Η Κομισιόν απορρίπτει τις ανησυχίες περί υπερβολικής εξάρτησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το αμερικανικό LNG, υπογραμμίζοντας ότι η φύση της αγοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου διαφέρει ριζικά από την προηγούμενη σχέση με το ρωσικό αέριο αγωγών. Η δυνατότητα γρήγορης αλλαγής προμηθευτών θεωρείται το βασικό «δίχτυ ασφαλείας» για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια.
Τα διαθέσιμα στοιχεία δεν τεκμηριώνουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καταστεί υπερβολικά εξαρτημένη από τις εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από τις Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσε η εκπρόσωπος της Κομισιόν Anna-Kaisa Itkonen. Η τοποθέτηση έρχεται σε μια συγκυρία όπου εντείνονται οι πολιτικές και κοινωνικές συζητήσεις στην Ευρώπη για το κατά πόσον η απεξάρτηση από τη Ρωσία οδήγησε σε μια νέα μονομερή εξάρτηση από τις ΗΠΑ.
Η διαφορά LNG – ρωσικού αερίου αγωγών
Η Itkonen ξεκαθάρισε ότι η σημερινή εικόνα της αγοράς δεν είναι συγκρίσιμη με την προ του πολέμου στην Ουκρανία εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο μέσω αγωγών. Τότε, η Ευρώπη είχε «κλειδωθεί» σε μακροχρόνιες υποδομές και συμβάσεις με έναν κυρίαρχο προμηθευτή, χωρίς ουσιαστική δυνατότητα γρήγορης εναλλακτικής.
Αντίθετα, η αγορά LNG είναι παγκόσμια, με φορτία που κινούνται δια θαλάσσης και μπορούν να ανακατευθυνθούν ανάλογα με τις τιμές και τις γεωπολιτικές συνθήκες. «Η προέλευση του LNG μπορεί εύκολα να τροποποιηθεί όταν χρειάζεται», τόνισε η εκπρόσωπος, υπογραμμίζοντας ότι αυτό μειώνει τον κίνδυνο δομικής εξάρτησης από μία μόνο χώρα.
Η θέση της Κομισιόν αφήνει να εννοηθεί ότι, ακόμη κι αν σήμερα οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής LNG προς την Ευρώπη, η ίδια η φύση του προϊόντος και των υποδομών (τερματικοί σταθμοί, πλωτές μονάδες επαναεριοποίησης κ.λπ.) επιτρέπει την είσοδο και άλλων προμηθευτών, από το Κατάρ έως αφρικανικές και μεσογειακές χώρες.
Ενεργειακή ασφάλεια, διαφοροποίηση και πολιτικές πιέσεις
Η δήλωση της Κομισιόν εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αναθεώρησης της ευρωπαϊκής ενεργειακής στρατηγικής, μετά και την επίσημη απαγόρευση του ρωσικού φυσικού αερίου που εγκρίθηκε πρόσφατα σε επίπεδο ΕΕ. Η Ένωση επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη ενεργειακής ασφάλειας, τον στόχο της πράσινης μετάβασης και την αποφυγή νέων γεωπολιτικών εξαρτήσεων.
Παράλληλα, σε ορισμένες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αυξάνονται οι φωνές που εκφράζουν ανησυχία για το μερίδιο του αμερικανικού LNG στο ευρωπαϊκό ενεργειακό μείγμα και για τις επιπτώσεις στις τιμές ενέργειας και την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας. Η απάντηση της Κομισιόν επιχειρεί να «ψυχράνει» αυτή τη συζήτηση, μεταφέροντας το βάρος από τον αριθμητικό όγκο των εισαγωγών στην ευελιξία και τη διαφοροποίηση των πηγών.
Για χώρες όπως η Ελλάδα, που επενδύουν σε νέες υποδομές LNG και σε ρόλο περιφερειακού κόμβου, η γραμμή των Βρυξελλών είναι κρίσιμη: νομιμοποιεί πολιτικά τη στρατηγική της διεύρυνσης των εισαγωγών LNG, αρκεί να διατηρείται η πολυμορφία προμηθευτών και να επιταχύνεται παράλληλα η διείσδυση των ΑΠΕ.
Σχόλιο
: Η Κομισιόν στέλνει σαφές μήνυμα ότι το πραγματικό ρίσκο για την Ευρώπη δεν είναι ποιος είναι σήμερα ο μεγαλύτερος προμηθευτής LNG, αλλά αν η ήπειρος θα επενδύσει αρκετά σε ευελιξία, αποθήκευση και εναλλακτικές πηγές ώστε να μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάζει ενεργειακή «τροχιά» χωρίς να βρεθεί ξανά όμηρος ενός και μόνο παίκτη.






