Η συνάντηση Παπασταύρου με Burgum και Wright στην Ουάσιγκτον επιβεβαίωσε την αναβάθμιση της ελληνοαμερικανικής ενεργειακής σχέσης. Η Αθήνα προβάλλει τον Κάθετο Διάδρομο και τις νέες συμφωνίες ως μοχλό ασφάλειας και γεωπολιτικής επιρροής.
Η επίσκεψη του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου στην Ουάσιγκτον και η συνάντησή του με τον υπουργό Εσωτερικών και πρόεδρο του Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ Doug Burgum και τον υπουργό Ενέργειας και αντιπρόεδρο του ίδιου Συμβουλίου Chris Wright, έρχεται να σφραγίσει την αναβάθμιση της ελληνοαμερικανικής ενεργειακής σχέσης. Παρόντες ήταν ο πρέσβης της Ελλάδας στις ΗΠΑ, Αντώνης Αλεξανδρίδης, και η πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Kimberly Guilfoyle, υπογραμμίζοντας το διπλωματικό βάρος της συνάντησης.
Ο Κάθετος Διάδρομος και οι νέες ενεργειακές συμφωνίες
Στο επίκεντρο των συνομιλιών βρέθηκε η εμβάθυνση της διμερούς συνεργασίας στην ενέργεια, με αιχμή τις πρόσφατες συμφωνίες με την κοινοπραξία Chevron–HelleniqEnergy, τις συμφωνίες που υπεγράφησαν στο P-TEC στο Ζάππειο, αλλά και τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν στη χθεσινή Σύνοδο για τη Διατλαντική Ασφάλεια Φυσικού Αερίου στον Λευκό Οίκο. Ο Σταύρος Παπασταύρου τόνισε ότι «η Ελλάδα άνοιξε τον δρόμο για τον Κάθετο Διάδρομο», μια υποδομή με σαφές γεωπολιτικό αποτύπωμα, η οποία αναγνωρίστηκε από τις 22 χώρες που συμμετείχαν στη διάσκεψη.
Ο Κάθετος Διάδρομος, που συνδέει τα λιμάνια εισόδου φυσικού αερίου στη Βόρεια Ελλάδα με τις αγορές της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, αναδεικνύει τη χώρα σε κομβικό κρίκο της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας. Όπως υπογράμμισε ο υπουργός, «βρισκόμαστε στο κέντρο των ενεργειακών συμφωνιών που υπεγράφησαν χθες, σε συνέχεια των συμφωνιών του P-TEC στο Ζάππειο». Οι συμφωνίες αυτές, με έντονο αμερικανικό αποτύπωμα, ενισχύουν τον ρόλο της Ελλάδας στη νέα ενεργειακή αρχιτεκτονική της Ευρώπης.
Από πύλη εισόδου LNG σε παραγωγό υδρογονανθράκων
Ο Παπασταύρου περιέγραψε τη σημερινή θέση της χώρας ως «πύλη εισόδου του αμερικανικού φυσικού αερίου και αξιόπιστο κόμβο ενεργειακής ασφάλειας». Μέσω των τερματικών LNG και των διασυνδετήριων αγωγών, η Ελλάδα συμβάλλει στη διαφοροποίηση πηγών και οδεύσεων για την ΕΕ, μειώνοντας την εξάρτηση από παραδοσιακούς προμηθευτές.
Παράλληλα όμως, ο υπουργός έστειλε μήνυμα για τη μετάβαση της Ελλάδας από αποκλειστικό διαμετακομιστή σε εν δυνάμει παραγωγό. «Αύριο, φιλοδοξούμε να αναπτύξουμε τον τομέα υδρογονανθράκων, να παράγουμε φυσικό αέριο προς όφελος των Ελλήνων, της Πατρίδας μας και συνολικά της Ευρώπης», σημείωσε, συνδέοντας άμεσα τις έρευνες υδρογονανθράκων με την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και την ενεργειακή αυτονομία.
Στο πολιτικό επίπεδο, ο Παπασταύρου υπογράμμισε τον τριπλό χαρακτήρα της ενέργειας ως «δύναμης ασφάλειας, ανάπτυξης και διεθνούς επιρροής», αποδίδοντας στην ενεργειακή πολιτική ρόλο ισοδύναμο με αυτόν της κλασικής διπλωματίας και άμυνας. Η ρητορική περί «εθνικής υπερηφάνειας και αυτοπεποίθησης» απευθύνεται τόσο στο εσωτερικό ακροατήριο όσο και στους εταίρους, ως μήνυμα ότι η Ελλάδα προσέρχεται ως διαμορφωτής και όχι ως παθητικός αποδέκτης εξελίξεων.
Επόμενοι σταθμοί στις επαφές στην Ουάσιγκτον
Η ατζέντα του Έλληνα υπουργού στην Ουάσιγκτον συνεχίζεται με συναντήσεις με τον γερουσιαστή και πρόεδρο της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων James Risch, καθώς και με τα μέλη του Κογκρέσου Chuck Fleischmann και Randal Weber. Οι επαφές στο επίπεδο του Κογκρέσου είναι κρίσιμες για την εδραίωση της Ελλάδας ως προτιμώμενου εταίρου των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια, ιδίως υπό το πρίσμα των ανταγωνιστικών κινήσεων άλλων περιφερειακών παικτών.
Η στρατηγική που ξεδιπλώνεται στην Ουάσιγκτον δείχνει ότι η Αθήνα επιδιώκει να κεφαλαιοποιήσει τις ενεργειακές υποδομές και τις νέες συμφωνίες όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ως εργαλείο ενίσχυσης της γεωπολιτικής της θέσης στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ.
Σχόλιο
: Η κίνηση Παπασταύρου στην Ουάσιγκτον επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα επιχειρεί να «κλειδώσει» θεσμικά τον ρόλο της ως βασικού ενεργειακού κόμβου των ΗΠΑ προς την Ευρώπη. Το στοίχημα τώρα είναι η ταχύτητα υλοποίησης υποδομών και ερευνών, ώστε ο φιλόδοξος λόγος περί υδρογονανθράκων και Κάθετου Διαδρόμου να μετατραπεί σε μετρήσιμη οικονομική και γεωπολιτική ισχύ προτού αλλάξουν οι ισορροπίες στην περιοχή.






