικό φάσμα πριν εκείνος εμφανιστεί με συγκεκριμένο σήμα, όνομα και αφήγημα.
Η επιλογή του πρώην πρωθυπουργού να επενδύσει πρώτα σε ιδεολογικό πλαίσιο (σύγκλιση σοσιαλδημοκρατίας, ριζοσπαστικής αριστεράς και οικολογίας) και μετά σε οργανωτική έκφραση, μπορεί να παράγει πιο συνεκτικό πολιτικό προϊόν, αλλά ενέχει τον κίνδυνο η κοινωνία να έχει ήδη «κλειδώσει» τις βασικές της επιλογές όταν αυτό θα είναι έτοιμο.
Σχόλιο SBCTV.gr: Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να εμφανιστεί ως αρχιτέκτονας μιας νέας κεντροαριστερής σύνθεσης, αλλά οι αριθμοί δείχνουν ότι η πολιτική αγορά λειτουργεί με ταχύτητες που δεν συγχωρούν μεγάλες παύσεις. Αν μέχρι το Πάσχα δεν υπάρξει σαφές, χειροπιαστό σχήμα, ο κίνδυνος είναι το νέο κόμμα να γεννηθεί όχι ως «φορέας ελπίδας», αλλά ως ακόμη μία κατακερματισμένη φωνή σε έναν ήδη κορεσμένο αντιπολιτευτικό χώρο.
#Τσίπρας #ΝέοΚόμμα #Δημοσκοπήσεις #Πολιτική
