Τα πρακτικά της συνεδρίασης της Fed στα τέλη Ιανουαρίου αποκαλύπτουν μια βαθιά διχασμένη Επιτροπή ως προς την πορεία των επιτοκίων, με τρία σαφή «στρατόπεδα» να διαμορφώνονται. Ο κοινός παρονομαστής παραμένει ο φόβος ότι ο πληθωρισμός μπορεί να αποδειχθεί πιο επίμονος και άνισος από ό,τι είχε εκτιμηθεί.
Τα πρακτικά της συνεδρίασης της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed) στις 27-28 Ιανουαρίου, όπου τα επιτόκια διατηρήθηκαν στο εύρος 3,50% – 3,75% με ψήφους 10 υπέρ και 2 κατά, φωτίζουν μια Κεντρική Τράπεζα σε φάση εσωτερικής αναδιάταξης. Αν και η «συντριπτική πλειοψηφία» των 19 μελών της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Ανοικτής Αγοράς (FOMC) αναγνωρίζει ότι η αγορά εργασίας έχει σταθεροποιηθεί μετά την άνοδο της ανεργίας στα τέλη του 2025, η συναίνεση σταματά εκεί.
Τρία στρατόπεδα στη νομισματική πολιτική
Από τα πρακτικά προκύπτει σαφής τριχοτόμηση στη στάση των αξιωματούχων. Ένα πρώτο μπλοκ θεωρεί ότι «πιθανότατα θα είναι κατάλληλες» πρόσθετες μειώσεις επιτοκίων μέσα στο 2026, υπό την προϋπόθεση ότι ο πληθωρισμός θα συνεχίσει να αποκλιμακώνεται με πειστικό τρόπο. Για αυτή την ομάδα, η σταθεροποίηση της αγοράς εργασίας και οι ενδείξεις επιβράδυνσης στη δημιουργία θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα δικαιολογούν μια πιο χαλαρή στάση.
Ένα δεύτερο στρατόπεδο, πιο επιφυλακτικό, τάσσεται υπέρ της διατήρησης των επιτοκίων αμετάβλητων «για κάποιο χρονικό διάστημα», υποδηλώνοντας προτίμηση σε μια παρατεταμένη παύση ώστε να αξιολογηθούν καλύτερα οι καθυστερημένες επιδράσεις της ήδη εφαρμοσμένης πολιτικής. Αυτή η προσέγγιση αντανακλά τον φόβο ότι βεβιασμένες μειώσεις μπορεί να αναζωπυρώσουν τις πληθωριστικές πιέσεις.
Τέλος, μια τρίτη ομάδα αξιωματούχων δείχνει διατεθειμένη να στηρίξει μια «αμφίπλευρη» καθοδήγηση, δηλαδή αφήνοντας ανοικτό ότι η επόμενη κίνηση μπορεί να είναι είτε μείωση είτε αύξηση επιτοκίων, εφόσον ο πληθωρισμός παραμείνει πάνω από τον στόχο του 2%. Πρόκειται για την πιο «γεράκια» ανάγνωση, που επιδιώκει να διατηρήσει πάνω στο τραπέζι το ενδεχόμενο νέας σύσφιξης, αν οι τιμές αποδειχθούν εκ νέου επίμονες.
Επίμονος πληθωρισμός, μικτές ενδείξεις από την οικονομία
Οι περισσότεροι συμμετέχοντες προειδοποίησαν ότι η πορεία του πληθωρισμού προς τον στόχο του 2% ενδέχεται να είναι πιο αργή και πιο άνιση από τις προηγούμενες προσδοκίες, κρίνοντας «σημαντικό» τον κίνδυνο να παραμείνει σταθερά πάνω από τον στόχο. Η βασική μέτρηση τιμών προσωπικών καταναλωτικών δαπανών, την οποία παρακολουθεί στενά η Fed, κινείται γύρω στο 3%, ενώ ο δομικός δείκτης τιμών καταναλωτή (χωρίς τρόφιμα και ενέργεια) έχει υποχωρήσει στο χαμηλότερο επίπεδο σχεδόν πενταετίας, στέλνοντας ωστόσο μεικτά σήματα.
Στην αγορά εργασίας, η εικόνα είναι αντίστοιχα σύνθετη: η δημιουργία θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα επιβραδύνεται και η ανάπτυξη προέρχεται κυρίως από τον κλάδο της υγείας, όμως η ανεργία υποχώρησε στο 4,3% τον Ιανουάριο, ενώ η αύξηση των μισθών εκτός γεωργίας ξεπέρασε τις προσδοκίες. Η Fed εκτιμά ότι το βασικό επιτόκιο βρίσκεται πλέον κοντά σε ένα «ουδέτερο» επίπεδο, που ούτε τονώνει ούτε περιορίζει την οικονομία.
Πολιτική διάσταση και κίνδυνος βαθύτερης ρήξης
Η ήδη εμφανής ρήξη θα μπορούσε να οξυνθεί περαιτέρω εάν ο πρώην διοικητής Κέβιν Γουόρς επιβεβαιωθεί ως επόμενος πρόεδρος της Fed. Ο Γουόρς έχει τοποθετηθεί υπέρ χαμηλότερων επιτοκίων, γραμμή που συμμερίζονται και οι νυν διοικητές Στίβεν Μίραν και Κρίστοφερ Γουόλερ, οι οποίοι ψήφισαν κατά της απόφασης του Ιανουαρίου ζητώντας ακόμη μεγαλύτερη μείωση. Η ενδεχόμενη ανάληψη της ηγεσίας από μια πιο «περιστερίσια» φιγούρα μπορεί να μεταβάλει τις ισορροπίες στην Επιτροπή, σε μια περίοδο όπου η αξιοπιστία της Fed ως θεματοφύλακα της σταθερότητας τιμών δοκιμάζεται.
Σχόλιο
: Τα πρακτικά δείχνουν μια Fed που εγκαταλείπει τη μονολιθική γραμμή της προηγούμενης περιόδου και μπαίνει σε φάση εσωτερικής διαπραγμάτευσης για το «τελικό μίλι» του αποπληθωρισμού. Για τις αγορές –και κατ’ επέκταση για την ΕΚΤ και χώρες όπως η Ελλάδα– το πραγματικό ρίσκο δεν είναι μια μικρή απόκλιση στον ρυθμό των μειώσεων, αλλά ένα σενάριο επαναφοράς των αυξήσεων, που θα ανατινάξει τις προσδοκίες για ήπια προσγείωση της παγκόσμιας οικονομίας.






