Ο Άρειος Πάγος απέρριψε τις αιτήσεις συγγενών θυμάτων της τραγωδίας στα Τέμπη για αλλαγή του τόπου διεξαγωγής της δίκης από τη Λάρισα σε Αθήνα ή Θεσσαλονίκη. Η απόφαση παγιώνει ότι η πολυσυζητημένη δίκη θα ξεκινήσει στις 23 Μαρτίου στη Λάρισα, με 36 κατηγορούμενους στο εδώλιο.
Ο Άρειος Πάγος έκλεισε οριστικά τη συζήτηση περί αλλαγής έδρας της δίκης για την πολύνεκρη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη, απορρίπτοντας τις αιτήσεις οκτώ συγγενών θυμάτων που ζητούσαν η υπόθεση να εκδικαστεί στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη. Η απόφαση έχει βαρύνουσα θεσμική και πολιτική σημασία, καθώς αφορά μία από τις πιο φορτισμένες κοινωνικά δίκες των τελευταίων ετών.
Τα επιχειρήματα των συγγενών και η κρίση του Αρείου Πάγου
Οι αιτήσεις, που κατατέθηκαν από δικηγόρο της Θεσσαλονίκης εκπροσωπώντας οκτώ συγγενείς θυμάτων, στηρίζονταν κυρίως σε λόγους πρακτικής διευκόλυνσης. Επικαλέστηκαν ότι η διεξαγωγή της δίκης σε Αθήνα ή Θεσσαλονίκη, όπου υπάρχουν μεγάλα αεροδρόμια και καλύτερες υποδομές μετακίνησης, θα καθιστούσε ευκολότερη την παρουσία κατηγορουμένων, συνηγόρων και μαρτύρων. Υπονοούνταν έτσι ότι η επιλογή της Λάρισας ως έδρας μπορεί να επιβαρύνει και να αποθαρρύνει τη φυσική συμμετοχή κρίσιμων παραγόντων της διαδικασίας.
Ωστόσο, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου εισηγήθηκε την απόρριψη των αιτημάτων, κρίνοντας ότι δεν συντρέχουν οι προβλεπόμενες από τον νόμο προϋποθέσεις για μεταβολή του τόπου διεξαγωγής της δίκης. Το Ζ’ Ποινικό Τμήμα του ανώτατου δικαστηρίου, με πρόεδρο την αρχαιότερη αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, υιοθέτησε την εισαγγελική πρόταση και αποφάσισε ότι οι αιτήσεις δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν.
Κατά πληροφορίες από το σκεπτικό που προκύπτει, το ανώτατο δικαστήριο δίνει προτεραιότητα στη θεσμική σταθερότητα και στη διατήρηση της τοπικής αρμοδιότητας, θεωρώντας ότι ζητήματα ευκολίας μετακίνησης δεν αρκούν από μόνα τους για να δικαιολογήσουν τόσο σοβαρή μεταβολή.
Η συνέχεια της δίκης και οι πολιτικές – θεσμικές προεκτάσεις
Μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου, η δίκη θα διεξαχθεί κανονικά στη Λάρισα, με ημερομηνία έναρξης την 23η Μαρτίου. Στο εδώλιο αναμένεται να καθίσουν συνολικά 36 πρόσωπα, γεγονός που προδιαγράφει μια μακρά και σύνθετη ποινική διαδικασία, με έντονο δημόσιο ενδιαφέρον και ισχυρό πολιτικό αποτύπωμα.
Αξιοσημείωτο είναι ότι μεταξύ των αιτούντων δεν περιλαμβανόταν η Μαρία Καρυστιανού, μία από τις πιο προβεβλημένες φωνές των συγγενών, η οποία έχει δημοσίως θέσει ζήτημα αξιοπιστίας της διεξαγωγής της δίκης στη Λάρισα και έχει ζητήσει αλλαγή τόπου. Η απουσία της από τις συγκεκριμένες προσφυγές δείχνει ότι το «μέτωπο» των συγγενών δεν είναι ενιαίο ως προς τη δικαστική στρατηγική, παρότι το αίτημα για πλήρη διαλεύκανση των αιτιών και απόδοση ευθυνών παραμένει κοινός παρονομαστής.
Η επιλογή της Λάρισας ως έδρας, εκεί όπου βρίσκεται και η γεωγραφική εγγύτητα με τον τόπο της τραγωδίας, μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθεια του δικαστικού συστήματος να διατηρήσει τον φυσικό δικαστή και να αποφύγει την εικόνα ότι οι μεγάλες υποθέσεις «μεταφέρονται» σε κεντρικά δικαστήρια υπό την πίεση της δημοσιότητας. Από την άλλη πλευρά, η απόφαση δεν πρόκειται να κατευνάσει πλήρως την καχυποψία μέρους της κοινωνίας ως προς την ικανότητα του συστήματος να αποδώσει γρήγορη και ουσιαστική δικαιοσύνη.
Σε κάθε περίπτωση, η έναρξη της δίκης στη Λάρισα θα αποτελέσει κρίσιμο τεστ για την αξιοπιστία της Δικαιοσύνης, αλλά και για την πολιτική διαχείριση ενός τραύματος που εξακολουθεί να διαπερνά την κοινωνία και να τροφοδοτεί έντονη δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς.
Σχόλιο 
: Η απόφαση του Αρείου Πάγου στέλνει μήνυμα θεσμικής «ακαμψίας» ως προς την αλλαγή έδρας, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει το βάρος στην ίδια τη δίκη: αν η διαδικασία στη Λάρισα δεν είναι υποδειγματικά διαφανής, γρήγορη και πειστική, η ήδη κλονισμένη εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη κινδυνεύει με περαιτέρω διάβρωση.
#Τέμπη #ΆρειοςΠάγος #Δίκη #Λάρισα #Δικαιοσύνη
