Έκθεση του Trades Union Congress προειδοποιεί ότι, με τον σημερινό ρυθμό προόδου, η μισθολογική ισότητα ανδρών και γυναικών στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα επιτευχθεί πριν από το 2056. Οι Βρετανίδες έχουν ουσιαστικά εργαστεί «δωρεάν» τον πρώτο ενάμιση μήνα του 2026, με το ετήσιο χάσμα να φθάνει τις 2.548 λίρες.
Η μισθολογική ανισότητα ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες στο Ηνωμένο Βασίλειο παραμένει βαθιά ριζωμένη, παρά δεκαετίες δημόσιου διαλόγου και θεσμικών παρεμβάσεων. Νέα έκθεση του Trades Union Congress (TUC), της ομπρέλας των βρετανικών συνδικάτων, εκτιμά ότι, εάν συνεχιστεί ο σημερινός ρυθμός σύγκλισης, η πλήρης εξάλειψη του μισθολογικού χάσματος δεν θα έρθει πριν από το 2056, δηλαδή σε περίπου 30 χρόνια.
Ένα «αόρατο» κόστος 2.548 λιρών τον χρόνο
Σύμφωνα με τα στοιχεία του TUC, το ετήσιο μισθολογικό χάσμα ανέρχεται σε 2.548 λίρες ανά εργαζόμενη γυναίκα. Με άλλα λόγια, οι γυναίκες έχουν, σε όρους πραγματικού εισοδήματος, εργαστεί «δωρεάν» τον πρώτο μήνα και μισό του 2026 σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους.
Ο γενικός γραμματέας του TUC, Πολ Νοουάκ, περιέγραψε γλαφυρά την κατάσταση: «Φανταστείτε να πηγαίνετε κάθε μέρα στη δουλειά και να μην πληρώνεστε. Αυτή είναι η πραγματικότητα του μισθολογικού χάσματος. Το 2026 αυτό θα έπρεπε να είναι αδιανόητο. Με το κόστος ζωής να παραμένει υψηλό, οι γυναίκες απλώς δεν μπορούν να αντέξουν να συνεχίσουν να χάνουν. Αξίζουν το δίκαιο μερίδιό τους».
Σε ποσοστιαία βάση, το συνολικό χάσμα διαμορφώνεται στο 12,8%. Ωστόσο, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική όταν εξεταστούν συγκεκριμένοι κλάδοι: στην εκπαίδευση οι γυναίκες αμείβονται κατά 17% λιγότερο από τους άνδρες, ενώ στις χρηματοπιστωτικές και ασφαλιστικές υπηρεσίες το χάσμα εκτοξεύεται στο 27,2%.
Νέο νομικό πλαίσιο και παλιές παθογένειες
Ο Νοουάκ επισημαίνει ότι ο Νόμος για τα Εργασιακά Δικαιώματα, που εισήγαγε πέρυσι η κυβέρνηση των Εργατικών, μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για την αντιμετώπιση της ανισότητας. Ο νόμος απαγορεύει τις «εκμεταλλευτικές» συμβάσεις μηδενικών ωρών, οι οποίες πλήττουν δυσανάλογα τις γυναίκες, τόσο σε επίπεδο εισοδήματος όσο και σε εργασιακής ασφάλειας.
Παράλληλα, υποχρεώνει τους εργοδότες να δημοσιεύουν σχέδια δράσης για τη μείωση του μισθολογικού χάσματος. Ωστόσο, ο TUC προειδοποιεί ότι τα σχέδια αυτά πρέπει να είναι «σκληρά, φιλόδοξα και σχεδιασμένα για να φέρουν πραγματική αλλαγή», διαφορετικά κινδυνεύουν να μείνουν κενό γράμμα.
Περαιτέρω προβληματισμό δημιουργεί πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Industrial Relations, σύμφωνα με την οποία το μισθολογικό χάσμα στο Ηνωμένο Βασίλειο πιθανότατα έχει υποεκτιμηθεί για περισσότερο από 20 χρόνια. Η μεθοδολογία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, που βασιζόταν σε δεδομένα κυρίως από μεγάλους εργοδότες, φαίνεται ότι δεν αποτύπωνε επαρκώς την πραγματική έκταση του φαινομένου.
Η βρετανική εμπειρία αναδεικνύει ότι η τυπική διαφάνεια στις αποδοχές δεν αρκεί: απαιτούνται στοχευμένες πολιτικές σε κλάδους με υψηλή ανισότητα, ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και αναθεώρηση πρακτικών όπως οι επισφαλείς μορφές απασχόλησης, που πλήττουν κυρίως τις γυναίκες.
Σχόλιο 
: Η πρόβλεψη για 30 ακόμη χρόνια μισθολογικής ανισότητας στο Ηνωμένο Βασίλειο δείχνει ότι οι αγορές δεν αυτοδιορθώνονται χωρίς ισχυρή ρύθμιση και συλλογική πίεση. Για χώρες όπως η Ελλάδα, το βρετανικό παράδειγμα λειτουργεί ως προειδοποίηση: χωρίς δεσμευτικά σχέδια δράσης, έλεγχο ανά κλάδο και περιορισμό των επισφαλών μορφών εργασίας, το μισθολογικό χάσμα κινδυνεύει να παγιωθεί ως «κανονικότητα» για ακόμη μία γενιά εργαζομένων γυναικών.
#ΗνωμένοΒασίλειο #ΜισθολογικόΧάσμα #ΙσότηταΦύλων #ΑγοράΕργασίας
