Σκληρή επίθεση στην ελληνική κυβέρνηση εξαπέλυσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, κατηγορώντας την Αθήνα για επιθετική αντιρωσική ρητορική και πρωταγωνιστικό ρόλο στην αποστολή όπλων στην Ουκρανία. Η Μόσχα επιχειρεί να εργαλειοποιήσει την ομογένεια στις κατεχόμενες περιοχές, ενώ αμφισβητεί ευθέως τη στρατηγική της ΕΕ.
Σε μια από τις πιο αιχμηρές παρεμβάσεις της Μόσχας απέναντι στην Αθήνα από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ κατηγόρησε την Ελλάδα για «επιθετικές αντιρωσικές δηλώσεις» και για ενεργό συμμετοχή στη στρατιωτική στήριξη του Κιέβου. Οι τοποθετήσεις του εντάσσονται στη γραπτή απάντηση του ρωσικού ΥΠΕΞ σε ερώτηση για πρόσφατη δήλωση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ότι «βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου με τη Ρωσία».
Η ρωσική αφήγηση για ρήξη δεκαετιών και την ελληνική ομογένεια
Στην απάντηση που δημοσιοποιήθηκε από τη ρωσική πρεσβεία, η Μόσχα υποστηρίζει ότι με την έναρξη της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» η Ελλάδα «διέκοψε τη συνεργασία που είχε οικοδομηθεί επί δεκαετίες», από την πολιτική και την οικονομία έως τον πολιτισμό και τα ανθρωπιστικά ζητήματα. Κατά τη ρωσική πλευρά, τέσσερα χρόνια μετά δεν έχει υπάρξει καμία μεταβολή της ελληνικής στάσης, ενώ συνεχίζονται «αβάσιμες ρωσοφοβικές κατηγορίες».
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ελληνική ομογένεια στις περιοχές Ντονμπάς, Ζαπορόζιε, Χερσώνα, Κριμαία και σε άλλες νότιες περιοχές που η Ρωσία θεωρεί δικό της έδαφος. Η Μόσχα κατηγορεί την Αθήνα ότι, παρά την ιστορική παρουσία μιας «πολυάριθμης, φιλειρηνικής» ελληνικής διασποράς, δεν έλαβε υπόψη τα συμφέροντά της όταν αποφάσισε να αποστείλει όπλα και πυρομαχικά στην Ουκρανία, τα οποία –σύμφωνα με τη ρωσική εκδοχή– χρησιμοποιούνται «καθημερινά εναντίον αμάχων» στις εν λόγω περιοχές.
Με αυτόν τον τρόπο, η Ρωσία επιχειρεί να αντιστρέψει το ηθικό επιχείρημα της ελληνικής στήριξης στην Ουκρανία, παρουσιάζοντας την Αθήνα όχι ως υπερασπιστή του διεθνούς δικαίου, αλλά ως παράγοντα που εκθέτει σε κίνδυνο τους «ομογενείς αδελφούς».
Κατηγορίες για συμφωνίες με το Κίεβο και πίεση για αντιαεροπορικά
Ο Λαβρόφ επικρίνει τις «συμφωνίες με το ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου» της 17ης Νοεμβρίου 2025, με αναφορά ειδικά στην ανάπτυξη και χρήση θαλάσσιων μη επανδρωμένων οχημάτων. Η κριτική εντάσσεται στη ρητορική περί «συλλογικής Δύσης» που επιδιώκει «νίκη επί της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης» και «πόλεμο μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό».
Η Αθήνα κατηγορείται επίσης ότι προσχώρησε στην πρωτοβουλία PURL για την αγορά αμερικανικών όπλων από ευρωπαϊκές χώρες προς ενίσχυση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, κάτι που –όπως υποστηρίζει η Μόσχα– προηγουμένως δίσταζε να πράξει. Η ρωσική πλευρά ισχυρίζεται ότι το Κίεβο «πιέζει μεθοδικά» την ελληνική ηγεσία να μεταφέρει στην Ουκρανία ρωσικά και σοβιετικά αντιαεροπορικά συστήματα υψηλής αποτελεσματικότητας που βρίσκονται σήμερα σε υπηρεσία στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, κάνοντας λόγο για υπονόμευση των ελληνικών αμυντικών δυνατοτήτων.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Λαβρόφ μιλά για «νεοφιλελεύθερο ολοκληρωτισμό» που «βασιλεύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η Αθήνα δεν δρα αυτόνομα αλλά υπό πιεστική καθοδήγηση «ανώτερων συντρόφων».
Επίκληση ελληνικής κοινής γνώμης και μήνυμα προς την ΕΕ
Η ρωσική επιχειρηματολογία συμπληρώνεται με επίκληση της ελληνικής κοινής γνώμης. Σημειώνεται δημοσκόπηση της «Καθημερινής» (Ιούλιος 2025), σύμφωνα με την οποία το 72% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να κρατήσει ουδέτερη στάση στην ουκρανική σύγκρουση. Με αυτό τον τρόπο, η Μόσχα επιχειρεί να παρουσιάσει ρήγμα μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής ηγεσίας στην Ελλάδα, ενισχύοντας το αφήγημα ότι η γραμμή της Αθήνας υπαγορεύεται από εξωτερικά κέντρα.
Η παρέμβαση Λαβρόφ, πέρα από το διμερές επίπεδο, λειτουργεί ως μήνυμα προς ολόκληρη την ΕΕ, σε μια συγκυρία όπου η Ρωσία αναζητεί τρόπους να διαβρώσει την ενότητα του ευρωπαϊκού μετώπου υπέρ της Ουκρανίας, αξιοποιώντας ιστορικούς, πολιτιστικούς και ενεργειακούς δεσμούς με επιμέρους κράτη-μέλη.
Σχόλιο 
: Η Μόσχα επενδύει συνειδητά σε μια διττή στρατηγική: αφενός στοχοποιεί την κυβέρνηση για να αποθαρρύνει περαιτέρω στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο, αφετέρου επιχειρεί να καλλιεργήσει αμφιβολίες στην ελληνική κοινή γνώμη για το κόστος της ευθυγράμμισης με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Η έντονη ρητορική περί «ολοκληρωτισμού» στην Ευρώπη δείχνει ότι η Ρωσία δεν προσδοκά άμεση εξομάλυνση, αλλά ποντάρει σε μακροχρόνια φθορά της δυτικής συνοχής.
#Ρωσία #Ελλάδα #Λαβρόφ #Ουκρανία #ΕΕ
