Η φονική έκρηξη στο εργοστάσιο «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, με πέντε νεκρές εργάτριες, εξελίσσεται σε μείζον πολιτικό μέτωπο. Η κυβέρνηση καταγγέλλει «τυμβωρυχία» και fake news, ενώ η αντιπολίτευση θέτει ζήτημα ουσιαστικής προστασίας της εργασίας και αξιοπιστίας στα στοιχεία για τα εργατικά ατυχήματα.
Η τραγωδία στο εργοστάσιο μπισκότων «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, όπου πέντε εργάτριες έχασαν τη ζωή τους μετά από φονική έκρηξη, δεν αποτελεί μόνο μια βαριά κοινωνική πληγή αλλά και αφετηρία σφοδρής πολιτικής αντιπαράθεσης. Την ώρα που το πόρισμα της Πυροσβεστικής κάνει λόγο για πολύμηνη διαρροή προπανίου και οι πραγματογνωμοσύνες βρίσκονται σε εξέλιξη, κυβέρνηση και αντιπολίτευση συγκρούονται για το πώς αντιμετωπίζεται θεσμικά αλλά και επικοινωνιακά η υπόθεση των εργατικών ατυχημάτων.
Η κυβερνητική γραμμή: «Τυμβωρυχία» και παραπληροφόρηση
Κυβερνητικά στελέχη μιλούν για επανάληψη «της ίδιας συνταγής από τους ίδιους πρωταγωνιστές», κατηγορώντας την αντιπολίτευση ότι επιχειρεί να εργαλειοποιήσει ένα τραγικό δυστύχημα. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, υιοθέτησε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους, κάνοντας λόγο για κομματικές ανακοινώσεις που στήνουν αφήγημα πάνω στην τραγωδία, με τη συνδρομή βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα, «δήθεν influencers» και «δήθεν σατιρικών εκπομπών» που –κατά την κυβέρνηση– διαμορφώνουν ένα τοξικό περιβάλλον παραπληροφόρησης.
Τη σκυτάλη πήρε ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, ο οποίος διερωτήθηκε «με ποια αρρωστημένη λογική» κάποιοι επιλέγουν να «μολύνουν με ψέματα» κάθε νέα πληγή θανάτου. Στο επιχείρημα αυτό η κυβέρνηση προσθέτει και μια στατιστική διάσταση: επικαλείται τα στοιχεία της Επιθεώρησης Εργασίας και τη μεθοδολογία της Ευρωπαϊκής Αρχής για τη Μέτρηση των Δυστυχημάτων εν ώρα Εργασίας, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα βρίσκεται σταθερά στις τρεις χώρες της Ε.Ε. με τα λιγότερα θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα.
Η επιλογή αυτή δείχνει πως το Μέγαρο Μαξίμου δεν θέλει να επιτρέψει τη διαμόρφωση συνολικού αφηγήματος περί «εργασιακής ζούγκλας», το οποίο μπορεί να υπονομεύσει τον πυρήνα της κυβερνητικής ρητορικής για ανάπτυξη και επενδυτικό κλίμα.
Η κριτική της αντιπολίτευσης: κενά στην πρόληψη και στα στοιχεία
Στον αντίποδα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης –με χαρακτηριστικές τις παρεμβάσεις του ΠΑΣΟΚ– τονίζουν ότι η εργασία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως στατιστικό μέγεθος. Υπογραμμίζουν ότι η ασφάλεια στους χώρους δουλειάς είναι θεμελιώδες δικαίωμα και όχι παράμετρος επικοινωνιακής διαχείρισης. Σημειώνουν ότι από το 2010 δεν έχει κωδικοποιηθεί η εργατική νομοθεσία για υγιεινή και ασφάλεια, ενώ η χώρα δεν διαθέτει ακόμη ενιαίο, αξιόπιστο σύστημα καταγραφής εργατικών ατυχημάτων.
Στελέχη του ΠΑΣΟΚ επισημαίνουν ότι ο ΕΦΚΑ έχει συγκροτημένα στοιχεία μόλις από το 2022 και η ΕΛΣΤΑΤ από το 2023, γεγονός που, όπως λένε, καθιστά αδύνατη μια σοβαρή πρόβλεψη και αξιολόγηση τάσεων. Προτείνουν τη δημιουργία μιας «Εργασιακής Διαύγειας», όπου ο τεχνικός σύμβουλος κάθε επιχείρησης θα δηλώνει σε μηνιαία βάση τους ελέγχους που πραγματοποιεί, με αυστηρά πρόστιμα όταν αυτοί δεν γίνονται, ώστε να αλλάξει η κουλτούρα πρόληψης.
Κομβικό αίτημα της αντιπολίτευσης είναι η ουσιαστική ενίσχυση της Επιθεώρησης Εργασίας, ώστε οι έλεγχοι να είναι συχνοί, στοχευμένοι και αποτρεπτικοί. Η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Νάντια Μαρκογιαννάκη, κατήγγειλε ασυμφωνίες μεταξύ φορέων στην καταγραφή ατυχημάτων και κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι, παρά τα χρόνια στην εξουσία, δεν έχει θέσει στην πράξη ως προτεραιότητα την προστασία των εργαζομένων. Παρέπεμψε, μάλιστα, σε πρόσφατες εργασιακές ρυθμίσεις –όπως το 13ωρο– ως ενδεικτικές μιας πολιτικής που, κατά την κριτική της, «μας επιστρέφει στον εργασιακό μεσαίωνα».
Η υπόθεση «Βιολάντα» αναδεικνύεται έτσι σε σημείο σύγκρουσης δύο αφηγημάτων: από τη μία, η κυβερνητική εικόνα μιας χώρας με συγκριτικά λίγα δυστυχήματα και σεβασμό στους κανόνες, και από την άλλη, ο ισχυρισμός της αντιπολίτευσης ότι πίσω από τους αριθμούς κρύβονται θεσμικά κενά, ελλιπείς έλεγχοι και μια οικονομία που πιέζει το κόστος ασφάλειας.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η πολιτική διαμάχη γύρω από τα εργατικά ατυχήματα δείχνει ότι το πραγματικό έλλειμμα δεν είναι στατιστικό αλλά θεσμικό και εμπιστοσύνης: χωρίς πλήρη, διαφανή καταγραφή, ανεξάρτητους ελέγχους και σαφείς ευθύνες, κάθε νέα τραγωδία θα γίνεται εργαλείο προπαγάνδας, αντί αφετηρία σοβαρής μεταρρύθμισης στην κουλτούρα ασφάλειας της ελληνικής παραγωγής.
#εργατικά_ατυχήματα #Βιολάντα #εργασία #πολιτική
