Η οργισμένη επιστολή της ΠΑΣΚΕ προς τον Νίκο Ανδρουλάκη με απειλές αποχώρησης και διάσπασης, μετατρέπει την υπόθεση Παναγόπουλου σε μείζονα εσωκομματική κρίση για το ΠΑΣΟΚ. Την ίδια ώρα, η προσπάθεια «διεύρυνσης» και οι κανόνες του συνεδρίου τροφοδοτούν νέα μέτωπα και αμφισβητήσεις στην ηγεσία.
Η υπόθεση του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου εξελίσσεται σε πολλαπλό πονοκέφαλο για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, καθώς από ένα σκάνδαλο με ισχυρό κυβερνητικό αποτύπωμα μετατρέπεται σε εστία εσωκομματικής αποσταθεροποίησης. Η σκληρή επιστολή της ΠΑΣΚΕ προς τον Νίκο Ανδρουλάκη, με ευθείες απειλές αποχώρησης από το κόμμα και διάσπασης, φρενάρει τα σχέδια για «επαναθεμελίωση εκ βάθρων» του συνδικαλιστικού βραχίονα του ΠΑΣΟΚ.
Η επιστολή-τελεσίγραφο της ΠΑΣΚΕ και η σιωπή της ηγεσίας
Η ΠΑΣΚΕ, υπερασπιζόμενη ανοικτά τον Γιάννη Παναγόπουλο, καταγγέλλει «λιντσάρισμα», «δολοφονία χαρακτήρα» και «δημόσιο κανιβαλισμό», στέλνοντας σαφές μήνυμα προς τη Χαριλάου Τρικούπη: «κάτω τα χέρια από τον Παναγόπουλο». Η επιστολή, που απευθύνεται προσωπικά στον Νίκο Ανδρουλάκη, θέτει ως έσχατο διακύβευμα ακόμη και την οργανωτική ενότητα του κόμματος.
Μέχρι στιγμής, από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει καμία δημόσια αντίδραση, γεγονός που αποτυπώνει αμηχανία και προσπάθεια να κερδηθεί χρόνος, ώστε να αποσοβηθούν νέοι κραδασμοί. Η διαγραφή του Παναγόπουλου από μέλος του κόμματος αξιοποιείται από τη Χαριλάου Τρικούπη για να μετατοπιστεί το κέντρο βάρους της υπόθεσης προς την κυβέρνηση, με την επιχειρηματολογία ότι το δημόσιο χρήμα το διαχειρίζονται οι υπουργοί και όχι το ΠΑΣΟΚ.
Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του εκπροσώπου Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Κώστα Τσουκαλά, ο οποίος υπογράμμισε ότι ο Παναγόπουλος «ελέγχεται με τη συνδικαλιστική του ιδιότητα και όχι την κομματική», ζητώντας από την κυβέρνηση να δώσει εξηγήσεις για τις χρηματοδοτήσεις που υπέγραφε.
Συνέδριο υπό πίεση, «διεύρυνση» με αντιδράσεις και μάχη για τους συνέδρους
Η κρίση ξεσπά σε μια περίοδο όπου το ΠΑΣΟΚ, υπό την πίεση των δημοσκοπήσεων, επιχειρεί να ανακτήσει πολιτικό οξυγόνο μέσω της περιβόητης «διεύρυνσης» και των επιστροφών στελεχών από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, ακόμη και αυτή η στρατηγική αντιμετωπίζεται με γκρίνια και ειρωνεία εντός του κόμματος, ενώ στο πολιτικό σκηνικό ετοιμάζονται νέοι σχηματισμοί, όπως το κόμμα του Καρυστιανού και του Αλέξη Τσίπρα, που περιορίζουν τα περιθώρια κινήσεων.
Το συνέδριο στα τέλη Μαρτίου απέχει μόλις ενάμιση μήνα, διάστημα μεγάλο για ένα κόμμα που βιώνει παρατεταμένη εσωστρέφεια. Την Παρασκευή συνεδριάζει η ΚΟΕΣ, το ανώτατο όργανο, για να «εκτιμήσει» τη διεύρυνση και τις επιστροφές στελεχών, όπως της Νίνας Κασιμάτη, που θεωρούνται προεξοφλημένες αλλά δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί. Οι ενστάσεις για τις επιλογές προσώπων είναι ήδη καταγεγραμμένες.
Παράλληλα, εξελίσσεται σκληρή διαπραγμάτευση για τον τρόπο ανάδειξης των συνέδρων. Η ηγεσία Ανδρουλάκη θεωρεί λήξαν το θέμα και προκρίνει εκλογή βάσει των ποσοστών των ευρωεκλογών, ρύθμιση που ευνοεί σαφώς τους σημερινούς συσχετισμούς. Ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, παραμένει ανένδοτος, ζητώντας το 10% των συνέδρων να προέρχεται από την Αθήνα, κάτι που θα ενίσχυε το μπλοκ της αμφισβήτησης.
Έτσι, η υπόθεση Παναγόπουλου λειτουργεί ως επιταχυντής μιας ήδη υπαρκτής εσωκομματικής διελκυστίνδας, όπου συνδικαλιστική επιρροή, οργανωτικός έλεγχος και πολιτική ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ διαπλέκονται σε ένα εκρηκτικό μείγμα λίγο πριν από ένα κρίσιμο συνέδριο.
Σχόλιο
: Η ηγεσία Ανδρουλάκη βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην ανάγκη θεσμικής αποστασιοποίησης από ένα σκάνδαλο με ισχυρό ηθικό φορτίο και στον φόβο μιας συνδικαλιστικής διάσπασης που θα απονομιμοποιούσε το αφήγημα της «αναγέννησης» του ΠΑΣΟΚ. Ο τρόπος που θα διαχειριστεί την ΠΑΣΚΕ και τους κανόνες του συνεδρίου θα κρίνει αν το κόμμα θα βγει πιο συγκροτημένο ή βαθύτερα διχασμένο από αυτή την κρίση.






