Ο Βρετανός πρωθυπουργός σε άμυνα για την απονομή ισόβιου τίτλου λόρδου σε στενό συνεργάτη του, ο οποίος είχε υποστηρίξει προεκλογικά καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα. Η υπόθεση Ντόιλ, σε συνδυασμό με τον διορισμό Μάντελσον, τροφοδοτεί σοβαρή πολιτική σύγκρουση για τα κριτήρια επιλογής προσώπων στην κορυφή του βρετανικού κράτους.
Στο επίκεντρο μιας οξείας πολιτικής θύελλας βρίσκεται ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, σε σχέση με την απόφασή του να απονείμει ισόβιο τίτλο λόρδου στον πρώην επικεφαλής επικοινωνίας του, Μάθιου (Λόρδο) Ντόιλ. Ο Κιρ Στάρμερ αναγκάστηκε να παραδεχθεί στη Βουλή των Κοινοτήτων ότι ο Ντόιλ «δεν έδωσε πλήρη εικόνα» για τις σχέσεις του με πρώην δημοτικό σύμβουλο των Εργατικών, καταδικασμένο για αδικήματα παιδικής πορνογραφίας.
Η υπόθεση Ντόιλ και οι πολιτικές ευθύνες
Ο Ντόιλ, βετεράνος επικοινωνιολόγος των Εργατικών, είχε διατελέσει επικεφαλής Τύπου του κόμματος την περίοδο 1998-2005 και συνεργάτης κορυφαίων προσωπικοτήτων, πριν προταθεί για ισόβια έδρα στη Βουλή των Λόρδων. Η απονομή της λαοφορείας ανακοινώθηκε στις 10 Δεκεμβρίου, όμως λίγες ημέρες αργότερα, στις 27 Δεκεμβρίου, δημοσίευμα της εφημερίδας «Sunday Times» αποκάλυψε ότι ο Ντόιλ είχε κάνει προεκλογική καμπάνια υπέρ του Σον Μόρτον, ο οποίος τότε ήταν ήδη κατηγορούμενος για κατοχή και διανομή άσεμνων εικόνων ανηλίκων.
Ο ίδιος ο Ντόιλ παραδέχθηκε εκ των υστέρων ότι συνέχισε να τον στηρίζει μέχρι την έκβαση της δικαστικής διαδικασίας, χαρακτηρίζοντάς το «σαφές σφάλμα κρίσης» για το οποίο ζήτησε «άνευ όρων συγγνώμη». Παρά την αποκάλυψη, ο διορισμός του στη Βουλή των Λόρδων προχώρησε και ο τίτλος του τυπικά δημιουργήθηκε στις 8 Ιανουαρίου, με τη σφράγιση των βασιλικών διαπιστευτηρίων, διαδικασία που δεν ανακαλείται εύκολα υπό το ισχύον νομικό πλαίσιο.
Σφοδρή αντιπαράθεση στο Κοινοβούλιο
Η επικεφαλής των Συντηρητικών, Κέμι Μπάντενοκ, κατηγόρησε τον Στάρμερ ότι «γέμισε την κυβέρνηση με υποκριτές και απολογητές παιδεραστών», υποστηρίζοντας ότι γνώριζε τις αποκαλύψεις της «Sunday Times» όταν ο Ντόιλ έλαβε «δουλειά εφ’ όρου ζωής» στη Βουλή των Λόρδων. Ο πρωθυπουργός απάντησε ότι μόλις προχθές του αφαίρεσε το κομματικό χρίσμα (whip), επαναλαμβάνοντας πως ο Ντόιλ δεν είχε αποκαλύψει πλήρως τις ενέργειές του κατά τη διαδικασία αξιολόγησης.
Η διαμάχη δεν περιορίζεται στην υπόθεση Ντόιλ. Προηγήθηκε η επιλογή του λόρδου Μάντελσον ως πρεσβευτή στο εξωτερικό, παρά τη γνωστή φιλία του με τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Έπσταϊν. Ο Στάρμερ αναγκάστηκε να ζητήσει συγγνώμη από τα θύματα του Έπσταϊν, δηλώνοντας ότι πίστεψε τα «ψέματα» του Μάντελσον για την πραγματική έκταση της σχέσης τους. Η υπόθεση οδήγησε στην παραίτηση του προσωπάρχη του, Μόργκαν ΜακΣουίνι, γεγονός που ενίσχυσε την εικόνα κυβέρνησης σε κρίση διαχείρισης προσώπων.
Κενά στο σύστημα διορισμών και θεσμικός αντίκτυπος
Η κυβέρνηση επικαλέστηκε την απουσία καθιερωμένης διαδικασίας για την ανάκληση υποψηφιότητας στη Βουλή των Λόρδων, μετά την αποστολή της στη σχετική επιτροπή και την ολοκλήρωση των νομικών πράξεων. Εκπρόσωπος της Βουλής των Λόρδων υπενθύμισε ότι, βάσει του Νόμου περί ισόβιων λαοφορειών του 1958, ο τίτλος δημιουργείται με τη σφράγιση των letters patent, υπονοώντας ότι οι δυνατότητες παρέμβασης εκ των υστέρων είναι εξαιρετικά περιορισμένες.
Ωστόσο, η υπόθεση αναδεικνύει σοβαρά ερωτήματα για τη διαφάνεια και το βάθος του ελέγχου που ασκεί η Επιτροπή Διορισμών της Βουλής των Λόρδων, αλλά και για το κατά πόσο ο πρωθυπουργός μπορεί να αγνοήσει ή να αποκρύψει κρίσιμες πληροφορίες για τους υποψηφίους. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες κάνουν λόγο για «καταστροφική έλλειψη κρίσης» εκ μέρους του Στάρμερ, ενώ το Σκωτικό Εθνικό Κόμμα ζητεί τη δημοσιοποίηση της εμπιστευτικής γνωμοδότησης της Επιτροπής προς την Ντάουνινγκ Στριτ.
Σε ένα πολιτικό περιβάλλον όπου η αξιοπιστία και τα πρότυπα δημόσιας ζωής βρίσκονται στο μικροσκόπιο, η διαχείριση της υπόθεσης Ντόιλ ενδέχεται να έχει μακροπρόθεσμο κόστος για τον πρωθυπουργό, ενισχύοντας τις φωνές που ζητούν ριζική αναθεώρηση του θεσμού της Βουλής των Λόρδων και του τρόπου με τον οποίο απονέμονται ισόβια αξιώματα.
Σχόλιο 
: Η υπόθεση Ντόιλ δεν είναι απλώς ένα «προσωπικό λάθος κρίσης», αλλά σύμπτωμα ενός συστήματος διορισμών που λειτουργεί με υπερβολική διακριτική ευχέρεια του εκάστοτε πρωθυπουργού και περιορισμένη λογοδοσία. Για τον Στάρμερ, που έχει επενδύσει πολιτικά στο αφήγημα της ηθικής ανασυγκρότησης του βρετανικού κράτους, η αντίφαση ανάμεσα στη ρητορική περί «αλλαγής» και στις επιλογές προσώπων μπορεί να αποδειχθεί βαθιά διαβρωτική.
#ΗνωμένοΒασίλειο #ΚιρΣτάρμερ #ΒουλήΤωνΛόρδων #ΠολιτικόΣκάνδαλο
