Η απομάκρυνση του σερ Κρις Γουόρμαλντ από τη θέση του επικεφαλής της Δημόσιας Διοίκησης και γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου κλονίζει τις ισορροπίες στο Γουάιτχολ. Η κίνηση συνδέεται άμεσα με το σκάνδαλο Μάντελσον και εντείνει τις αμφιβολίες για την κρίση του πρωθυπουργού σερ Κιρ Στάρμερ.
Ο σερ Κρις Γουόρμαλντ, ο άνθρωπος που είχε επιλεγεί πριν από λίγο περισσότερο από έναν χρόνο για να ηγηθεί της βρετανικής Δημόσιας Διοίκησης και να φέρει «ριζική αναμόρφωση του βρετανικού κράτους», αναγκάζεται σε αποχώρηση, καθιστώντας τον τον βραχύβιοτερο γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου στην ιστορία του θεσμού. Η εξέλιξη έρχεται μετά από μήνες αρνητικών δημοσιευμάτων που διέρρεαν δυσφορία της Ντάουνινγκ Στριτ για τις επιδόσεις του.
Σκάνδαλο Μάντελσον και πολιτικές πιέσεις
Τυπικά, η αποχώρηση παρουσιάζεται από το Cabinet Office ως αποτέλεσμα «αμοιβαίας συμφωνίας». Ωστόσο, το χρονικό πλαίσιο είναι αποκαλυπτικό: ο Γουόρμαλντ είχε την τελική ευθύνη για τους ελέγχους ενδελεχούς εξέτασης πριν από τον διορισμό του λόρδου Μάντελσον ως πρέσβη στις ΗΠΑ, μια διαδικασία που βρίσκεται στο επίκεντρο σφοδρής πολιτικής θύελλας λόγω των συνδέσεων του Μάντελσον με καταδικασμένους για σεξουαλικά αδικήματα.
Η απομάκρυνσή του αποτελεί τον τρίτο αποχωρούντα κορυφαίο αξιωματούχο σε λίγες ημέρες, μετά την παραίτηση του προσωπάρχη του πρωθυπουργού Μόργκαν ΜακΣουίνι και του διευθυντή επικοινωνίας Τιμ Άλαν, στο πλαίσιο προσπάθειας του Στάρμερ να «επαναρυθμίσει» την ομάδα του μετά το σκάνδαλο. Ο ίδιος ο Γουόρμαλντ είχε αναλάβει να επιβλέψει τη δημοσιοποίηση των εγγράφων που απαιτεί το Κοινοβούλιο για την υπόθεση Μάντελσον.
Σύγκρουση κυβέρνησης – ανώτατων δημοσίων υπαλλήλων
Η αντιπολίτευση και οι συνδικαλιστικοί φορείς των ανώτερων δημοσίων υπαλλήλων βλέπουν στην αποπομπή ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Η ηγέτις των Συντηρητικών Κέμι Μπάντενοκ κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι ο Γουόρμαλντ είναι «ο τελευταίος που ο Κιρ Στάρμερ πέταξε κάτω από το λεωφορείο για να σώσει το δικό του πολιτικό τομάρι». Ο επικεφαλής του συνδικάτου FDA, Ντέιβ Πένμαν, μίλησε για «νέο χαμηλό» στις σχέσεις κυβέρνησης – Δημόσιας Διοίκησης, καταγγέλλοντας ημέρες ανώνυμων διαρροών που υπονόμευσαν την εξουσία του γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου.
Ο Στάρμερ, από την πλευρά του, ευχαρίστησε τον Γουόρμαλντ για τη «μακρά και διακεκριμένη» 35ετή πορεία του στη δημόσια υπηρεσία, ανακοινώνοντας ότι ο ίδιος συμφώνησε να αποχωρήσει άμεσα. Ο Γουόρμαλντ έκανε λόγο για «τιμή και προνόμιο» να ηγηθεί της Δημόσιας Διοίκησης.
Διαδοχή, κατηγορίες για «boys’ club» και εκκρεμείς σκιές
Μέχρι τον ορισμό διαδόχου, τα καθήκοντά του θα μοιραστούν τρεις μόνιμοι γραμματείς: η Κάθριν Λιτλ (Cabinet Office), η νταμ Αντόνια Ρομέο (Υπουργείο Εσωτερικών) και ο Τζέιμς Μπάουλερ (Υπουργείο Οικονομικών. Κυβερνητικοί κύκλοι εμφανίζουν ως φαβορί για τη μόνιμη διαδοχή τη Ρομέο, η οποία βρισκόταν ήδη στην τελική τετράδα υποψηφίων όταν επελέγη ο Γουόρμαλντ. Αν επιλεγεί, θα γίνει η πρώτη γυναίκα επικεφαλής της Δημόσιας Διοίκησης, εξέλιξη που θα λειτουργούσε επικοινωνιακά ως απάντηση στις κατηγορίες περί «ανδρικής λέσχης» στην Ντάουνινγκ Στριτ και εχθρικού κλίματος προς τις γυναίκες.
Ωστόσο, η πιθανή υποψηφιότητά της δεν είναι άμοση κριτικής. Ο πρώην επικεφαλής του Foreign Office, λόρδος ΜακΝτόναλντ, υπενθύμισε σε τηλεοπτική συνέντευξη παλαιότερη έρευνα για τις δαπάνες της Ρομέο το 2017, όταν υπηρετούσε ως γενική πρόξενος στη Νέα Υόρκη, ζητώντας «πλήρη, εκ νέου διαδικασία» για την επιλογή νέου γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου. Το Cabinet Office αντέτεινε ότι όλες οι σχετικές καταγγελίες, προερχόμενες από μία και μόνο προσφυγή πρώην εργαζομένου, απορρίφθηκαν ως αβάσιμες και ότι η Ρομέο διαθέτει 25ετή αδιάλειπτη και άψογη δημόσια υπηρεσία.
Η διαδικασία επιλογής θα καθοριστεί από την Επίτροπο της Δημόσιας Διοίκησης, βαρόνη Στιούαρτ, πρώην βουλευτή των Εργατικών και υπέρμαχο του Brexit. Παράλληλα, ο Στάρμερ έχει δεσμευθεί για αυστηροποίηση των ελέγχων σε ανώτατους διορισμούς, μετά τις υποθέσεις Μάντελσον και Ντόιλ, που συνδέθηκαν με πρόσωπα καταδικασμένα για σεξουαλικά αδικήματα.
Σχόλιο 
: Η αποπομπή Γουόρμαλντ δεν είναι απλώς μια αλλαγή προσώπου στην κορυφή της βρετανικής Δημόσιας Διοίκησης, αλλά ένδειξη βαθύτερης κρίσης εμπιστοσύνης ανάμεσα στην πολιτική ηγεσία και τον θεσμικά ανεξάρτητο κρατικό μηχανισμό. Η προσπάθεια του Στάρμερ να αποσείσει προσωπικές πολιτικές ευθύνες μέσω στοχοποίησης ανώτερων τεχνοκρατών ενέχει τον κίνδυνο να διαβρώσει τη θεσμική ουδετερότητα της Δημόσιας Διοίκησης – ένα ζήτημα με ευρύτερο ευρωπαϊκό ενδιαφέρον, καθώς όλες οι κυβερνήσεις δοκιμάζονται μεταξύ πολιτικού ελέγχου και θεσμικής ανεξαρτησίας των υπηρεσιών.
#Βρετανία #ΔημόσιαΔιοίκηση #Στάρμερ #Γουόρμαλντ
