Σχεδόν τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, η εικόνα στις αγορές ενέργειας δεν βελτιώνεται – επιδεινώνεται. Και μαζί της αλλάζει ριζικά και το macro playbook των κεντρικών τραπεζών.
Η διαρκής διαταραχή στην προσφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου, με επίκεντρο το Στενό του Ορμούζ, δημιουργεί ένα νέο πληθωριστικό κύμα που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τα παραδοσιακά εργαλεία νομισματικής πολιτικής.
Οι policymakers βρίσκονται μπροστά σε ένα σκληρό δίλημμα.
Δεν μπορούν να αυξήσουν την προσφορά ενέργειας.
Μπορούν μόνο να περιορίσουν τη ζήτηση.
Και αυτό σημαίνει ένα πράγμα: tighter policy.
Οι αγορές ήδη προεξοφλούν αυτή τη μεταστροφή. Τα ομόλογα πιέζονται, οι αποδόσεις ανεβαίνουν και το κόστος δανεισμού επανατιμολογείται προς τα πάνω σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το βασικό πρόβλημα είναι δομικό.
Δεν πρόκειται για demand-driven inflation.
Είναι supply shock.
Και τα supply shocks είναι το χειρότερο σενάριο για τις κεντρικές τράπεζες.
Αν χαλαρώσουν τη νομισματική πολιτική, ενισχύουν τον πληθωρισμό.
Αν τη σφίξουν, επιβαρύνουν την ανάπτυξη.
Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον stagflation risk.
Ήδη, οι επενδυτές επαναξιολογούν το positioning τους, με σαφή στροφή σε assets που λειτουργούν ως αντιστάθμισμα στον πληθωρισμό, ενώ τα risk assets δέχονται πιέσεις.
Η εμπειρία των πετρελαϊκών κρίσεων της δεκαετίας του ’70 επανέρχεται στο προσκήνιο, αλλά με μια κρίσιμη διαφορά:
Σήμερα η παγκόσμια οικονομία είναι πολύ πιο μοχλευμένη.
Άρα πολύ πιο ευάλωτη σε υψηλά επιτόκια.
Η αγορά δεν φοβάται μόνο τον πληθωρισμό.
Φοβάται το policy mistake.
SBC Analysis
Οι κεντρικές τράπεζες δεν ελέγχουν αυτή την κρίση.
Την διαχειρίζονται.
Και καμία επιλογή δεν είναι καλή.
Το νέο regime είναι ξεκάθαρο:
Higher for longer.
Και χαμηλότερη ανάπτυξη.
