Η εμπρηστική επίθεση σε εθελοντικά εβραϊκά ασθενοφόρα στο Λονδίνο αναδεικνύει την εξαγωγή της βίας από τη Μέση Ανατολή στις δυτικές κοινωνίες. Η ανάγκη ταυτόχρονης καταδίκης αντισημιτισμού και επιθέσεων κατά Παλαιστινίων είναι πλέον υπαρξιακή δοκιμασία για τη δημοκρατία.
Η νυχτερινή επίθεση σε τέσσερα ασθενοφόρα της εβραϊκής εθελοντικής υπηρεσίας Hatzola στο Γκόλντερς Γκριν, ιστορική εστία εβραϊκής ζωής στο βόρειο Λονδίνο, αποτελεί ένα ανησυχητικό ορόσημο στην κλιμάκωση του αντισημιτικού μίσους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μασκοφόροι δράστες φέρονται να έβαλαν φωτιά στα οχήματα, με τις φιάλες οξυγόνου να εκρήγνυνται και κατοίκους να αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Η αστυνομία αντιμετωπίζει την υπόθεση ως αντισημιτικό έγκλημα μίσους.
Ασθενοφόρα ως στόχος: όταν η ανθρωπιστική ουδετερότητα καταρρέει
Η επιλογή στόχου είναι αποκαλυπτική. Δεν επρόκειτο για συναγωγή ή κοινοτικό κέντρο, αλλά για ασθενοφόρα – οχήματα που υπάρχουν αποκλειστικά για να σώζουν ζωές, στελεχωμένα από εθελοντές που ανταποκρίνονται σε επείγοντα περιστατικά ανεξαρτήτως ταυτότητας του ασθενούς. Το μήνυμα προς την κοινότητα είναι σαφές: ακόμη και όσοι αφιερώνονται στην παροχή βοήθειας δεν θεωρούνται πλέον «εκτός ορίων».
Την ίδια στιγμή, χιλιόμετρα μακριά, στη Δυτική Όχθη, παλαιστινιακά χωριά καταγγέλλουν επιθέσεις από Ισραηλινούς εποίκους, εμπρησμούς κατοικιών και οχημάτων και βίαιες εισβολές που αναγκάζουν οικογένειες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Παρότι τα δύο πλαίσια είναι διαφορετικά, συνδέονται από έναν κοινό παρονομαστή: τη διάβρωση της ικανότητάς μας να βλέπουμε τον «άλλο» ως άνθρωπο.
Ο πόλεμος που δεν μένει στα σύνορα και η δοκιμασία της αλληλεγγύης
Ο πόλεμος Ισραήλ–Παλαιστίνης δεν περιορίζεται γεωγραφικά. Τα σοκαριστικά στιγμιότυπα, η ρητορική και οι ταυτίσεις ταξιδεύουν σε πραγματικό χρόνο, μετασχηματίζοντας τις αντιλήψεις σε πόλεις όπως το Λονδίνο, το Μάντσεστερ ή το Παρίσι. Στο κλίμα αυτό, ο πειρασμός της μεταφοράς της σύγκρουσης στους δρόμους των δυτικών μητροπόλεων είναι ισχυρός – και εξαιρετικά επικίνδυνος.
Ο αρθρογράφος, επικεφαλής του New Israel Fund, θέτει ένα αυστηρό διπλό καθήκον. Όσοι ταυτίζονται με το Ισραήλ οφείλουν να καταδικάσουν ρητά και να αντισταθούν στη βία εποίκων κατά παλαιστινιακών κοινοτήτων στη Δυτική Όχθη· η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα, αλλά συνενοχή. Αντίστοιχα, όσοι στηρίζουν την παλαιστινιακή υπόθεση πρέπει να αντιμετωπίσουν κατά μέτωπο την άνοδο των επιθέσεων σε Εβραίους, συναγωγές και κοινοτική περιουσία σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική. Η υποτίμηση ή σχετικοποίηση του αντισημιτισμού υπονομεύει την ίδια την έννοια της δικαιοσύνης.
Παραδείγματα συνύπαρξης και το πολιτικό διακύβευμα για την Ευρώπη
Σε αυτό το σκοτεινό περιβάλλον, πρωτοβουλίες όπως τα βραβεία Vivian Silver του New Israel Fund, που τιμούν κάθε χρόνο μία Εβραία και μία Παλαιστίνια γυναίκα που αρνούνται να υποκύψουν στο μίσος, λειτουργούν ως αντίβαρο. Η φετινή βράβευση της Ισραηλινής νομικού Γιόφι Τίρος και της Παλαιστίνιας–Ισραηλινής δικηγόρου ανθρωπίνων δικαιωμάτων Κουάμαρ Μισίρκι-Ασάντ υπενθυμίζει ότι η αντίσταση στη βία μπορεί να είναι θεσμική, νομική, καθημερινή.
Καθοριστική είναι και η προσωπική στάση ανθρώπων που έχουν βιώσει την τραγωδία. Η Σαρόν Λιφσίτς, της οποίας η μητέρα κρατήθηκε όμηρος και ο πατέρας δολοφονήθηκε από τη Χαμάς, δηλώνει ότι δεν μισεί. Ένας γιατρός από τη Γάζα, εγκατεστημένος στο Λονδίνο, ομολογεί ότι αισθάνεται μίσος αλλά αρνείται να το κρατήσει. Αυτή η εσωτερική πάλη είναι, τελικά, η πολιτική μάχη που καλούνται να δώσουν και οι ευρωπαϊκές κοινωνίες: αν θα αφήσουν το τραύμα να γίνει καύσιμο για νέους κύκλους μίσους ή αφορμή για ενίσχυση θεσμών, διαλόγου και κράτους δικαίου.
Για το Ηνωμένο Βασίλειο –και ευρύτερα για την Ευρώπη– το διακύβευμα είναι αν η Μέση Ανατολή θα παραμείνει ένα μακρινό πεδίο σύγκρουσης ή αν τα χειρότερα ένστικτά της θα ριζώσουν στις πολυπολιτισμικές γειτονιές τους. Η απάντηση δεν θα δοθεί μόνο από κυβερνήσεις, αλλά από τις καθημερινές επιλογές πολιτών, κοινοτήτων και ΜΜΕ: αν θα επενδύσουν στην καταλλαγή ή στην κλιμάκωση.
Σχόλιο 
: Η επίθεση στα ασθενοφόρα στο Γκόλντερς Γκριν είναι καμπανάκι για όλη την Ευρώπη: ο εισαγόμενος φανατισμός απειλεί να διαρρήξει τον κοινωνικό ιστό πολύ πριν φτάσει στην κάλπη ή στους δείκτες της οικονομίας. Η πραγματική δοκιμασία για κυβερνήσεις και κοινωνίες δεν είναι μόνο η στάση τους απέναντι στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, αλλά η ικανότητά τους να προστατεύσουν μειονότητες, να τιμωρήσουν το έγκλημα μίσους και να αρνηθούν τη λογική του «δικού μας πόνου» ως άδειας για την τύφλωση απέναντι στον πόνο του άλλου.
#Λονδίνο #αντισημιτισμός #Ισραήλ #Παλαιστίνη #έγκλημαΜίσους #Ευρώπη
