Νέα δημοσκόπηση για τις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου στην Τουλούζ δείχνει τον κεντροδεξιό δήμαρχο Ζαν-Λικ Μουντένκ να προηγείται οριακά, αλλά την ενωμένη παραδοσιακή Αριστερά να τον ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής. Καθοριστικό ρόλο αναμένεται να παίξει η στάση της Ανυπότακτης Γαλλίας (LFI) στον δεύτερο γύρο.
Η Τουλούζ αναδεικνύεται σε εργαστήριο της γαλλικής τοπικής πολιτικής: μια πόλη που ψηφίζει σταθερά αριστερά στις εθνικές και ευρωπαϊκές κάλπες, αλλά διατηρεί κεντροδεξιά δημοτική διοίκηση επί μισό αιώνα, με μοναδική εξαίρεση την περίοδο 2008-2014. Η νέα αποκλειστική δημοσκόπηση του ινστιτούτου Cluster 17 για το POLITICO, ενόψει των δημοτικών εκλογών του Μαρτίου, επιβεβαιώνει τη δομική αυτή αντίφαση και αναδεικνύει την Ανυπότακτη Γαλλία (LFI) σε πιθανό ρυθμιστή του αποτελέσματος.
Οριακό προβάδισμα Μουντένκ και πίεση από την ενωμένη Αριστερά
Στον πρώτο γύρο, ο απερχόμενος δήμαρχος Ζαν-Λικ Μουντένκ, πρώην στέλεχος των Ρεπουμπλικάνων (LR), ο οποίος έχει αποχωρήσει από το κόμμα από το 2022, καταγράφει 34% των προθέσεων ψήφου. Στηρίζεται από ένα ευρύ κεντροδεξιό και προεδρικό μπλοκ (Horizons, UDI, Renaissance, MoDem), γεγονός που του εξασφαλίζει ισχυρή οργανωτική βάση.
Μόλις δύο μονάδες πίσω, με 32%, βρίσκεται ο Φρανσουά Μπριανσόν, επικεφαλής της «ενωμένης Αριστεράς», μιας συμμαχίας που συγκεντρώνει το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS), το Κομμουνιστικό Κόμμα και τους Οικολόγους. Η σύμπηξη αυτού του μετώπου, που δεν είχε ακόμη οριστικοποιηθεί στην προηγούμενη μέτρηση του Νοεμβρίου, φαίνεται να ενεργοποιεί μια δυναμική «χρήσιμης ψήφου» στον αριστερό χώρο.
Ο υποψήφιος της LFI, Φρανσουά Πικεμάλ, λαμβάνει 19%, σαφώς πάνω από το όριο του 10% που απαιτείται για συμμετοχή στον δεύτερο γύρο, αλλά χαμηλότερα από το 23,1% που κατέγραφε στη δημοσκόπηση του φθινοπώρου. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Cluster 17, Ζαν-Ιβ Ντορμαζέν, η πτώση αυτή εξηγείται από την ικανότητα του ενωμένου σχήματος PS–Οικολόγων να «σαρώνει ευρύτερα τον προοδευτικό χώρο», περιορίζοντας τον διαθέσιμο χώρο για την LFI.
Οι υπόλοιπες λίστες μένουν κάτω από το κρίσιμο 10%. Ο υποψήφιος του Εθνικού Συναγερμού (RN), Ζιλιέν Λεοναρντέλι, καταγράφει 8%, ενώ ο Αρθίρ Κοτρέλ της Reconquête φτάνει στο 4%, χωρίς ρεαλιστικές προοπτικές πρόκρισης.
Η LFI ως ρυθμιστής και ο ρόλος των μετριοπαθών ψηφοφόρων
Με αυτά τα δεδομένα, ο δεύτερος γύρος προμηνύεται εξαιρετικά αβέβαιος. Το κλειδί βρίσκεται στην απόφαση της LFI: θα διατηρήσει αυτόνομη κάθοδο, ρισκάροντας να διευκολύνει την επανεκλογή της Δεξιάς, ή θα συναινέσει σε ένα ενιαίο αριστερό σχήμα; Σε εθνικό επίπεδο, οι σχέσεις μεταξύ Σοσιαλιστών και Ανυπότακτης Γαλλίας είναι ιδιαίτερα τεταμένες, με τους μεν να επιδιώκουν συμμαχίες χωρίς τους μελανσονικούς, και τους δε να στοχεύουν σε κατάκτηση παραδοσιακών σοσιαλιστικών προπυργίων.
Στην Τουλούζ, πάντως, οι δύο υποψήφιοι, Μπριανσόν και Πικεμάλ, αποφεύγουν προς το παρόν τη μεταξύ τους σύγκρουση και συγκεντρώνουν τα πυρά τους στον Μουντένκ, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεννόησης. Ο Ντορμαζέν εκτιμά ότι θα είναι «δύσκολο για τον υποψήφιο της LFI να παραμείνει στον δεύτερο γύρο, γνωρίζοντας ότι έτσι κερδίζει η Δεξιά», καθώς η πλειονότητα των αριστερών ψηφοφόρων εμφανίζεται ευνοϊκή στην ενότητα.
Παράλληλα, ο Μουντένκ επωφελείται από μια ακόμη ιδιαιτερότητα της πόλης: την ικανότητά του να προσελκύει τμήμα της μετριοπαθούς Αριστεράς. Περίπου το 32% των ψηφοφόρων που εντάσσονται, βάσει της τυπολογίας της Cluster 17, στο κλαστερ «σοσιαλδημοκράτες και κοινωνικο-ρεπουμπλικανοί» δηλώνουν ότι θα τον ψηφίσουν. «Ένα τρίτο της μετριοπαθούς Αριστεράς στηρίζει τον δήμαρχο», σημειώνει ο Ντορμαζέν, χαρακτηρίζοντας αυτό το φαινόμενο ως «όρο πολιτικής επιβίωσης» για τον απερχόμενο.
Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε μεταξύ 2 και 5 Φεβρουαρίου 2026, σε δείγμα 657 ενηλίκων κατοίκων της Τουλούζ (588 εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους), με μέθοδο ποσοστώσεων και στατιστική απόκλιση από 1,8 έως 4,1 μονάδες.
Σχόλιο
: Η Τουλούζ συμπυκνώνει το στρατηγικό αδιέξοδο της γαλλικής Αριστεράς: ενώ διαθέτει αριθμητική πλειοψηφία, οι εσωτερικές της ρωγμές επιτρέπουν σε έναν κεντροδεξιό δήμαρχο να αντλεί κρίσιμη στήριξη από μετριοπαθείς αριστερούς και να διατηρεί την εξουσία. Το αποτέλεσμα θα λειτουργήσει ως βαρόμετρο για τις ισορροπίες στον προοδευτικό χώρο σε όλη τη Γαλλία, αλλά και ως προειδοποίηση για τα κόμματα που υποτιμούν το κόστος της διάσπασης σε συστήματα δύο γύρων.






