Η ψήφιση της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας αλλάζει ουσιαστικά το πλαίσιο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, με την κυβέρνηση να τη συνδέει με προοπτική αυξήσεων σε μισθούς και παροχές. Η Νίκη Κεραμέως περιγράφει τρεις κομβικές παρεμβάσεις που επηρεάζουν άμεσα εργαζόμενους και επιχειρήσεις.
Η Ολομέλεια της Βουλής ενέκρινε την Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, ένα νομοθέτημα που η κυβέρνηση χαρακτηρίζει «ιστορικό» για την αγορά εργασίας. Η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως, σε βίντεο που ανήρτησε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, ανέλυσε τις βασικές αλλαγές, υποστηρίζοντας ότι δημιουργείται πλέον ουσιαστικός χώρος για αυξήσεις μισθών και βελτίωση παροχών για τους εργαζόμενους.
Τρεις κεντρικές αλλαγές στο καθεστώς των ΣΣΕ
Σύμφωνα με την υπουργό, η νέα ρύθμιση στηρίζεται σε τρεις πυλώνες. Πρώτον, απλοποιείται και διευκολύνεται η διαδικασία σύναψης Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με στόχο περισσότερες επιχειρήσεις και κλάδους να καλύπτονται από συμφωνημένους όρους εργασίας και αμοιβής. Δεύτερον, καθίσταται πιο εύκολη η επέκταση των κλαδικών συμβάσεων στο σύνολο των εργαζομένων ενός κλάδου, ώστε να αποφεύγονται «νησίδες» χαμηλότερων μισθών και όρων εργασίας.
Το τρίτο και πιο κρίσιμο στοιχείο, όπως το παρουσιάζει η κ. Κεραμέως, είναι η επαναφορά της πλήρους μετενέργειας. Αυτό σημαίνει ότι, όταν λήγει μία συλλογική σύμβαση, οι όροι της εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι να συναφθεί νέα, αντί να περιορίζονται ή να καταργούνται. Η ρύθμιση αυτή ενισχύει τη διαπραγματευτική θέση των εργαζομένων, καθώς αποτρέπει την απότομη επιδείνωση των όρων εργασίας στο μεσοδιάστημα μεταξύ δύο συμβάσεων.
Κέρδη για εργαζόμενους και επιχειρήσεις – και τα όρια της κυβερνητικής αφήγησης
Η υπουργός υποστηρίζει ότι «ανοίγει η δυνατότητα για αυξήσεις μισθών και παροχών» για τους εργαζόμενους, συνδέοντας ευθέως τη νέα θεσμική αρχιτεκτονική με την προοπτική βελτίωσης των εισοδημάτων. Για τις επιχειρήσεις, το όφελος, όπως το περιγράφει, αφορά ένα πιο σταθερό εργασιακό περιβάλλον και προστασία του ανταγωνισμού, καθώς οι κοινές κλαδικές ρυθμίσεις περιορίζουν πρακτικές «κοινωνικού ντάμπινγκ» μέσω χαμηλότερων μισθών.
Ωστόσο, η ύπαρξη «δυνατότητας» για αυξήσεις δεν συνεπάγεται αυτόματα και την υλοποίησή τους. Θα απαιτηθούν σκληρές διαπραγματεύσεις μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, σε μια συγκυρία όπου οι επιχειρήσεις επικαλούνται πιέσεις κόστους και αβεβαιότητα, ενώ οι εργαζόμενοι βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη να διαβρώνεται από τον πληθωρισμό. Η πραγματική δοκιμασία της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας θα είναι αν θα οδηγήσει σε ουσιαστική επαναφορά της συλλογικής διαπραγμάτευσης ως βασικού μηχανισμού καθορισμού μισθών, πέρα από τον κατώτατο μισθό.
Η ψήφιση του νομοσχεδίου εντάσσεται σε μια ευρύτερη κυβερνητική στρατηγική επαναπλαισίωσης της αγοράς εργασίας, με έμφαση στην προβλεψιμότητα για τις επιχειρήσεις και στη θεσμική θωράκιση για τους εργαζόμενους. Το αν η εξαγγελλόμενη «ιστορική» τομή θα μεταφραστεί σε πραγματικές αυξήσεις μισθών, θα φανεί στις επόμενες κλαδικές και επιχειρησιακές συμβάσεις που θα επιχειρηθεί να συναφθούν πάνω στο νέο πλαίσιο.
Σχόλιο 
: Η κυβέρνηση επενδύει πολιτικά στην Εθνική Κοινωνική Συμφωνία ως εργαλείο αύξησης μισθών, όμως το αποτέλεσμα θα κριθεί στην πράξη: από τη δύναμη των συνδικάτων, τη στάση των εργοδοτών και την αντοχή της οικονομίας να στηρίξει μόνιμες, και όχι συγκυριακές, βελτιώσεις στις αμοιβές.
#Κεραμέως #ΣυλλογικέςΣυμβάσεις #Εργασία #Μισθοί
