Το εμβληματικό έργο πεζόδρομου – ποδηλατόδρομου στην Αθηναϊκή Ριβιέρα οδεύει σε νέα παράταση έως τον Ιούλιο 2026. Πολύπλοκες μελέτες, δημοτικές εμπλοκές και το Ελληνικό συνθέτουν ένα δύσκολο παζλ υλοποίησης.
Το έργο του αστικού πεζόδρομου – ποδηλατόδρομου κατά μήκος της Αθηναϊκής Ριβιέρας, από τον Δήμο Καλλιθέας έως τον Δήμο Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης, αποδεικνύεται πολύ πιο σύνθετο από όσο προέβλεπε το αρχικό χρονοδιάγραμμα. Μετά την πρώτη μεγάλη παράταση των 230 ημερών, η Περιφέρεια Αττικής ενέκρινε νέα οριακή προθεσμία 145 ημερών, μεταφέροντας την ολοκλήρωση του έργου στις 10 Ιουλίου 2026, χωρίς αποκλειστική υπαιτιότητα του αναδόχου, της «ΖΙΤΑΚΑΤ ΑΤΕΒΕ».
Παρατάσεις, κόστος και τεχνικές εκκρεμότητες
Η αρχική σύμβαση, που υπεγράφη στα μέσα Ιουλίου 2024, προέβλεπε αποπεράτωση σε 290 ημερολογιακές ημέρες, δηλαδή έως την 1η Μαΐου 2025, για έργο συμβατικού προϋπολογισμού 16.834.398,92 ευρώ πλέον ΦΠΑ 24%. Στη συνέχεια δόθηκαν τμηματικές παρατάσεις, με το χρονοδιάγραμμα να μετατίθεται αρχικά έως τις αρχές καλοκαιριού 2025 και κατόπιν, με πρόσθετη παράταση 230 ημερών, έως τις 15 Φεβρουαρίου 2026.
Παρά τις διαδοχικές αποφάσεις, κρίσιμα ζητήματα παραμένουν άλυτα. Η Περιφερειακή Επιτροπή ενέκρινε πλέον οριακή προθεσμία 145 ημερών, από 16 Φεβρουαρίου 2026 έως 10 Ιουλίου 2026, ώστε να ολοκληρωθούν τόσο οι απαιτούμενες μελέτες όσο και μια σειρά νέων τεχνικών έργων σε καίρια σημεία της διαδρομής, συνολικού μήκους περίπου 12-13 χιλιομέτρων.
Παράλληλα, έχει συνταχθεί 1η Συμπληρωματική Σύμβαση προϋπολογισμού 2.500.000 ευρώ προ ΦΠΑ, που αυξάνει κατά 14,98% το αρχικό συμβατικό αντικείμενο, προκειμένου να καλυφθεί η δαπάνη για τις πρόσθετες μελέτες και κατασκευές. Η έγκρισή της αποτελεί προϋπόθεση για την εκκίνηση των νέων τεχνικών παρεμβάσεων.
Δήμοι, Ελληνικό και αδειοδοτήσεις «φρενάρουν» την πρόοδο
Στον πυρήνα των καθυστερήσεων βρίσκεται η ανάγκη ανασχεδιασμού τμημάτων του έργου μετά από διαβουλεύσεις με τους έξι εμπλεκόμενους δήμους, αλλά και η προσαρμογή στις μεταβαλλόμενες συνθήκες του παράκτιου μετώπου. Στη ζώνη του Φλοίσβου (Καλλιθέα – Παλαιό Φάληρο) απαιτούνται 13 νέα τεχνικά συνολικού μήκους περίπου 620 μέτρων, με εκτεταμένες γεωτεχνικές έρευνες και νέες στατικές μελέτες, ενώ πρέπει να ενσωματωθεί και το υπό σχεδιασμό Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης «ΟΔΥΣΣΕΑΣ: Οι Έλληνες και η θάλασσα».
Αντίστοιχα, στην παραλία Αλίμου προβλέπονται 7 νέα τεχνικά μήκους περίπου 400 μέτρων, με τροποποιήσεις στη χάραξη ώστε να περιοριστεί η όχληση για τις επιχειρήσεις της περιοχής. Στη ζώνη Γ, στο ρέμα Τραχώνων, η μεγάλη επένδυση του Ελληνικού της Lamda Development έχει αλλάξει τις επί τόπου συνθήκες (διαπλάτυνση εκβολής, πρόβλεψη κατασκευής «flyover» σύνδεσης της Λεωφόρου Ποσειδώνος με το καζίνο – IRC), επιβάλλοντας νέα γέφυρα και ανασχεδιασμό του διαδρόμου.
Πέρα από τα τεχνικά, καταγράφονται και θεσμικές εμπλοκές. Στον Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης ισχύει απόφαση ανάκλησης δωρεάν παραχώρησης δημοτικών ακινήτων, μπλοκάροντας κάθε εργασία σε δύο τμήματα. Στη Βούλα, στην είσοδο των «Αστεριών», ο Δήμος Γλυφάδας δεν έχει επιτρέψει τη συνέχιση των εργασιών λόγω εκκρεμότητας για κόμβο εισόδου – εξόδου της επιχείρησης στη Λεωφόρο Ποσειδώνος.
Στρατηγικό έργο για το παράκτιο μέτωπο και το «Ελλάδα 2.0»
Ο αστικός περίπατος της Αθηναϊκής Ριβιέρας, μήκους περίπου 12 χιλιομέτρων, υλοποιείται στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» και εντάσσεται στο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας. Δεν περιλαμβάνει την περιοχή του Ελληνικού και τη μαρίνα Αλίμου ως επενδύσεις της Lamda, ωστόσο γειτνιάζει και «κουμπώνει» με αυτές, αυξάνοντας την πολυπλοκότητα του σχεδιασμού.
Στόχος είναι η δημιουργία μιας ενιαίας, υψηλής αισθητικής και περιβαλλοντικά αναβαθμισμένης διαδρομής, που θα λειτουργήσει ως συνέχεια των παρεμβάσεων στον Φαληρικό όρμο και θα αναβαθμίσει την ποιότητα ζωής κατοίκων και επισκεπτών. Η μέχρι σήμερα εμπειρία, όμως, αναδεικνύει την ανάγκη καλύτερου συντονισμού μεταξύ Περιφέρειας, δήμων, επενδυτών και υπηρεσιών, ώστε τα μεγάλα έργα αστικής ανάπλασης να μην εγκλωβίζονται σε τεχνικο-διοικητικά αδιέξοδα.
Σχόλιο 
: Η υπόθεση του αστικού περίπατου στην Αθηναϊκή Ριβιέρα είναι «εγχειρίδιο» των παθογενειών του ελληνικού μοντέλου υλοποίησης υποδομών: υποεκτιμημένη πολυπλοκότητα, καθυστερημένες μελέτες, συγκρουόμενες χωρικές διεκδικήσεις δήμων και επενδυτών, αλλά και χρονοβόρες αδειοδοτήσεις. Αν η Πολιτεία δεν κατορθώσει να κλείσει γρήγορα τα ανοιχτά μέτωπα –ιδίως στο μέτωπο Ελληνικού και δημοτικών αποφάσεων– κινδυνεύει να δει ένα εμβληματικό έργο του «Ελλάδα 2.0» να μετατρέπεται σε σύμβολο χαμένης ευκαιρίας για το αθηναϊκό παράκτιο μέτωπο.
#ΑθηναϊκήΡιβιέρα #ΑστικόςΠερίπατος #Ελληνικό #Υποδομές
