Η δημόσια προσευχή μουσουλμάνων στο Τραφάλγκαρ Σκουέρ πυροδότησε σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση στη Βρετανία. Αγγλικανός επίσκοπος καταγγέλλει την ισλαμοφοβική ρητορική της δεξιάς.
Η οργάνωση ανοιχτού ιφτάρ, δηλαδή του γεύματος λήξης της νηστείας του Ραμαζανιού, στην πλατεία Τραφάλγκαρ στο Λονδίνο εξελίχθηκε σε πεδίο σκληρής ιδεολογικής σύγκρουσης στη Βρετανία. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για εκδήλωση λατρείας σε δημόσιο χώρο, ανάλογη με πλήθος χριστιανικών τελετών μνήμης και προσευχής που πραγματοποιούνται επί δεκαετίες, στελέχη της δεξιάς αντιπολίτευσης επιχείρησαν να τη παρουσιάσουν ως «επίδειξη ισχύος» και απειλή για τον χριστιανικό χαρακτήρα της χώρας.
Η κριτική της δεξιάς και η απάντηση της Εκκλησίας
Αφετηρία της αντιπαράθεσης αποτέλεσαν οι δηλώσεις του σκιώδους υπουργού Δικαιοσύνης Νικ Τίμοθι, ο οποίος χαρακτήρισε το δημόσιο ιφτάρ «πράξη κυριαρχίας στον δημόσιο χώρο» και το συνέδεσε με «ισλαμιστικό εγχειρίδιο» που υποτίθεται ότι αποσκοπεί στην αντικατάσταση του χριστιανισμού. Τη ρητορική αυτή υιοθέτησαν γρήγορα ο Νάιτζελ Φάρατζ και η Κέμι Μπάντενοκ, παρουσιάζοντας τις μουσουλμανικές δημόσιες προσευχές ως προσβολή προς τις χριστιανικές αξίες της χώρας.
Ο Αγγλικανός επίσκοπος του Κερκσταλ, Άρουν Αρόρα, παρεμβαίνει δημόσια αποδομώντας αυτές τις θέσεις ως καθαρά ισλαμοφοβικές. Υπενθυμίζει ότι κάθε χρόνο, λίγα μέτρα από το Τραφάλγκαρ Σκουέρ, η επίσκοπος του Λονδίνου τελεί σε ανοιχτό χώρο χριστιανική τελετή μνήμης για την Ημέρα Ενθύμησης, με ψαλμούς, αναγνώσεις από τη Βίβλο και προσευχή στο όνομα του Ιησού Χριστού. Παρόμοιες τελετές, σημειώνει, γίνονται σε πόλεις και χωριά σε όλη τη χώρα, χωρίς ποτέ να τίθεται ζήτημα «εκφοβισμού» ή «επιδείξεως ισχύος» προς άλλες θρησκείες.
Ο ίδιος τονίζει ότι ποτέ δεν άκουσε από εβραϊκές, ινδουιστικές, σιχ ή μουσουλμανικές κοινότητες πως οι δημόσιες χριστιανικές τελετές συνιστούν κατάχρηση του δημόσιου χώρου. Αντιθέτως, στις τελετές μνήμης στο Λιντς, όπου προΐσταται, συμμετέχουν σταθερά θρησκευτικοί ηγέτες άλλων δογμάτων, σε ένα σαφές μήνυμα συνύπαρξης.
Διαθρησκειακή συνύπαρξη και κίνδυνος κανονικοποίησης της ισλαμοφοβίας
Ο Αρόρα υπενθυμίζει την τοποθέτηση της εκλιπούσας βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ το 2012, όταν είχε τονίσει ότι ο ρόλος της Αγγλικανικής Εκκλησίας ως «επίσημης» δεν είναι να υπερασπίζεται τον αγγλικανισμό εις βάρος άλλων θρησκειών, αλλά να προστατεύει την ελεύθερη άσκηση όλων των πίστεων στη χώρα. Αυτή η αντίληψη, επισημαίνει, συγκρούεται με όσους σήμερα ζητούν ο μουσουλμανικός θρησκευτικός βίος να περιοριστεί «πίσω από κλειστές πόρτες» στο όνομα μιας δήθεν υπεράσπισης του χριστιανισμού.
Παράλληλα, φιλοξενεί τη θέση εβραϊκής εφημερίδας, η οποία προειδοποιεί ότι η απαγόρευση δημόσιων ιφτάρ θα ήταν ο πλέον αντιπαραγωγικός τρόπος αντιμετώπισης ακραίων ισλαμιστικών αντιλήψεων, καθώς θα στοχοποιούσε τους μετριοπαθείς μουσουλμάνους και θα τους απέκλειε από τον δημόσιο χώρο. Ο επίσκοπος επικαλείται και πρόσφατα στοιχεία που δείχνουν αύξηση της αντιμουσουλμανικής βίας στην Αγγλία και την Ουαλία, υπογραμμίζοντας ότι οι δηλώσεις πολιτικών μπορεί να λειτουργήσουν ως έμμεση νομιμοποίηση επιθέσεων.
Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρίσκεται η υπενθύμιση ότι η ισλαμοφοβία δεν είναι «χριστιανική αξία». Ο χριστιανισμός, σημειώνει, καλεί σε αναγνώριση της θεόδοτης αξιοπρέπειας κάθε ανθρώπου, σε ειρηνική συνύπαρξη και σε καλλιέργεια του κοινού καλού, ακόμη και όταν υπάρχουν βαθιές διαφωνίες. Η προσπάθεια τμήματος της δεξιάς να ταυτίσει την υπεράσπιση της χριστιανικής ταυτότητας με τον αποκλεισμό των μουσουλμάνων από τον δημόσιο χώρο, κινδυνεύει, σύμφωνα με τον ίδιο, να νομιμοποιήσει ακραίες ιδεολογίες που επιδιώκουν την εξαφάνιση των μουσουλμάνων από τη δημόσια ζωή.
Σε μια Βρετανία που, όπως παρατηρεί, «ποτέ δεν έμοιαζε πιο διχασμένη», ο Αρόρα καλεί σε επιστροφή σε αυθεντικές χριστιανικές αξίες: απόρριψη του μίσους, υπεράσπιση της θρησκευτικής ελευθερίας για όλους και εστίαση σε όσα ενώνουν τις κοινότητες και όχι σε όσα τις διασπούν.
Σχόλιο 
: Η βρετανική αντιπαράθεση γύρω από το ιφτάρ στο Τραφάλγκαρ Σκουέρ λειτουργεί ως καμπανάκι και για άλλες ευρωπαϊκές δημοκρατίες: όταν η θρησκευτική ελευθερία μετατρέπεται σε εργαλείο μικροπολιτικής, ανοίγει ο δρόμος για κανονικοποίηση της μισαλλοδοξίας και διάβρωση του κράτους δικαίου.
#Βρετανία #Ισλάμ #Χριστιανισμός #ΘρησκευτικήΕλευθερία #Ισλαμοφοβία
