Ο πόλεμος με Ιράν εισέρχεται σε φάση παρατεταμένης κλιμάκωσης, με την Ουάσιγκτον να πραγματοποιεί διαδοχικά πλήγματα και το Πεντάγωνο να ζητά νέα χρηματοδότηση. Η αβεβαιότητα γύρω από τη διάρκεια και την ένταση της σύγκρουσης αρχίζει να τιμολογείται στις αγορές ενέργειας και ασφάλισης κινδύνου.
Ο πόλεμος με Ιράν έχει πλέον σαφή χαρακτηριστικά μακρόσυρτης σύγκρουσης, καθώς οι αμερικανικές δυνάμεις προχωρούν σε ενδέκατη συνεχόμενη νύχτα αεροπορικών πληγμάτων και το Πεντάγωνο ζητά πρόσθετα δισεκατομμύρια για τη συνέχιση των επιχειρήσεων. Το μέχρι σήμερα δημοσιονομικό αποτύπωμα, που εκτιμάται σε 37,5 δισ. δολάρια, ανοίγει νέα συζήτηση στο Κογκρέσο για τα όρια της αμερικανικής στρατιωτικής εμπλοκής στη Μέση Ανατολή.
Πώς αναδιαμορφώνει ο πόλεμος με Ιράν τον αμερικανικό προϋπολογισμό;
Η ακρόαση του υπουργού Άμυνας στην Επιτροπή Πιστώσεων της Γερουσίας ανέδειξε την ένταση ανάμεσα στην εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία για το πραγματικό κόστος της σύγκρουσης. Δημοκρατικοί γερουσιαστές προειδοποίησαν για κίνδυνο «νέου πολέμου χωρίς τέλος», ενώ αμφισβήτησαν την ανάγκη για επιπλέον κονδύλια όταν μέρος των ήδη εγκεκριμένων δαπανών παραμένει ανεκμετάλλευτο.
Την ίδια στιγμή, οι Ρεπουμπλικανοί προωθούν πακέτο 95 δισ. δολαρίων που συνδέει στρατιωτική χρηματοδότηση, εσωτερικές δαπάνες και μέτρα για τις εκλογές, επιχειρώντας να «δέσουν» διαφορετικές πολιτικές προτεραιότητες σε ένα ενιαίο νομοσχέδιο. Η δομή του πακέτου καθιστά πολιτικά δυσκολότερη την απόρριψη των στρατιωτικών δαπανών, ενισχύοντας την πίεση προς τους ενδοιαζόμενους νομοθέτες.
Ποιο είναι το γεωοικονομικό διακύβευμα στα Στενά του Ορμούζ;
Οι συνεχείς αμερικανικές επιθέσεις στοχεύουν, σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, στη μείωση της ικανότητας του Ιράν να απειλεί την εμπορική ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται κρίσιμο ποσοστό του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου. Η κλιμάκωση αυξάνει τα ασφάλιστρα κινδύνου για τα δεξαμενόπλοια, ενώ ήδη καταγράφονται παρακάμψεις διαδρομών που επιμηκύνουν χρόνους μεταφοράς και αυξάνουν το κόστος.
Σε αυτό το περιβάλλον, οι διεθνείς ενεργειακές αγορές παρακολουθούν την ισορροπία ανάμεσα στη στρατιωτική πίεση προς την Τεχεράνη και στον κίνδυνο ευρύτερης ανάφλεξης που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πραγματικές διαταραχές προσφοράς. Η πολιτική απόφαση του προέδρου Τραμπ να επιτρέψει απευθείας πτήσεις προς τον Λίβανο εντάσσεται σε μια προσπάθεια να σταλεί μήνυμα ελέγχου της κατάστασης, αλλά δεν αναιρεί την εικόνα αυξημένου γεωπολιτικού ρίσκου στην ευρύτερη περιοχή.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η παράταση του πολέμου με Ιράν συνεπάγεται αυξημένη μεταβλητότητα στις τιμές ενέργειας, πίεση στο κόστος καυσίμων και ενδεχομένως επιδείνωση του εξωτερικού ισοζυγίου αν οι τιμές πετρελαίου κινηθούν ανοδικά για μεγάλο διάστημα. Η ελληνική ναυτιλία, με ισχυρή παρουσία στη μεταφορά πετρελαίου και προϊόντων του, βρίσκεται αντιμέτωπη με υψηλότερα ασφάλιστρα κινδύνου αλλά και πιθανές ευκαιρίες εσόδων λόγω αυξημένων ναύλων.
Σχόλιο 
: Η ελληνική οικονομική πολιτική θα χρειαστεί να ενσωματώσει πιο συντηρητικές παραδοχές για τις τιμές ενέργειας στον προϋπολογισμό, ενώ οι επιχειρήσεις με υψηλή ενεργειακή ένταση καλούνται να ενισχύσουν στρατηγικές αντιστάθμισης κινδύνου. Παράλληλα, η Αθήνα οφείλει να αξιοποιήσει τη συμμετοχή της στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ για να προωθήσει σταθεροποιητικές πρωτοβουλίες στην Ανατολική Μεσόγειο, περιορίζοντας τον κίνδυνο δευτερογενών αναταράξεων στην περιοχή.
Διαβάστε επίσης:
ΗΠΑ: Ο Jack Dorsey λανσάρει το Buzz ως αντίπαλο του Slack
Super Micro αναθεωρεί ανοδικά τα περιθώρια κέρδους και εκτινάσσεται
#ΗΠΑ #Ιράν #Ενέργεια #Πόλεμος #Γεωπολιτική
