Η πλατφόρμα για τις φορολογικές δηλώσεις ανοίγει στις 16 Μαρτίου και τα τεκμήρια παραμένουν κρίσιμος παράγοντας πρόσθετου φόρου. Παρότι μειώνονται μεσοσταθμικά κατά 30%, πολλοί φορολογούμενοι κινδυνεύουν να φορολογηθούν για εισόδημα που δεν είχαν.
Η έναρξη της περιόδου υποβολής φορολογικών δηλώσεων στις 16 Μαρτίου φέρνει ξανά στο προσκήνιο ένα από τα πιο «σιωπηλά» σημεία πίεσης για τα νοικοκυριά: τα τεκμήρια διαβίωσης. Κάθε χρόνο, εκατοντάδες χιλιάδες φορολογούμενοι –ιδίως όσοι δηλώνουν χαμηλά εισοδήματα– βρίσκονται αντιμέτωποι με πρόσθετες επιβαρύνσεις, όταν οι αντικειμενικές δαπάνες που υπολογίζει η εφορία υπερβαίνουν το πραγματικό τους εισόδημα.
Φέτος, παρά τη μεσοσταθμική μείωση των τεκμηρίων κατά 30%, ο κίνδυνος δεν εξαφανίζεται: η «παγίδα» προκύπτει όταν η καθημερινή εικόνα δαπανών και περιουσιακών στοιχείων (κατοικία, αυτοκίνητο, λοιπές δαπάνες) οδηγεί σε τεκμαρτό εισόδημα μεγαλύτερο από αυτό που δηλώθηκε. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η φορολόγηση μετατοπίζεται προς το υψηλότερο τεκμαρτό ποσό, ανεβάζοντας τον τελικό λογαριασμό.
Γιατί τα τεκμήρια συνεχίζουν να «καίνε» ακόμη και με μειώσεις
Η μείωση των τεκμηρίων λειτουργεί ως «ανάσα», όχι όμως ως πλήρης ασπίδα. Η ουσία είναι ότι το σύστημα αντιμετωπίζει το τεκμαρτό εισόδημα ως ένδειξη ελάχιστης οικονομικής δυνατότητας. Αυτό σημαίνει ότι όσοι έχουν ασυνέχεια εισοδήματος (π.χ. περίοδοι ανεργίας), έκτακτα γεγονότα ή χρήση αποταμιεύσεων μπορεί να εμφανιστούν, στα χαρτιά, να «ζουν» πάνω από αυτά που δήλωσαν.
Το βασικό πρακτικό ζητούμενο είναι να καλυφθεί η τυχόν διαφορά τεκμηρίων με ποσά που αναγνωρίζονται από την εφορία και δηλώνονται στους σωστούς κωδικούς.
Οι οκτώ «δεξαμενές» που αναγνωρίζει η εφορία
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ρεπορτάζ, οι φορολογούμενοι μπορούν να αξιοποιήσουν έως και οκτώ κατηγορίες εισοδημάτων ή ποσών για να εξουδετερώσουν τα τεκμήρια:
1) Πραγματικά εισοδήματα 2025 (μισθοί, συντάξεις, επιδόματα ανεργίας, κέρδη από μετοχές και αμοιβαία κεφάλαια, τόκοι από repos ή έντοκα γραμμάτια, αποζημιώσεις, φιλοδωρήματα). Πολλά προσυμπληρώνονται από την ΑΑΔΕ και, όπου δεν υπάρχουν στοιχεία, ο φορολογούμενος τα δηλώνει στους αντίστοιχους κωδικούς.
2) Ποσά που δεν θεωρούνται εισόδημα (εφάπαξ, αποζημιώσεις από ασφαλιστικές ή για ηθική βλάβη, υποτροφίες, έκτακτες ενισχύσεις λόγω φυσικών καταστροφών, προνοιακά επιδόματα ΟΠΕΚΑ, επίδομα γέννησης), τα οποία αναγράφονται στον πίνακα 6.
3) Έσοδα από πώληση περιουσιακών στοιχείων (ακίνητα, οχήματα, κινητά αντικείμενα άνω των 10.000 ευρώ, μετοχές, ομόλογα, έντοκα, μερίδια αμοιβαίων), με καταχώριση του καθαρού ποσού.
4) Αποταμιεύσεις προηγούμενων ετών (ανάλωση κεφαλαίου), με διαδικασία υπολογισμού και δήλωση στους σχετικούς κωδικούς.
5) Ποσά που εισήχθησαν στην Ελλάδα το 2025 από το εξωτερικό, εφόσον δικαιολογείται η προέλευσή τους.
6) Δάνεια (από τράπεζες, συγγενείς ή τρίτους) που λήφθηκαν εντός του 2025.
7) Δωρεές και γονικές παροχές που πραγματοποιήθηκαν μέσα στο 2025.
8) Κέρδη από τυχερά παίγνια (λαχεία, ΛΟΤΤΟ, ΤΖΟΚΕΡ), με εξαίρεση τα κέρδη από καζίνο.
Σχόλιο 
: Τα τεκμήρια λειτουργούν ως «δεύτερος μηχανισμός» φορολόγησης, που συχνά πλήττει όσους χρηματοδοτούν την κατανάλωση από αποταμιεύσεις ή έκτακτα ποσά. Η ουσία δεν είναι να βρεθούν «τεχνάσματα», αλλά να αποτυπωθεί σωστά –με νόμιμα και τεκμηριωμένα ποσά– η πραγματική ροή χρημάτων, ώστε η δήλωση να μην μετατραπεί σε φορολογικό σοκ.
#ΦορολογικέςΔηλώσεις #Τεκμήρια #ΑΑΔΕ #Ε1 #Φορολογία
