Από την 1η Απριλίου οι βρετανικοί λογαριασμοί ρεύματος θα μειωθούν κατά μέσο όρο χάρη σε αλλαγές στον τρόπο χρηματοδότησης της πράσινης ενέργειας. Ωστόσο, οι αυξήσεις σε ρυθμιζόμενες χρεώσεις και δίκτυα περιορίζουν το καθαρό όφελος και θολώνουν τον κυβερνητικό στόχο για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις ως το 2030.
Ανάσα, αλλά όχι οριστική λύση στο αυξημένο ενεργειακό κόστος, φέρνουν για τα βρετανικά νοικοκυριά οι ρυθμίσεις που ενεργοποιούνται από την 1η Απριλίου. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της εταιρείας ανάλυσης αγοράς Cornwall Insight, η μέγιστη τιμή που επιτρέπεται να χρεώνουν οι πάροχοι ηλεκτρικής ενέργειας μειώνεται κατά 7%, στις 1.641 λίρες ετησίως, με βάση τα μέτρα που είχαν ενσωματωθεί στον προϋπολογισμό της υπουργού Οικονομικών Ρέιτσελ Ριβς τον Νοέμβριο.
Η μεταφορά του κόστους της πράσινης ενέργειας στη φορολογία
Κεντρικός άξονας της παρέμβασης είναι η αλλαγή στον τρόπο χρηματοδότησης των επιδοτήσεων για την πράσινη ενέργεια. Περίπου το 75% του κόστους που μέχρι σήμερα επιβάρυνε άμεσα τους λογαριασμούς των καταναλωτών μέσω ειδικών χρεώσεων, μεταφέρεται πλέον στη γενική φορολογία. Αυτό μειώνει το άμεσο ενεργειακό κόστος για τα νοικοκυριά, χωρίς όμως να εξαφανίζει τη δημοσιονομική επιβάρυνση, η οποία μεταφέρεται στον κρατικό προϋπολογισμό.
Παράλληλα, προβλέπεται η λήξη, τον Μάρτιο του 2026, του προγράμματος επιδότησης για ενεργειακή αναβάθμιση κατοικιών χαμηλότερου εισοδήματος. Η διακοπή αυτής της στοχευμένης στήριξης περιορίζει το μεσοπρόθεσμο όφελος για τις πιο ευάλωτες ομάδες, καθώς μειώνονται τα κίνητρα για επενδύσεις σε μόνωση και αποδοτικότερες συσκευές που θα μπορούσαν να συμπιέσουν μόνιμα την κατανάλωση.
Το καθαρό όφελος και ο αβέβαιος κυβερνητικός στόχος
Η Cornwall Insight υπολογίζει ότι, σε ετήσια βάση, τα μέτρα οδηγούν σε μείωση του μέσου λογαριασμού κατά περίπου 145 λίρες. Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι τόσο καθαρή: αυξήσεις στις ρυθμιζόμενες χρεώσεις και στο κόστος του δικτύου μεταφοράς και διανομής ρεύματος «ροκανίζουν» μέρος της εξοικονόμησης.
Επιπλέον, οι αναλυτές αναμένουν ότι το ανώτατο όριο τιμών θα παραμείνει σχετικά σταθερό σε όλη τη διάρκεια του 2026, με μία μικρή άνοδο να προβλέπεται για τον Ιούλιο. Αυτό σημαίνει ότι η άμεση μείωση του Απριλίου δεν συνοδεύεται από προοπτική συνεχούς αποκλιμάκωσης, αλλά μάλλον από μια περίοδο πλαγιοκαθοδικής σταθεροποίησης, υπό την απειλή νέων ανατιμήσεων εάν οι διεθνείς τιμές ενέργειας κινηθούν ανοδικά.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο στόχος της βρετανικής κυβέρνησης να μειώσει τους λογαριασμούς κατά 300 λίρες μέχρι το τέλος της δεκαετίας εμφανίζεται, όπως σημειώνει η Cornwall Insight, ιδιαίτερα αβέβαιος. Οι αναγκαίες επενδύσεις στην αναβάθμιση και επέκταση των ενεργειακών υποδομών –ιδίως για τη διείσδυση ΑΠΕ και την ενίσχυση των δικτύων– αναμένεται να ασκήσουν εκ νέου ανοδικές πιέσεις στο κόστος, μεταφέροντας το βάρος είτε στους καταναλωτές είτε στους φορολογούμενους.
Η βρετανική περίπτωση λειτουργεί ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η ενεργειακή μετάβαση και η κοινωνική πολιτική αλληλεπιδρούν: η μείωση των λογαριασμών σήμερα στηρίζεται σε μεγαλύτερη συμμετοχή της φορολογίας και σε προσωρινά προγράμματα, ενώ οι δομικές ανάγκες του συστήματος ενέργειας παραμένουν και προμηνύουν νέους γύρους πολιτικών αποφάσεων τα επόμενα χρόνια.
Σχόλιο 
: Η βρετανική κυβέρνηση κερδίζει πρόσκαιρα πολιτικό χρόνο μεταφέροντας το βάρος από τους λογαριασμούς στη φορολογία, χωρίς όμως να έχει λύσει τη βασική εξίσωση της ενεργειακής μετάβασης: ποιος θα πληρώσει για τις τεράστιες επενδύσεις σε δίκτυα και υποδομές. Για τους επενδυτές και τους ρυθμιστές στην Ευρώπη, το Λονδίνο λειτουργεί ως εργαστήριο για το πώς οι κοινωνικές πιέσεις μπορούν να αναγκάσουν σε ανασχεδιασμό των μηχανισμών χρηματοδότησης της πράσινης πολιτικής.
#Βρετανία #Ενέργεια #ΕνεργειακόΚόστος #ΠράσινηΜετάβαση
