Eργαζόμενοι των εστιατορίων Harrods προσέφυγαν δικαστικά διεκδικώντας ότι ο υποχρεωτικός «cover charge» £1 λειτουργεί ως service charge και πρέπει να διανέμεται στο προσωπικό. Η υπόθεση αναμένεται να αποτελέσει δοκιμασία για την εφαρμογή του νόμου περί κατανομής φιλοδωρημάτων.
Μια ομάδα 29 εργαζομένων στα εστιατόρια του υπερ-πολυτελούς καταστήματος Harrods στο Λονδίνο προχώρησε σε αγωγή, αμφισβητώντας τη διαχείριση του υποχρεωτικού κόστους «cover charge» ενός λιρών ανά πελάτη. Οι εργαζόμενοι, με τη στήριξη του συνδικάτου United Voices of the World (UVW), υποστηρίζουν ότι στην πράξη το τέλος αυτό λειτουργεί ως επιπλέον χρέωση εξυπηρέτησης και επομένως εντάσσεται στον νέο ρυθμιστικό πλαισίου για την κατανομή φιλοδωρημάτων.
Νομικό πλαίσιο και πρωτόγνωρο τεστ
Ο νόμος Employment (Allocation of Tips) Act 2023, που τέθηκε σε ισχύ τον Οκτώβριο του 2024, υποχρεώνει εργοδότες σε εστίαση, ξενοδοχεία και καφέ να διανέμουν δίκαια όλα τα φιλοδωρήματα και τις χρεώσεις εξυπηρέτησης που καταβάλλονται από πελάτες. Η τρέχουσα δίκη τον Σεπτέμβριο είναι η πρώτη στο Ηνωμένο Βασίλειο που θα προσπαθήσει να προσδιορίσει τι ακριβώς συνιστά «tip» ή «service charge» υπό το νέο νομοθετικό πλαίσιο.
Πρακτικά επιχειρήματα των μερών
Η διοίκηση του Harrods υποστηρίζει ότι ο υποχρεωτικός «cover charge» είναι διακριτός από την προαιρετική χρέωση 12,5% που κατανέμεται στο προσωπικό και ότι έχει ανακοινωθεί στους πελάτες. Το κατάστημα ισχυρίζεται επίσης πως από τον Ιανουάριο του 2022 έχει ξεκινήσει να διανέμει το σύνολο της προαιρετικής υπηρεσίας στους εργαζομένους και ότι η πρακτική του είναι σε «γραμμή με άλλους πολυτελείς προορισμούς εστίασης».
Επιπτώσεις για τον κλάδο εστίασης
Εάν το δικαστήριο θεωρήσει ότι ο «cover charge» είναι ουσιαστικά service charge, η απόφαση θα έχει ευρύτερες συνέπειες για άλλα εστιατόρια και κέντρα εστίασης που εφαρμόζουν ανάλογες χρεώσεις. Πέρα από τις άμεσες οικονομικές επιπτώσεις, η δίκη αναδεικνύει θέματα διαφάνειας στην πολιτική φιλοδωρημάτων και τις σχέσεις εμπιστοσύνης ανάμεσα σε εργοδότες και προσωπικό, ειδικά σε επιχειρήσεις με υψηλή εποχικότητα και μεταβλητές απαιτήσεις εργασίας.
Οι εργαζόμενοι ισχυρίζονται ότι οι διευθυντές έχουν διακριτική ευχέρεια να αφαιρούν το τέλος σε ειδικές περιπτώσεις, γεγονός που επιβεβαιώνει τη λειτουργία του ως service charge. Το Harrods το αρνείται και προειδοποιεί ότι θα συνεχίσει να διαβουλεύεται με τους εργαζομένους χωρίς την αναγνώριση του UVW ως εκπροσωπήτη των υπαλλήλων.
Σχόλιο 
: Το τελεσίδικο αποτέλεσμα θα καθορίσει την πρακτική νοοτροπία στον χώρο της εστίασης. Χρειάζεται αυστηρή εφαρμογή του νόμου, σαφής ενημέρωση των πελατών και διαφανής λογιστική για να αποφευχθεί η αμφισβήτηση της κατανομής εισοδημάτων μεταξύ επιχείρησης και εργαζομένων.
#Harrods #εργασιακά #φιλοδωρήματα
