Η συζήτηση για το αν η Τράπεζα της Αγγλίας πρέπει να ευθυγραμμιστεί με τη Fed αναζωπυρώνεται καθώς αλλάζει ο παγκόσμιος κύκλος επιτοκίων. Η βρετανική οικονομία, όμως, έχει διαφορετικές ισορροπίες και κινδύνους από τις ΗΠΑ.
Η αναμενόμενη στροφή της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed) σε πιο περιοριστική ή πιο χαλαρή πολιτική τροφοδοτεί, όπως πάντα, τη συζήτηση για το αν οι υπόλοιπες κεντρικές τράπεζες οφείλουν να «ακολουθήσουν». Στο Λονδίνο, η Τράπεζα της Αγγλίας (BoE) βρίσκεται αντιμέτωπη με πιέσεις από αγορές και αναλυτές να προσαρμόσει τη στάση της στις κινήσεις της Fed. Ωστόσο, η αρχιτεκτονική της βρετανικής οικονομίας και οι ιδιαιτερότητες του πληθωρισμού της συνηγορούν στο ότι η BoE δεν χρειάζεται –και ίσως δεν πρέπει– να μιμηθεί μηχανικά την αμερικανική κεντρική τράπεζα.
Διαφορετικοί πληθωριστικοί μηχανισμοί και αγορά εργασίας
Οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετωπίζουν μεν υψηλό πληθωρισμό, αλλά με διαφορετική σύνθεση και δυναμική. Στη βρετανική οικονομία, το ενεργειακό κόστος, οι μεταφορές και η διατροφική ασφάλεια επηρεάστηκαν εντονότερα από τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις αναταράξεις στις εφοδιαστικές αλυσίδες. Παράλληλα, οι επιπτώσεις του Brexit έχουν προσθέσει μόνιμες τριβές στο εμπόριο και στις ροές εργατικού δυναμικού, που δεν υφίστανται στην αμερικανική οικονομία.
Η αγορά εργασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο παραμένει σφιχτή, αλλά με χαμηλότερη παραγωγικότητα και μεγαλύτερη εξάρτηση από υπηρεσίες υψηλής έντασης εργασίας. Αυτό σημαίνει ότι οι αυξήσεις μισθών και η μετακύλιση κόστους στις τιμές ακολουθούν διαφορετική τροχιά από τις ΗΠΑ. Μια τυφλή αντιγραφή της πορείας των αμερικανικών επιτοκίων θα μπορούσε να επιδεινώσει τη βρετανική στασιμότητα χωρίς ανάλογο όφελος στη συγκράτηση του πληθωρισμού.
Συναλλαγματικός κίνδυνος και αξιοπιστία πολιτικής
Ένα βασικό επιχείρημα υπέρ της ευθυγράμμισης με τη Fed είναι ο κίνδυνος αποδυνάμωσης της στερλίνας, αν η BoE διατηρήσει χαμηλότερα επιτόκια από τις ΗΠΑ. Ωστόσο, η εμπειρία των τελευταίων ετών δείχνει ότι οι αγορές τιμολογούν περισσότερο την αξιοπιστία και τη συνέπεια της νομισματικής πολιτικής με βάση τα εγχώρια δεδομένα, παρά τη μηχανική σύγκλιση με την Ουάσιγκτον.
Η Τράπεζα της Αγγλίας οφείλει να ισορροπήσει ανάμεσα στον κίνδυνο υπερβολικής σύσφιξης, που θα βαθύνει την επιβράδυνση της βρετανικής οικονομίας και θα πιέσει τα νοικοκυριά με υψηλά στεγαστικά δάνεια, και στον κίνδυνο χαλάρωσης πριν παγιωθεί η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού. Η επιλογή αυτή δεν μπορεί να ληφθεί με μοναδικό κριτήριο το τι πράττει η Fed, αλλά με βάση τις προοπτικές ανάπτυξης, την εξέλιξη της αγοράς εργασίας και τη συμπεριφορά των τιμών στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Για τις αγορές, η διαφοροποίηση πολιτικής μεταξύ BoE και Fed δεν είναι απαραίτητα αρνητική, εφόσον εξηγείται καθαρά και στηρίζεται σε συνεκτικά μακροοικονομικά δεδομένα. Η εποχή όπου η παγκόσμια νομισματική πολιτική κινούνταν σχεδόν ομοιόμορφα δείχνει να υποχωρεί, καθώς οι οικονομίες αποκλίνουν περισσότερο σε δομή, δημοσιονομική θέση και γεωπολιτικούς κινδύνους.
Σχόλιο 
: Η ουσία της συζήτησης για την Τράπεζα της Αγγλίας αφορά όλες τις κεντρικές τράπεζες μικρότερων οικονομιών: μέχρι πού μπορούν να αυτονομηθούν από τη Fed χωρίς να τιμωρηθούν από τις αγορές. Η απάντηση κρίνεται στην αξιοπιστία και στη διαφάνεια της στρατηγικής τους. Για την Ελλάδα, το δίδαγμα είναι σαφές: στο πλαίσιο της ΕΚΤ, η πειστική τεκμηρίωση των εθνικών ιδιαιτεροτήτων γίνεται ολοένα πιο κρίσιμη.
#ΤράπεζαΤηςΑγγλίας #Fed #Επιτόκια #Πληθωρισμός #Οικονομία
