Με τρακτέρ και αγροτικά οχήματα στους δρόμους των Σερρών, της Πέλλας, της Φλώρινας και των Γρεβενών, οι παραγωγοί κλιμακώνουν την πίεση ενόψει του παναγροτικού συλλαλητηρίου στην Αθήνα στις 13 και 14 Φεβρουαρίου. Στο επίκεντρο βρίσκονται το αυξημένο κόστος παραγωγής, οι χαμηλές τιμές και η αβεβαιότητα γύρω από ενισχύσεις και αποζημιώσεις.
Οι μηχανοκίνητες πορείες αγροτών και κτηνοτρόφων στη βόρεια Ελλάδα επαναφέρουν με ένταση στο προσκήνιο το ζήτημα της βιωσιμότητας της πρωτογενούς παραγωγής. Σε συνέχεια της απόφασης της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων και ως προετοιμασία για το παναγροτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα στις 13 και 14 Φεβρουαρίου, οι παραγωγοί επέλεξαν να «κατεβάσουν» ξανά τα τρακτέρ στους δρόμους, στέλνοντας μήνυμα κλιμάκωσης.
Εικόνες κλιμάκωσης στα τοπικά κέντρα
Στις Σέρρες, δύο εβδομάδες μετά την αποχώρησή τους από τον μεθοριακό σταθμό του Προμαχώνα, όπου παρέμειναν επί 54 ημέρες, οι αγρότες και κτηνοτρόφοι συγκεντρώθηκαν εκ νέου. Η μηχανοκίνητη πορεία κατέληξε στο Διοικητήριο, με τα τρακτέρ να ανεβαίνουν συμβολικά στα σκαλιά της Περιφέρειας, υπογραμμίζοντας τη σύγκρουση με τις κεντρικές και περιφερειακές πολιτικές για τον αγροτικό τομέα.
Αντίστοιχες κινήσεις καταγράφηκαν στην Έδεσσα, από παραγωγούς του δήμου Αλμωπίας, στο Αμύνταιο, από μέλη του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Ανατολικής Εορδαίας και Νότιας Λεκάνης Βεγορίτιδας, καθώς και στα Γρεβενά. Το μοτίβο είναι κοινό: μηχανοκίνητες πορείες με τρακτέρ και αγροτικά οχήματα προς διοικητικά κέντρα, με στόχο να καταδειχθεί ότι η κινητοποίηση δεν είναι μεμονωμένη, αλλά συντονισμένη και πανελλαδική.
Το οικονομικό αδιέξοδο πίσω από τις πορείες
Οι παραγωγοί περιγράφουν ένα εκρηκτικό μείγμα που πιέζει ασφυκτικά την κερδοφορία τους: αυξανόμενο κόστος παραγωγής, χαμηλές τιμές διάθεσης των αγροτικών προϊόντων και αβεβαιότητα γύρω από τις ενισχύσεις και τις αποζημιώσεις. Το ενεργειακό κόστος, τα καύσιμα, οι ζωοτροφές, τα λιπάσματα και τα εφόδια έχουν ανατιμηθεί τα τελευταία χρόνια, χωρίς αντίστοιχη προσαρμογή στις τιμές παραγωγού.
Παράλληλα, η αστάθεια ως προς το ύψος, τον χρόνο και τους όρους χορήγησης ενισχύσεων και αποζημιώσεων δημιουργεί συνθήκες διαρκούς ανασφάλειας. Οι παραγωγοί φοβούνται ότι χωρίς πιο σταθερό και προβλέψιμο πλαίσιο στήριξης, μεγάλα τμήματα της μικρομεσαίας αγροτιάς θα οδηγηθούν εκτός παραγωγής, με συνέπειες για την επάρκεια τροφίμων, την απασχόληση στην περιφέρεια και τη δημογραφική συνοχή της υπαίθρου.
Το παναγροτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, στις 13 και 14 Φεβρουαρίου, αναδεικνύεται έτσι σε κομβική στιγμή για τη διαπραγμάτευση μεταξύ αγροτικού κόσμου και κυβέρνησης, αλλά και για τον ευρύτερο δημόσιο διάλογο γύρω από το μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης στη χώρα.
Σχόλιο
: Οι μηχανοκίνητες πορείες στη βόρεια Ελλάδα δείχνουν ότι ο αγροτικός κόσμος δεν διαμαρτύρεται απλώς για αποζημιώσεις, αλλά για τη βιωσιμότητα ολόκληρου του παραγωγικού μοντέλου. Αν δεν υπάρξει στοχευμένη πολιτική για κόστος, τιμές και σταθερότητα ενισχύσεων, οι σημερινές πορείες κινδυνεύουν να είναι προάγγελος βαθύτερης αποδιάρθρωσης της υπαίθρου.






