Η Ολομέλεια της Βουλής απέρριψε με συντριπτική πλειοψηφία την άρση ασυλίας του γενικού γραμματέα του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, ενώ ενέκρινε –κατόπιν αιτήματός του– την άρση της ασυλίας του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Δημήτρη Μάντζου. Η συζήτηση εξελίχθηκε σε σφοδρή ιδεολογική αντιπαράθεση ανάμεσα στον Δημήτρη Κουτσούμπα και τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ Δημήτρη Καιρίδη, με φόντο τον χαρακτήρα της «αστικής δημοκρατίας».
Με ευρύ κοινοβουλευτικό μέτωπο υπέρ του, η Ολομέλεια της Βουλής είπε «όχι» στην άρση ασυλίας του γενικού γραμματέα του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, έπειτα από μήνυση του Κωνσταντίνου Πλhttp://arsh aεύρη για τη διαχείριση των οικονομικών του κόμματος. Η υπόθεση λειτούργησε ως καταλύτης για μια ευρύτερη πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση γύρω από τα όρια της ποινικοποίησης της πολιτικής δράσης αλλά και τον ίδιο τον χαρακτήρα του πολιτικού συστήματος.
Η ψηφοφορία και τα πολιτικά μηνύματα
Κατά της άρσης ασυλίας του Δημήτρη Κουτσούμπα ψήφισαν 257 βουλευτές από την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση, διαμορφώνοντας μια σπάνιας έκτασης διακομματική σύμπλευση. Υπέρ ψήφισαν μόνο οι τέσσερις ανεξάρτητοι βουλευτές Ιωάννης Δημητροκάλης, Νίκος Βρεττός, Γιώργος Μανούσος και Διονύσης Βαλτογιάννης. Οι οκτώ βουλευτές της «Νίκης» δήλωσαν «παρών», ενώ η Ελληνική Λύση απείχε από τη διαδικασία.
Αντίθετα, η Βουλή ενέκρινε την άρση ασυλίας του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Δημήτρη Μάντζου, μετά από δικό του αίτημα, αναφορικά με μήνυση του Βασίλη Στίγκα για δηλώσεις του περί σχέσεων του κόμματος «Σπαρτιάτες» με τον καταδικασμένο για εγκληματική οργάνωση Ηλία Κασιδιάρη. Υπέρ ψήφισαν 198 βουλευτές, κατά 72, ενώ οκτώ δήλωσαν «παρών».
Ο Δημήτρης Μάντζος χαρακτήρισε τη μήνυση «τιμή και παράσημο» για τον ίδιο και το ΠΑΣΟΚ, συνδέοντας την υπόθεση με τον αγώνα κατά του νεοναζισμού και των «ιδεών του μίσους». Όπως είπε, η άρση ασυλίας του αποτελεί συλλογική επιλογή «υπεράσπισης της δημοκρατίας» σε όλα τα επίπεδα, από τα δικαστήρια έως την κοινωνία.
Η υπερασπιστική γραμμή ΚΚΕ και η αντιπαράθεση με Καιρίδη
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας χαρακτήρισε τη μήνυση του Κωνσταντίνου Πλεύρη «ψευδή, ανυπόστατη καταγγελία και απαράδεκτη απόπειρα πολιτικής δίωξης», υποστηρίζοντας ότι η υπόθεση συνδέεται άμεσα με την πολιτική και κοινοβουλευτική δράση του ίδιου και του ΚΚΕ. Τόνισε ότι το κόμμα τηρεί πλήρως τη νομοθεσία για τα οικονομικά των κομμάτων, με έλεγχο από ορκωτούς ελεγκτές και την αρμόδια επιτροπή της Βουλής, και είναι συνεπές στις φορολογικές και δανειακές του υποχρεώσεις.
Η «κόκκινη γραμμή» του ΚΚΕ, όπως την περιέγραψε, αφορά την άρνηση δημοσιοποίησης λιστών μελών και φίλων που το χρηματοδοτούν, ώστε να μην γίνονται «φέιγ βολάν». Ο ίδιος μίλησε για προσπάθεια εργαλειοποίησης της Δικαιοσύνης από έναν «συνήγορο της Χρυσής Αυγής», θέση που υιοθέτησε και η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία κατήγγειλε «εργαλειοποίηση της εισαγγελικής λειτουργίας» από «εκπρόσωπο του πιο σκοτεινού παρελθόντος».
Ιδεολογική σύγκρουση για την «αστική δημοκρατία»
Η πολιτική φόρτιση κορυφώθηκε με τη μετωπική σύγκρουση Κουτσούμπα – Καιρίδη. Ο γ.γ. του ΚΚΕ μίλησε για «σήψη και διαφθορά του πολιτικού αστικού συστήματος» και χαρακτήρισε τη σημερινή δημοκρατία «δικτατορία του κεφαλαίου», όπου η κυβέρνηση λειτουργεί ως όργανο μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, βιομηχάνων, εφοπλιστών και μονοπωλίων, σε βάρος εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, Δημήτρης Καιρίδης, απάντησε ότι η δημοκρατία, έστω με τα ελλείμματά της, είναι «μεγάθυμη, γενναιόδωρη και συμπεριληπτική», καλώντας το ΚΚΕ να αποδεχθεί την κριτική χωρίς να την ανάγει σε «αντικομμουνισμό». Κατηγόρησε τον Δημήτρη Κουτσούμπα για «αλαζονεία» και «έλλειψη μετριοπαθούς δημοκρατικού ήθους», υποστηρίζοντας ότι κανείς δεν διαθέτει «αλάθητο» στον δημόσιο διάλογο.
Η ανταπάντηση Κουτσούμπα, με τη φράση «κοίτα ποιος μιλά», και η επιλογή του να επανέλθει σε θεωρητική ανάλυση των ταξικών αντιθέσεων, ανέδειξαν πως η συζήτηση για την ασυλία ξεπέρασε τα στενά νομικά όρια και μετατράπηκε σε σκηνικό βαθιάς ιδεολογικής πόλωσης εντός της Βουλής.
Σχόλιο 
: Η συντριπτική απόρριψη της άρσης ασυλίας Κουτσούμπα, σε συνδυασμό με την εκούσια αποδοχή της από τον Μάντζο, φωτίζει δύο διαφορετικές στρατηγικές απέναντι στην ποινικοποίηση του πολιτικού λόγου: από τη μία, άμυνα απέναντι σε αυτό που το ΚΚΕ θεωρεί στοχευμένη πολιτική δίωξη· από την άλλη, επίθεση με στόχο τη δικαστική νομιμοποίηση της αντιφασιστικής ρητορικής. Παράλληλα, η ιδεολογική σύγκρουση ΝΔ – ΚΚΕ δείχνει ότι, πίσω από τις θεσμικές διαδικασίες, η διαμάχη για το αφήγημα της δημοκρατίας και του ρόλου του κεφαλαίου στην πολιτική παραμένει κεντρική και θα οξυνθεί όσο η κοινωνική πίεση εντείνεται.
#Βουλή #Κουτσούμπας #Καιρίδης #Μάντζος #ΚΚΕ #ΠΑΣΟΚ #Πολιτική
