Μόλις δύο στους τρεις Έλληνες δηλώνουν ικανοποιημένοι από τις συνθήκες στέγασης, αρκετά χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η ηλικία, ο τύπος κατοικίας, η περιοχή και το ιδιοκτησιακό καθεστώς διαμορφώνουν μια νέα, σύνθετη στεγαστική πραγματικότητα.
Η στεγαστική ικανοποίηση στην Ελλάδα υποχωρεί, την ώρα που στην υπόλοιπη Ευρώπη βελτιώνεται. Η πανευρωπαϊκή έρευνα European Housing Trend Report 2025 της Remax Ευρώπης δείχνει ότι το 66% των Ελλήνων δηλώνει ικανοποιημένο από τις συνθήκες στέγασης, ποσοστό μειωμένο κατά 2 μονάδες σε σχέση με το 2024, την ώρα που ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος ανεβαίνει στο 77%.
Ελλάδα στην «ουρά» της Ευρώπης και γενεακές ανισότητες
Η χώρα τοποθετείται στις χαμηλότερες θέσεις της ευρωπαϊκής κατάταξης, μαζί με την Ουγγαρία (64%), ενώ καλύτερες επιδόσεις εμφανίζουν η Μάλτα και η Λιθουανία (71%) και η Ιρλανδία (68%). Στον αντίποδα, στην κορυφή βρίσκονται η Ολλανδία με 85% ικανοποίηση και ακολουθούν Αυστρία, Ρουμανία, Ελβετία και Λουξεμβούργο με 81%.
Καθοριστικό ρόλο παίζει η ηλικία. Η έρευνα επιβεβαιώνει ένα σαφές γενεακό χάσμα: το 93% της «Σιωπηλής Γενιάς» (79-97 ετών), το 84% των Baby Boomers (61-79 ετών) και το 75% της Γενιάς X (45-60 ετών) δηλώνουν ικανοποιημένοι. Αντίθετα, οι Millennials (29-44 ετών) και η Γενιά Z (13-28 ετών) συγκεντρώνουν τα υψηλότερα ποσοστά δυσαρέσκειας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με 11% και 10% αντίστοιχα.
Συνολικά, σχεδόν ένας στους δέκα Ευρωπαίους (9%) δηλώνει δυσαρεστημένος ή πολύ δυσαρεστημένος από την τρέχουσα στεγαστική του κατάσταση, με τις νεότερες ηλικίες να πιέζονται περισσότερο από το κόστος και την έλλειψη χώρου.
Διαμερίσματα, μονοκατοικίες και το «ασφυκτικό» κόστος στέγης
Σε επίπεδο δομής αγοράς, τα διαμερίσματα παραμένουν ο κυρίαρχος τύπος κατοικίας στην Ευρώπη: το 51% των πολιτών ζει σε διαμέρισμα, με εντυπωσιακά υψηλά ποσοστά σε Τουρκία (77%), Ισπανία (71%), Βουλγαρία (69%) και Ελβετία (68%). Οι μονοκατοικίες αντιπροσωπεύουν το 24% των κατοικιών, με ιδιαίτερη διάδοση σε Ουγγαρία (53%) και Σλοβενία (52%).
Η εικόνα αλλάζει όταν εξετάζεται μόνο η ιδιόκτητη κατοικία: το ποσοστό όσων ζουν σε ιδιόκτητο διαμέρισμα πέφτει στο 44%, γεγονός που αναδεικνύει τη σημασία του μεγέθους και του χώρου στις μακροχρόνιες αποφάσεις αγοράς. Η ικανοποίηση φτάνει το 80% για όσους ζουν σε μονοκατοικίες ή μεζονέτες, έναντι 73% για τα διαμερίσματα, ενώ στους ιδιοκτήτες μονοκατοικιών εκτοξεύεται στο 82%.
Παράλληλα, η ζωή στις πόλεις συνδέεται με χαμηλότερη ικανοποίηση (75%) σε σύγκριση με τις μη αστικές περιοχές (78%), επιβεβαιώνοντας ότι η πυκνότητα δόμησης και η ποιότητα περιβάλλοντος επηρεάζουν άμεσα την αντίληψη για την κατοικία. Στην Ελλάδα, το 32% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι σκέφτεται να μετακομίσει μέσα στους επόμενους 12 μήνες για να εξασφαλίσει περισσότερο χώρο.
Η έλλειψη χώρου αποτελεί τον συχνότερο λόγο δυσαρέσκειας για το 37% των Ευρωπαίων, ποσοστό που ανεβαίνει στο 42% μεταξύ Γενιάς Z και Millennials, αποτυπώνοντας την πίεση που δέχονται οι νεότεροι από την απόκλιση εισοδημάτων και τιμών ακινήτων. Ακολουθεί το υψηλό κόστος στέγασης, που αναφέρεται από το 34% των δυσαρεστημένων, με ακραία παραδείγματα τη Μάλτα (58%) και την Αυστρία (50%). Στην Ελλάδα, το 30% όσων δηλώνουν δυσαρεστημένοι εξετάζει μετακόμιση το επόμενο δωδεκάμηνο αναζητώντας φθηνότερη λύση.
Τέλος, η ιδιοκτησία παραμένει κρίσιμος παράγοντας ασφάλειας: σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το 85% των ιδιοκτητών δηλώνει ικανοποιημένο από τη στεγαστική του κατάσταση, έναντι μόλις 61% των ενοικιαστών, στοιχείο που εξηγεί γιατί το όνειρο της ιδιόκτητης κατοικίας εξακολουθεί να είναι κεντρικό στην ευρωπαϊκή –και ελληνική– νοοτροπία.
Σχόλιο 
: Τα στοιχεία της Remax φωτίζουν το νέο στεγαστικό ρήγμα: μεγαλύτερες ηλικίες, συχνά ιδιοκτήτες ευρύχωρων κατοικιών, νιώθουν ασφαλείς, ενώ οι νεότεροι, εγκλωβισμένοι σε μικρά και ακριβά διαμερίσματα, μετατρέπονται σε «στεγαστικά νομάδες». Για την Ελλάδα, όπου το ράλι τιμών συνεχίζεται, η πίεση αυτή προμηνύει κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις αν δεν υπάρξουν στοχευμένες παρεμβάσεις σε προσφορά κατοικίας, φορολογία και πολιτικές ενοικίου.
#realestate #στέγαση #ενοίκια #ιδιοκτησία #Remax
