Η Γαλλία, παραδοσιακή αγροτική υπερδύναμη της Ευρώπης, καταγράφει για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν δέκα χρόνια εμπορικό έλλειμμα στα αγροτικά προϊόντα. Η εξέλιξη αναδεικνύει την απώλεια ανταγωνιστικότητας του γαλλικού πρωτογενούς τομέα και τις πιέσεις που δέχεται από το διεθνές περιβάλλον.
Η γαλλική γεωργία, που επί δεκαετίες αποτελούσε έναν από τους ισχυρότερους εξαγωγικούς βραχίονες της χώρας και κεντρικό πυλώνα της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, εμφανίζει για πρώτη φορά μετά από σχεδόν δέκα χρόνια εμπορικό έλλειμμα. Το ιστορικό αυτό σημείο καμπής σηματοδοτεί μια βαθύτερη ανατροπή ισορροπιών στον ευρωπαϊκό αγροδιατροφικό χάρτη.
Δομική φθορά της ανταγωνιστικότητας
Το πέρασμα από πλεόνασμα σε έλλειμμα δεν είναι ένα απλό στατιστικό γεγονός, αλλά αντανάκλαση μιας σειράς δομικών προβλημάτων. Η γαλλική αγροτική παραγωγή επιβαρύνεται από υψηλό κόστος εργασίας και ενέργειας, αυστηρό περιβαλλοντικό και υγειονομικό πλαίσιο, καθώς και επενδυτικό κενό σε καινοτομία και τεχνολογία. Παράλληλα, οι διεθνείς αγορές κατακλύζονται από φθηνότερα προϊόντα τρίτων χωρών, που συχνά δεν υπόκεινται στα ίδια πρότυπα.
Η σταδιακή απώλεια μεριδίων σε βασικές κατηγορίες προϊόντων –από τα δημητριακά έως τα μεταποιημένα τρόφιμα– έχει ως αποτέλεσμα οι εισαγωγές να αυξάνονται ταχύτερα από τις εξαγωγές. Το εμπορικό ισοζύγιο επιβαρύνεται επιπλέον από την άνοδο των τιμών των εισαγόμενων ζωοτροφών και λιπασμάτων, αλλά και από την ενίσχυση του ανταγωνισμού από άλλους ευρωπαίους παραγωγούς, ιδίως στη βόρεια και ανατολική Ευρώπη.
Πολιτικές και ευρωπαϊκές προεκτάσεις
Η εξέλιξη αυτή έχει σαφείς πολιτικές προεκτάσεις στο εσωτερικό της Γαλλίας, όπου ο αγροτικός κόσμος αποτελεί κρίσιμη κοινωνική και εκλογική δεξαμενή. Η υποχώρηση της κερδοφορίας, η ανασφάλεια για το μέλλον και η αίσθηση ότι η παγκοσμιοποίηση και οι ευρωπαϊκοί κανόνες λειτουργούν εις βάρος των παραγωγών τροφοδοτούν εντάσεις και κινητοποιήσεις.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η γαλλική στροφή σε έλλειμμα αναδιαμορφώνει τις ισορροπίες στην Κοινή Αγροτική Πολιτική και στη συζήτηση για τις εμπορικές συμφωνίες με τρίτες χώρες. Μια Γαλλία που δεν είναι πια καθαρός εξαγωγέας αγροτικών προϊόντων ενδέχεται να υιοθετήσει πιο αμυντική στάση σε ανοίγματα αγορών, πιέζοντας για πρόσθετες ρήτρες προστασίας και ενίσχυση των επιδοτήσεων σε ευαίσθητους κλάδους.
Για χώρες όπως η Ελλάδα, η γαλλική περίπτωση λειτουργεί ως προειδοποιητικό σήμα για την ανάγκη διατήρησης της ανταγωνιστικότητας μέσω επενδύσεων σε ποιότητα, εξωστρέφεια και τεχνολογία, πριν η πίεση από τις εισαγωγές καταστεί μη αναστρέψιμη.
Σχόλιο 
: Το πρώτο εμπορικό έλλειμμα της γαλλικής γεωργίας μετά από σχεδόν δεκαετία είναι ένδειξη βαθιάς διαρθρωτικής κρίσης και όχι συγκυριακής αναταραχής. Αν μια χώρα με το μέγεθος, τις επιδοτήσεις και την τεχνογνωσία της Γαλλίας χάνει έδαφος, η υπόλοιπη Ευρώπη –και η Ελλάδα– δεν μπορεί να επαναπαύεται: η μάχη για την προστιθέμενη αξία στην αγροδιατροφή θα κριθεί σε καινοτομία, branding και αλυσίδες αξίας, όχι στον φθηνότερο όρο κόστους.
#Γαλλία #ΑγροτικήΟικονομία #Εμπόριο #ΕΕ
