Ο Σταύρος Παπασταύρου κάνει απολογισμό ενός έτους στο ΥΠΕΝ, προτάσσοντας τις ενεργειακές συμφωνίες και τον νέο ρόλο της Ελλάδας. Στο επίκεντρο οι συμβάσεις υδρογονανθράκων, ο Κάθετος Διάδρομος και η πρώτη ερευνητική γεώτρηση μετά από δεκαετίες.
Έναν χρόνο μετά την ανάληψη του χαρτοφυλακίου του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο Σταύρος Παπασταύρου επιχειρεί έναν πολιτικό και ενεργειακό απολογισμό, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα «πρωταγωνίστησε στη νέα ευρωπαϊκή ενεργειακή αρχιτεκτονική» και ενίσχυσε ταυτόχρονα την περιβαλλοντική της αξιοπιστία. Σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα, ο υπουργός συνδέει άμεσα τις κινήσεις της κυβέρνησης με τη στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη στον τομέα της ενέργειας.
Οι συμφωνίες με Chevron και η στροφή στους υδρογονάνθρακες
Κεντρική θέση στον απολογισμό κατέχουν οι συμφωνίες με την κοινοπραξία Chevron–HelleniqEnergy, οι οποίες υπογράφηκαν και κυρώθηκαν από τη Βουλή. Ο Παπασταύρου τις παρουσιάζει ως ορόσημο για την αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας στον χάρτη των υδρογονανθράκων, καθώς και ως εργαλείο για τη διαφοροποίηση των πηγών προμήθειας φυσικού αερίου της Ευρώπης.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη συμφωνία και στον προγραμματισμό για την πρώτη ερευνητική γεώτρηση στη χώρα μετά από σχεδόν μισό αιώνα, στις αρχές του 2027, στο βορειοδυτικό Ιόνιο, από κοινοπραξία των ExxonMobil, Energean και HelleniqEnergy. Η κίνηση αυτή, πέρα από τον προφανή γεωοικονομικό της χαρακτήρα, ενισχύει και τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας ως δυτικού πυλώνα ασφάλειας ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Κάθετος Διάδρομος, P-TEC και νέα ενεργειακή γεωγραφία
Στις «σημαντικές στιγμές» που ξεχωρίζει ο υπουργός περιλαμβάνεται η ενεργοποίηση του Κάθετου Διαδρόμου φυσικού αερίου, ενός σχήματος διασύνδεσης από τον Νότο προς τον Βορρά, που επιτρέπει στην Ελλάδα να λειτουργεί ως πύλη τροφοδοσίας των βαλκανικών και κεντροευρωπαϊκών αγορών. Παράλληλα, η Διάσκεψη για τη Διατλαντική Συνεργασία για την Ενέργεια (P-TEC) στο Ζάππειο «κλειδώνει» τη χώρα στον άξονα ΗΠΑ–ΕΕ σε μια περίοδο έντονων ανακατατάξεων λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή και της αναδιάταξης των ροών πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Η ανάδειξη αυτών των πρωτοβουλιών δεν είναι τυχαία: η κυβέρνηση επιδιώκει να προβάλει την Ελλάδα ως αξιόπιστο εταίρο σε μια Ευρώπη που αναζητά νέες διαδρομές και προμηθευτές, με στόχο τη μείωση της εξάρτησης από ασταθείς ή εχθρικούς παίκτες.
Περιβάλλον, θαλάσσια πάρκα και εσωτερικές μεταρρυθμίσεις
Ο Παπασταύρου επιχειρεί να ισορροπήσει τον «ορυκτό» προσανατολισμό με μια ατζέντα περιβαλλοντικής προστασίας. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσει τη θέσπιση Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού και των Εθνικών Θαλάσσιων Πάρκων σε Ιόνιο και Νότιο Αιγαίο – Νότιες Κυκλάδες, μια κίνηση που συνδέεται τόσο με την προστασία της βιοποικιλότητας όσο και με τη ρύθμιση των μελλοντικών χρήσεων για ΑΠΕ και έρευνες υδρογονανθράκων.
Παράλληλα, αναφέρεται στην πρόοδο του πολεοδομικού σχεδιασμού, στις δασικές μεταρρυθμίσεις και αποκαταστάσεις, επιχειρώντας να δείξει ότι το ΥΠΕΝ δεν περιορίζεται στην ενεργειακή διάσταση αλλά αγγίζει κρίσιμα ζητήματα χωρικού σχεδιασμού και κλιματικής ανθεκτικότητας. Ο ίδιος αποδίδει τα αποτελέσματα σε συλλογική δουλειά, κατονομάζοντας υφυπουργούς, γενικούς γραμματείς και υπηρεσιακά στελέχη, και δηλώνει ότι «υλοποιούμε με συνέπεια το κυβερνητικό πρόγραμμα».
Το πολιτικό μήνυμα είναι σαφές: η κυβέρνηση διεκδικεί «μερίδιο» στην ευρωπαϊκή ενεργειακή αρχιτεκτονική, επενδύοντας σε υδρογονάνθρακες και υποδομές, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να θωρακίσει το αφήγημα της πράσινης μετάβασης με θεσμικές παρεμβάσεις σε περιβάλλον, δάση και θαλάσσιες ζώνες.
Σχόλιο 
: Ο απολογισμός Παπασταύρου φωτίζει τη στρατηγική της Αθήνας να «παίξει μπάλα» στο νέο ευρωπαϊκό ενεργειακό παιχνίδι ως κόμβος υδρογονανθράκων και διαμετακομιστικός σταθμός. Η πραγματική δοκιμασία, όμως, θα είναι αν οι γεωτρήσεις, οι συμφωνίες και οι διασυνδέσεις μεταφραστούν σε φθηνότερη ενέργεια για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, χωρίς να υπονομευθεί η κλιματική στόχευση και η περιβαλλοντική προστασία.
#ενέργεια #Παπασταύρου #υδρογονάνθρακες #Chevron #Ελλάδα
