Η υποψηφιότητα του Kevin Warsh για τη θέση του προέδρου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ σηματοδοτεί πιθανή στροφή στη φιλοσοφία και στα εργαλεία νομισματικής πολιτικής. Οι αγορές αναμένουν αναδιάταξη προτεραιοτήτων, ειδικά ως προς το μέγεθος του ισολογισμού της Fed και τη σχέση της με τον Λευκό Οίκο.
Η ανάδειξη του Kevin Warsh ως επιλογής του Ντόναλντ Τραμπ για την προεδρία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed) ερμηνεύεται από επενδυτές και αναλυτές ως προάγγελος βαθύτερης αναθεώρησης του ρόλου της ισχυρότερης κεντρικής τράπεζας στον κόσμο. Η κίνηση δεν αφορά μόνο το πρόσωπο, αλλά υποδηλώνει πιθανή μετατόπιση από τη γραμμή της σταδιακής ομαλοποίησης προς μια πιο επιθετική απομόχλευση του ισολογισμού και μεγαλύτερη πολιτική πίεση στη νομισματική στρατηγική.
Σύγκρουση για τον ισολογισμό και την ανεξαρτησία της Fed
Ο Warsh έχει ταχθεί στο παρελθόν υπέρ της ταχύτερης συρρίκνωσης του διογκωμένου ισολογισμού της Fed, ο οποίος φουσκώθηκε με τις αλλεπάλληλες γύρες ποσοτικής χαλάρωσης μετά την κρίση. Σύμφωνα με επενδυτές που παρακολουθούν στενά τη διαδικασία, αυτή η στάση τον φέρνει εν δυνάμει σε τροχιά σύγκρουσης με τον ίδιο τον Τραμπ, ο οποίος έχει επανειλημμένα δείξει προτίμηση σε χαλαρές συνθήκες ρευστότητας και χαμηλά επιτόκια για να στηριχθεί η ανάπτυξη και η Wall Street.
Η πιθανή επιτάχυνση της συρρίκνωσης του ισολογισμού θα μπορούσε να σφίξει τις χρηματοπιστωτικές συνθήκες, αυξάνοντας το κόστος δανεισμού για επιχειρήσεις και κράτος. Αυτό δημιουργεί ένα λεπτό πολιτικό και οικονομικό ισοζύγιο: από τη μία, η ανάγκη αποκατάστασης «κανονικότητας» μετά τα χρόνια της έκτακτης χαλάρωσης· από την άλλη, ο κίνδυνος να πληγεί η χρηματιστηριακή ευφορία που ο Λευκός Οίκος συχνά επικαλείται ως μέτρο επιτυχίας.
Νέα αρχιτεκτονική νομισματικής πολιτικής και διεθνείς επιπτώσεις
Η τοποθέτηση ενός προέδρου με πιο επιθετική στάση απέναντι στον ισολογισμό της Fed μπορεί να οδηγήσει σε συνολική επαναξιολόγηση της νομισματικής στρατηγικής. Αυτό αφορά όχι μόνο τον ρυθμό των αυξήσεων επιτοκίων, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η Fed παρεμβαίνει στις αγορές ομολόγων, διαχειρίζεται την καμπύλη αποδόσεων και επικοινωνεί τις προθέσεις της προς τις διεθνείς αγορές.
Για την παγκόσμια οικονομία –και ειδικά για οικονομίες όπως η ελληνική, που παραμένουν ευαίσθητες στις διακυμάνσεις του δολαρίου και στις κινήσεις των αμερικανικών αποδόσεων– μια πιο «σφιχτή» Fed υπό τον Warsh θα μπορούσε να σημαίνει ενίσχυση του δολαρίου, ανατιμολόγηση του ρίσκου στις αναδυόμενες αγορές και μεγαλύτερη μεταβλητότητα στα διεθνή κεφάλαια. Οι επενδυτές ήδη προσπαθούν να αποτιμήσουν τι σημαίνει μια Fed λιγότερο διατεθειμένη να λειτουργεί ως «ασφαλιστήριο συμβόλαιο» για τις αγορές σε κάθε επεισόδιο αναταραχής.
Πέρα από τις τεχνικές παραμέτρους, η επιλογή Warsh ανοίγει και τη συζήτηση για το πού τελειώνει η ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας και πού αρχίζει η πολιτική επιρροή. Σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων ελλειμμάτων και πολιτικής πόλωσης στις ΗΠΑ, η ισορροπία αυτή θα δοκιμαστεί έντονα την επόμενη περίοδο.
Σχόλιο 
: Η υποψηφιότητα Warsh είναι προειδοποίηση ότι η εποχή της άφθονης, σχεδόν δωρεάν ρευστότητας από τη Fed οδεύει προς το τέλος της. Για τις αγορές –και για χώρες με υψηλό χρέος– αυτό μεταφράζεται σε ανάγκη προσαρμογής σε ένα πιο ακριβό και πιο επιλεκτικό χρήμα.
#Fed #KevinWarsh #ΗΠΑ #Αγορές #ΝομισματικήΠολιτική
