Η Ευρώπη αναζητά τρόπους να αναβιώσει τα νυχτερινά τρένα ως πράσινη εναλλακτική στις αερομεταφορές. Νέα «έξυπνα» κουπέ υπόσχονται περισσότερη άνεση, ιδιωτικότητα και κερδοφορία.
Τα νυχτερινά τρένα επιστρέφουν δυναμικά στη δημόσια συζήτηση της Ευρώπης, ως κεντρικό εργαλείο για την πράσινη μετάβαση στις μεταφορές, αλλά η οικονομική τους βιωσιμότητα παραμένει ζητούμενο. Μια νεοφυής εταιρεία στο Βερολίνο επιχειρεί να αλλάξει τα δεδομένα με ένα νέο μοντέλο «έξυπνων» καμπίνων ύπνου, που υπόσχονται να συνδυάσουν άνεση, ιδιωτικότητα και καλύτερη αξιοποίηση χωρητικότητας.
Κόστος, χωρητικότητα και κρατικές σιδηροδρομικές αποχωρήσεις
Παρά το αυξανόμενο ενδιαφέρον των πολιτών που θέλουν να αποφύγουν το αεροπλάνο για κλιματικούς λόγους, τα δίκτυα νυχτερινών τρένων στην Ευρώπη παραμένουν ελάχιστα. Παλαιότερες δημοφιλείς διαδρομές εγκαταλείφθηκαν σταδιακά, πρώτα λόγω της εξάπλωσης των αυτοκινητοδρόμων και στη συνέχεια της φθηνής αεροπορικής μετακίνησης.
Πρόσφατες προσπάθειες αναβίωσης δείχνουν πόσο εύθραυστη είναι η αγορά. Οι αυστριακοί σιδηρόδρομοι ÖBB επανέφεραν τις γραμμές Παρίσι–Βερολίνο–Βιέννη, όμως η μείωση των κρατικών επιδοτήσεων στη Γαλλία οδήγησε γρήγορα σε διακοπή του δρομολογίου. Αντίστοιχα, η σουηδική κρατική εταιρεία αποσύρθηκε από τη γραμμή Βερολίνο–Στοκχόλμη, παρότι είχε μόλις εγκαινιαστεί το 2022.
Μέρος των κενών καλύπτουν μικρότεροι, ιδεαλιστές –όπως τους χαρακτηρίζουν αναλυτές– παίκτες, όπως η European Sleeper, που χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό μέσω crowdfunding. Ωστόσο, μελέτη για λογαριασμό του γερμανικού υπουργείου Μεταφορών κατέληξε πως τα κλασικά βαγόνια-κλινάμαξες είναι συνήθως μη κερδοφόρα, λόγω υψηλού κόστους προσωπικού (νυχτερινά επιδόματα) και πολύ χαμηλότερης χωρητικότητας σε σχέση με ένα συμβατικό τρένο υψηλής ταχύτητας.
Το μοντέλο Luna Rail: περισσότερα άτομα, περισσότερη ιδιωτικότητα
Σε αυτό το κενό επιχειρεί να παρέμβει η νεοφυής Luna Rail, που ιδρύθηκε το 2024 στο Βερολίνο. Η εταιρεία σχεδίασε ατομικές καμπίνες οι οποίες, την ημέρα, λειτουργούν ως άνετες θέσεις με τραπεζάκι, αποθηκευτικούς χώρους και δυνατότητα εργασίας, και τη νύχτα μετατρέπονται με το πάτημα ενός κουμπιού σε κρεβάτι. Ο στόχος είναι διπλός: να αυξηθεί η χωρητικότητα ανά βαγόνι και να αξιοποιούνται τα ίδια βαγόνια και κατά τη διάρκεια της ημέρας, κάτι που δεν συμβαίνει με τις κλασικές κλινάμαξες.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, σε ένα βαγόνι μπορούν να χωρέσουν περίπου 60 τέτοιες καμπίνες, σε δύο επίπεδα, χωρίς να απαιτηθεί η κατασκευή νέων τρένων – παλαιά βαγόνια μπορούν να ανακατασκευαστούν. Ένα νυχτερινό τρένο με έως 14 βαγόνια θα μπορούσε έτσι να μεταφέρει έως 700 επιβάτες, μειώνοντας το κόστος ανά θέση.
Τιμή, κλίμα και προοπτικές μέχρι το 2030
Μελέτη στη Σουηδία το 2023 έδειξε ότι ο καθοριστικός παράγοντας επιλογής μέσου μεταφοράς είναι η τιμή. Σήμερα, ένα ταξίδι περίπου 1.000 χιλιομέτρων Παρίσι–Βερολίνο μπορεί να κοστίζει γύρω στα 180 ευρώ σε κουπέ πέντε ατόμων και έως 440 ευρώ για ιδιωτικό χώρο, τιμές που συχνά υπερβαίνουν το κόστος αεροπορικού εισιτηρίου. Η Luna Rail στοχεύει σε εισιτήρια 2ης θέσης ιδιωτικής καμπίνας γύρω στα 100 ευρώ και 1ης θέσης περίπου 150 ευρώ, ευθυγραμμίζοντας τις τιμές με τις αεροπορικές, αλλά προσφέροντας σαφώς χαμηλότερο αποτύπωμα άνθρακα.
Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, τα τρένα εκπέμπουν σχεδόν έξι φορές λιγότερα αέρια του θερμοκηπίου ανά επιβάτη σε σχέση με τα αεροπλάνα, ενώ μπορούν να ανακτούν ενέργεια κατά την πέδηση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει θέσει στόχο να διπλασιάσει το μερίδιο των σιδηροδρομικών μετακινήσεων έως το 2030 και να το τριπλασιάσει μέχρι το 2050. Οι έξυπνες καμπίνες τοποθετούνται ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική, με ορίζοντα λειτουργίας γύρω στο 2030.
Παραμένουν ωστόσο σοβαρές δομικές προκλήσεις: κατασκευαστικά έργα, περιορισμένη διαθεσιμότητα «διαδρομών» στο δίκτυο, περίπλοκοι κανονισμοί και ασυντόνιστοι σχεδιασμοί μεταξύ κρατών. Ακόμη κι έτσι, η αυξανόμενη κοινωνική πίεση για «περισσότερα τρένα, λιγότερα αεροπλάνα» δείχνει ότι η πολιτική και επιχειρηματική συζήτηση για τα νυχτερινά τρένα μόλις ξεκινά.
Σχόλιο
: Αν οι «έξυπνες» καμπίνες καταφέρουν να ρίξουν ουσιαστικά το κόστος χωρίς θυσία στην άνεση, τότε η αγορά των νυχτερινών τρένων μπορεί να περάσει από το στάδιο της ακτιβιστικής πίεσης σε αυτό της πραγματικής κλίμακας. Το κλειδί θα είναι η πρόσβαση σε κεφάλαια για ανακατασκευή στόλου και, κυρίως, ο εκσυγχρονισμός των διασυνοριακών σιδηροδρομικών κανόνων, ώστε οι ιδιώτες πάροχοι να μην «σκοντάφτουν» σε θεσμικά εμπόδια τη στιγμή που η ζήτηση και το κλίμα ευνοούν ξεκάθαρα το τρένο.






