Η Ένωση Ελληνικών Ναυπηγείων αναδεικνύει τον ρόλο της ναυπηγικής και ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας ως κρίσιμου πυλώνα για τη στρατηγική αυτονομία, την ασφάλεια εφοδιασμού και την ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ίδια στιγμή, προειδοποιεί για τις ασύμμετρες πιέσεις που δέχεται ο κλάδος και ζητά συνεκτικές ευρωπαϊκές πολιτικές στήριξης.
Στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού διαλόγου για τη βιομηχανική πολιτική και τη στρατηγική αυτονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιχειρεί να τοποθετήσει τη ναυπηγική βιομηχανία η Ένωση Ελληνικών Ναυπηγείων. Με αφορμή τις συζητήσεις για την ανταγωνιστικότητα, την ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας και την ενίσχυση του «Made in Europe», η Ένωση αναδεικνύει τον κλάδο ως κρίσιμη υποδομή για την οικονομική και γεωπολιτική ασφάλεια της Ευρώπης.
Ναυπηγική ως πυλώνας στρατηγικής αυτονομίας
Η Ένωση υπογραμμίζει ότι ο ναυπηγικός και ναυπηγοεπισκευαστικός τομέας, σε στενή διασύνδεση με την παραναυτιλιακή βιομηχανία, συγκροτεί ένα ολοκληρωμένο παραγωγικό οικοσύστημα υψηλής εξειδίκευσης και σημαντικής προστιθέμενης αξίας. Το οικοσύστημα αυτό δεν περιορίζεται στην κατασκευή και επισκευή πλοίων, αλλά επεκτείνεται σε τεχνολογίες, εξοπλισμό, υπηρεσίες μηχανικής και καινοτομία, που τροφοδοτούν συνολικά τη ναλάσσια οικονομία και την ευρωπαϊκή ναυτιλία.
Στο πλαίσιο αυτό, η διατήρηση και ενίσχυση της ναυπηγικής βάσης συνδέεται άμεσα με την ικανότητα της Ευρώπης να ελέγχει κρίσιμες θαλάσσιες υποδομές, τεχνολογίες και υπηρεσίες, ιδίως σε περιβάλλον αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων και αναδιάταξης των παγκόσμιων αλυσίδων αξίας. Η συζήτηση αυτή τροφοδοτείται και από τις εργασίες της άτυπης συνόδου κορυφής στο Βέλγιο, του Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας και των πρωτοβουλιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ενίσχυση της ευρωπαϊκής παραγωγής.
Πιέσεις και ανάγκη συνεκτικής βιομηχανικής πολιτικής
Παρά τον στρατηγικό του ρόλο, ο κλάδος αντιμετωπίζει ισχυρές πιέσεις. Η Ένωση Ελληνικών Ναυπηγείων εστιάζει στον έντονο διεθνή ανταγωνισμό, στις ασύμμετρες κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται σε ναυπηγεία εκτός ΕΕ, στο υψηλό ενεργειακό κόστος και στο σύνθετο, συχνά κατακερματισμένο, κανονιστικό πλαίσιο. Προστίθενται οι δυσκολίες πρόσβασης σε χρηματοδότηση και οι αυξημένες απαιτήσεις της πράσινης και ψηφιακής μετάβασης, που απαιτούν σημαντικές επενδύσεις σε τεχνολογία, υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό.
Η Ένωση ζητά συνεκτικές ευρωπαϊκές και εθνικές πολιτικές που θα ενισχύουν την παραγωγική βάση, θα διασφαλίζουν σταθερό και προβλέψιμο ρυθμιστικό περιβάλλον και θα κινητοποιούν κεφάλαια για έρευνα, καινοτομία και εκπαίδευση. Η λογική είναι σαφής: χωρίς ισχυρά ευρωπαϊκά ναυπηγεία, η ΕΕ κινδυνεύει να εξαρτάται από τρίτες χώρες για κρίσιμες θαλάσσιες υποδομές και τεχνογνωσία.
Ο ρόλος της Ελλάδας στη νέα ευρωπαϊκή στρατηγική
Ο πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων, Πάνος Ξενοκώστας, τονίζει ότι η ναυπηγική βιομηχανία «δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη παραγωγικό κλάδο, αλλά θεμελιώδη συνιστώσα της βιομηχανικής κυριαρχίας και της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης». Επισημαίνει ότι, σε περίοδο ταχείας τεχνολογικής μετάβασης και γεωπολιτικών ανακατατάξεων, η ενίσχυση ναυπηγείων, ναυπηγοεπισκευής και παραναυτιλιακής βιομηχανίας είναι προϋπόθεση για βιώσιμη ανάπτυξη, ασφάλεια εφοδιασμού και διατήρηση κρίσιμης τεχνογνωσίας εντός ΕΕ.
Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι η Ελλάδα, αξιοποιώντας τη ναυτική της παράδοση και τη δυναμική της παρουσία στη διεθνή ναυτιλία, μπορεί να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση της νέας ευρωπαϊκής βιομηχανικής στρατηγικής για τη θάλασσα. Αυτό προϋποθέτει, ωστόσο, συντονισμένη πολιτική βούληση, στοχευμένα κίνητρα για επενδύσεις στα ελληνικά ναυπηγεία και ενεργή συμμετοχή της χώρας στις ευρωπαϊκές διαβουλεύσεις για τη βιομηχανική πολιτική.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων λειτουργεί ως έγκαιρη υπενθύμιση ότι η ευρωπαϊκή «στρατηγική αυτονομία» δεν μπορεί να οικοδομηθεί μόνο με ρητορική περί βιομηχανικής πολιτικής, αλλά απαιτεί σκληρές αποφάσεις για στοχευμένη στήριξη κλάδων έντασης κεφαλαίου και τεχνογνωσίας. Αν η ΕΕ δεν απαντήσει στις ασύμμετρες ενισχύσεις τρίτων χωρών, κινδυνεύει να χάσει οριστικά κρίσιμες παραγωγικές ικανότητες – και η Ελλάδα, με ισχυρή ναυτιλία αλλά εύθραυστη ναυπηγική βάση, βρίσκεται στην αιχμή αυτού του διλήμματος.






