Το Super Bowl στο Levi’s Stadium κινητοποιεί δαπάνες εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων στην περιοχή του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο, με ισχυρή ώθηση σε τουρισμό, εστίαση και διαφήμιση. Ωστόσο, ειδικοί προειδοποιούν ότι τα οφέλη είναι άνισα κατανεμημένα και συχνά βραχύβια σε σχέση με το βάρος για τους φορολογούμενους.
Το φετινό Super Bowl, με αναμέτρηση Seattle Seahawks – New England Patriots στο Levi’s Stadium στη Σάντα Κλάρα της Καλιφόρνια, δεν είναι μόνο αθλητικό γεγονός, αλλά και μεγάλος οικονομικός καταλύτης για τον Κόλπο του Σαν Φρανσίσκο και συνολικά για τις ΗΠΑ. Χιλιάδες φίλαθλοι ταξιδεύουν στην περιοχή, ενώ εκατομμύρια Αμερικανοί δαπανούν σε φαγητό, ποτά και ιδιωτικά «watch parties», δημιουργώντας ένα σύντομο αλλά έντονο κύμα κατανάλωσης.
Τοπική ανάπτυξη και κρυφό κόστος για τις πόλεις
Έκθεση που παρήγγειλε το Bay Area Host Committee εκτιμά ότι μόνο ο φετινός τελικός θα προσθέσει από 370 έως 630 εκατ. δολάρια σε οικονομική δραστηριότητα στην περιοχή. Το Super Bowl εντάσσεται σε μια τριετία μεγάλων διοργανώσεων για τον Κόλπο – NBA All-Star Game, Super Bowl και Μουντιάλ – που αναμένεται να ενισχύσουν σημαντικά τον τοπικό τουρισμό, τη φιλοξενία και τις υπηρεσίες.
Τα προηγούμενα στοιχεία είναι εντυπωσιακά: η περσινή διοργάνωση στη Νέα Ορλεάνη προσέλκυσε περίπου 115.000 επισκέπτες, με δαπάνες 658 εκατ. δολαρίων. Τράπεζες όπως η Bank of America καταγράφουν αύξηση 77% στη δαπάνη γύρω από τα γήπεδα την ημέρα του αγώνα, με αιχμή το φαγητό και τη στάθμευση. Ωστόσο, η φιλοξενία του αγώνα έχει και σημαντικό κόστος για τους δήμους: στη Σάντα Κλάρα υπολογίζεται στα 6,3 εκατ. δολάρια, για ενίσχυση προσωπικού, ασφάλεια και υποδομές, ενώ στην Ατλάντα το 2019 το κόστος έφτασε τα 46 εκατ. δολάρια.
Οι μεγάλες διοργανώσεις συχνά αξιοποιούνται ως μοχλός για έργα υποδομής. Το Χιούστον λάνσαρε την πρώτη του γραμμή light rail λίγο πριν το Super Bowl του 2004, βάζοντας τις βάσεις για ένα σύγχρονο σύστημα μεταφορών. Αντίθετα, το παράδειγμα του Allegiant Stadium στο Λας Βέγκας φωτίζει τον κίνδυνο υπερχρέωσης των τοπικών κοινωνιών: από το συνολικό κόστος των 1,9 δισ. δολαρίων, περίπου 750 εκατ. προήλθαν από φόρο ξενοδοχείων, ενώ το υπόλοιπο φορτώθηκε στους φορολογούμενους.
Όπως σημειώνει ο καθηγητής διαχείρισης αθλητισμού Μάικλ Έντουαρντς, «τα οικονομικά οφέλη είναι σχετικά βραχυπρόθεσμα και περιορισμένα σε συγκεκριμένους κλάδους και τοποθεσίες». Παράλληλα, η NFL χρησιμοποιεί το Super Bowl ως «καρότο» για να πιέσει πόλεις να επενδύσουν δημόσιο χρήμα σε νέα γήπεδα, με χαρακτηριστικές τις συζητήσεις για σκεπαστά στάδια σε Σικάγο και Κλίβελαντ.
Κατανάλωση, διαφήμιση και κερδισμένοι της τηλεοπτικής αγοράς
Για όσους δεν ταξιδεύουν στο γήπεδο, η κατανάλωση μεταφέρεται στα σούπερ μάρκετ, τα μπαρ και τα εστιατόρια. Η National Retail Federation προβλέπει ρεκόρ δαπανών 20,2 δισ. δολαρίων, δηλαδή περίπου 94,8 δολάρια ανά άτομο, με το 79% να κατευθύνεται σε τρόφιμα. Οι δαπάνες έχουν εκτιναχθεί από τα 13,9 δισ. δολάρια του 2021, αν και παραμένουν πάνω από τα προ πανδημίας επίπεδα.
Το «καλάθι» του Super Bowl γίνεται ακριβότερο: η Wells Fargo υπολογίζει ότι μια συγκέντρωση 10 ατόμων στο σπίτι θα κοστίσει περίπου 140 δολάρια, ελαφρώς αυξημένα από πέρυσι. Οι τιμές στα φτερούγια κοτόπουλου υποχωρούν κατά 2,8%, τα πατατάκια μένουν σταθερά, αλλά σάλτσες και ντιπ ακριβαίνουν, όπως και τα λαχανικά (ντοματίνια, σέλερι, μπρόκολο, κουνουπίδι). Η μπύρα αυξάνεται κατά 1,3% σε ετήσια βάση.
Μεγάλος κερδισμένος είναι και η διαφημιστική αγορά. Το φετινό Super Bowl προβάλλεται από το NBC, το οποίο έχει ήδη πουλήσει όλα τα διαφημιστικά slots από τον Σεπτέμβριο, με μέση τιμή 10 εκατ. δολαρίων για 30 δευτερόλεπτα – έναντι 8 εκατ. πέρυσι στο Fox. Η συγκυρία είναι εξαιρετικά ευνοϊκή για την NBCUniversal, που συνδυάζει το Super Bowl με τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες και την επιστροφή της NBA, ενισχύοντας τις διαφημιστικές της εισπράξεις και ωθώντας τη μετοχή της μητρικής Comcast σε άνοδο άνω του 4% σε λίγες ημέρες.
Σχόλιο
: Το Super Bowl λειτουργεί ως επιταχυντής κατανάλωσης και διαφήμισης, αλλά και ως εργαλείο πίεσης για δημόσιες επενδύσεις σε στάδια και υποδομές. Για τις τοπικές κοινωνίες, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι το μέγεθος του τζίρου ενός Σαββατοκύριακου, αλλά αν το μακροπρόθεσμο όφελος δικαιολογεί το ρίσκο που αναλαμβάνουν οι φορολογούμενοι.






