Ο Κιρ Στάρμερ επιχειρεί να καθησυχάσει μια ανήσυχη βρετανική κοινή γνώμη, καθώς η κρίση με το Ιράν βαθαίνει και οι πιέσεις πολλαπλασιάζονται. Η κυβέρνηση δοκιμάζεται ταυτόχρονα σε μέτωπα ασφάλειας, οικονομίας και διαχείρισης χιλιάδων πολιτών στη Μέση Ανατολή.
Με δραματικούς τόνους, ο Βρετανός πρωθυπουργός σε συνέντευξη Τύπου στην Ντάουνινγκ Στριτ παραδέχθηκε ότι πολλοί πολίτες είναι «άρρωστοι από την ανησυχία» για την κλιμάκωση της κρίσης με το Ιράν και τον ευρύτερο πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Ο Κιρ Στάρμερ αναγνώρισε τρεις βασικές εστίες φόβου: την ασφάλεια οικογενειών και φίλων στην περιοχή, τις επιπτώσεις στην οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου και τον κίνδυνο περαιτέρω στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Επιχείρηση επαναπατρισμού και πολιτικό ρίσκο
Κεντρικό ζήτημα για το Λονδίνο αποτελεί ο επαναπατρισμός Βρετανών από τη Μέση Ανατολή. Ο Στάρμερ ανακοίνωσε ότι η πτήση από το Ομάν, η οποία είχε καθυστερήσει λόγω τεχνικού προβλήματος, βρίσκεται πλέον στον αέρα και περίπου 4.000 Βρετανοί έχουν ήδη επιστρέψει. Ωστόσο, πρόκειται για ελάχιστο μέρος των περίπου 140.000 πολιτών που έχουν δηλώσει στις αρχές ότι βρίσκονται στην περιοχή.
Ο ίδιος χαρακτήρισε την επιχείρηση «τεράστιο εγχείρημα», πολύ μεγαλύτερο από την έντονα επικριθείσα εκκένωση του Αφγανιστάν το 2021, προειδοποιώντας ότι «δεν θα γίνει από τη μια μέρα στην άλλη». Στο παρασκήνιο, η κυβέρνηση ελπίζει ότι η σύγκρουση θα αποκλιμακωθεί πριν καταστεί αναγκαία η οργάνωση μαζικού επαναπατρισμού δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων – ένα σενάριο με τεράστιο πολιτικό και επιχειρησιακό κόστος.
Η εμπειρία του Αφγανιστάν έχει καταδείξει στο Λονδίνο ότι η κοινή γνώμη συχνά κρίνει την επάρκεια της εξωτερικής πολιτικής μέσα από την αποτελεσματικότητα των προξενικών επιχειρήσεων διάσωσης. Ενδεχόμενες αστοχίες μπορούν να μετατραπούν σε σύμβολο κυβερνητικής ανεπάρκειας.
Οικονομική πίεση και ενεργειακή ασφάλεια
Στο οικονομικό μέτωπο, ο Στάρμερ εμφανίστηκε ρεαλιστικός έως απαισιόδοξος. Επανέλαβε ότι η κυβέρνηση διαθέτει «το σωστό σχέδιο» για την οικονομία, αλλά αναγνώρισε ότι η αβεβαιότητα ενισχύει τις πιέσεις, ιδίως στο πεδίο της ενεργειακής ασφάλειας. Το ενδεχόμενο νέων αυξήσεων στις τιμές ενέργειας επαναφέρει στο τραπέζι σενάρια κρατικής στήριξης των λογαριασμών νοικοκυριών, για τα οποία ο πρωθυπουργός δέχεται ήδη ερωτήσεις.
Παράλληλα, προειδοποίησε ότι η σύγκρουση «ενδέχεται να συνεχιστεί για κάποιο διάστημα», σηματοδοτώντας ότι η αβεβαιότητα για τις αγορές ενέργειας και τις αλυσίδες εφοδιασμού δεν είναι παροδική. Η σύνδεση εξωτερικής πολιτικής και κόστους ζωής γίνεται όλο και πιο έντονη για τη βρετανική κοινωνία.
Απόφαση μη συμμετοχής στα πλήγματα και η μάχη της νομιμοποίησης
Ο Στάρμερ υπερασπίστηκε εκ νέου την επιλογή του Ηνωμένου Βασιλείου να μην συμμετάσχει στα αρχικά στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν, τονίζοντας ότι ο στόχος της Δύσης παραμένει μια «διαπραγματευμένη λύση» για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Ενδιαφέρον έχει ότι αυτή τη φορά παρουσίασε την απόφαση κυρίως ως ζήτημα στρατηγικής πολιτικής, σε αντίθεση με την προηγούμενη παρέμβασή του στη Βουλή, όπου είχε αφήσει σαφείς αιχμές και για τη νομιμότητα των επιθέσεων.
Οι πρώτες μετρήσεις της κοινής γνώμης δείχνουν ότι ενδεχόμενη συμμετοχή σε πρώιμα πλήγματα θα ήταν μάλλον αντιδημοφιλής, γεγονός που ενισχύει την αυτοπεποίθηση των υπουργών ότι «πέρασαν» με επιτυχία ένα ιδιαίτερα δύσκολο διπλωματικό τεστ. Ωστόσο, η εικόνα αυτή μπορεί να ανατραπεί αν η κρίση κλιμακωθεί, αν οι οικονομικές συνέπειες γίνουν οξύτερες ή αν παραμείνουν εγκλωβισμένοι δεκάδες χιλιάδες Βρετανοί στη Μέση Ανατολή.
Σχόλιο 
: Η Ντάουνινγκ Στριτ επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε αρχές και πραγματισμό, αποφεύγοντας στρατιωτική εμπλοκή αλλά αναλαμβάνοντας τεράστιο βάρος σε επαναπατρισμό και ενεργειακή θωράκιση. Αν η κρίση αποδειχθεί μακρά, το πραγματικό τεστ για τον Στάρμερ θα είναι αν θα πείσει ότι η στρατηγική αυτοσυγκράτησης δεν μεταφράζεται σε αδράνεια, αλλά σε στοχευμένη προστασία πολιτών και οικονομίας.
#ΗνωμενοΒασιλειο #Ιραν #Σταρμερ #ΜεσηΑνατολη #Διπλωματια
