Οι εξαγωγές ελληνικού κρασιού διατηρούν ισχυρή παρουσία το 2025, παρά τη χαμηλή παραγωγή και τις έντονες διακυμάνσεις ανά αγορά. Η δυναμική μετατοπίζεται προς την ΕΕ, ενώ οι Τρίτες Χώρες παραμένουν κρίσιμες αλλά πιο ασταθείς.
Σε μια δύσκολη χρονιά για την παγκόσμια και εγχώρια οινοπαραγωγή, ο ελληνικός οίνος αποδεικνύεται εξαγωγικά ανθεκτικός. Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που επεξεργάστηκε η ΚΕΟΣΟΕ, οι εξαγωγές το 2025 αντιστοιχούν στο 19,71% της οινοπαραγωγής 2024/2025, η οποία διαμορφώθηκε σε 1.430.600 εκατόλιτρα. Παρά το χαμηλό επίπεδο παραγωγής, η Ελλάδα καταφέρνει να διατηρεί, και σε ορισμένες περιπτώσεις να ενισχύει, την παρουσία της σε βασικές διεθνείς αγορές.
Ενδοκοινοτικές αγορές: κυριαρχία Γερμανίας, άλμα Ιταλίας
Η συνολική εικόνα δείχνει σαφή μετατόπιση της δυναμικής υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ενδοκοινοτικές παραδόσεις αυξάνονται, αντιστρέφοντας την περσινή τάση, με την πρώτη πεντάδα αγορών – Γερμανία, Κύπρος, Γαλλία, Κάτω Χώρες και Ιταλία – να συγκεντρώνει το 83,53% της συνολικής αξίας εξαγωγών προς την ΕΕ, ήτοι 45,16 εκατ. ευρώ σε σύνολο 54,06 εκατ. ευρώ.
Η Γερμανία παραμένει η σημαντικότερη αγορά, απορροφώντας το 46,44% της αξίας των εξαγωγών εντός ΕΕ. Ωστόσο, η τάση είναι πτωτική: η αξία υποχωρεί στα 25,10 εκατ. ευρώ (-5,38%) και οι ποσότητες σε 8,89 εκατ. κιλά (-7,97%), με άνοδο της μέσης τιμής στα 2,82 ευρώ/κιλό (+2,81%). Σε ορίζοντα πενταετίας, η υποχώρηση σε όγκο είναι ακόμη πιο έντονη, γεγονός που δείχνει σταδιακή συρρίκνωση της γερμανικής αγοράς για το ελληνικό κρασί, παρά τη βελτίωση της τιμής.
Αντίθετα, η Κύπρος ενισχύει τον ρόλο της ως δεύτερη αγορά, με άνοδο 9,92% σε αξία (9,74 εκατ. ευρώ) και εντυπωσιακή αύξηση 41,83% σε ποσότητα (2,77 εκατ. κιλά), έστω και με σημαντική πτώση της μέσης τιμής στα 3,51 ευρώ/κιλό. Σημαντικές διαφοροποιήσεις καταγράφονται και στη Γαλλία, όπου για δεύτερη χρονιά σημειώνεται ισχυρή διόρθωση, αλλά και στις Κάτω Χώρες, όπου η μέση τιμή αυξάνεται αισθητά.
Ειδικής μνείας χρήζει η Ιταλία: η αξία των ελληνικών εξαγωγών οίνου εκτινάσσεται κατά 403,71% και οι ποσότητες κατά 1.653,59%, με πολύ χαμηλή μέση τιμή (0,73 ευρώ/κιλό). Το μοτίβο παραπέμπει σε προϊόντα χαμηλότερης τιμολόγησης ή χύμα οίνους, που λειτουργούν περισσότερο ως πρώτη ύλη παρά ως τυποποιημένο επώνυμο προϊόν.
Τρίτες Χώρες: πίεση σε ΗΠΑ και Καναδά, άνοδος σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ασία
Εκτός ΕΕ, οι πέντε βασικοί προορισμοί – ΗΠΑ, Καναδάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Νορβηγία και Αυστραλία – συγκεντρώνουν το 85,05% της αξίας εξαγωγών προς Τρίτες Χώρες, δηλαδή 36,06 εκατ. ευρώ σε σύνολο 42,41 εκατ. ευρώ.
Οι ΗΠΑ παραμένουν η σημαντικότερη αγορά, αλλά με σαφείς ενδείξεις κόπωσης: η αξία υποχωρεί στα 16,36 εκατ. ευρώ (-13,86%) και οι ποσότητες σε 2,39 εκατ. κιλά (-11,35%), με ελαφρά μείωση της μέσης τιμής στα 6,83 ευρώ/κιλό. Παρ’ όλα αυτά, σε σύγκριση με τον μέσο όρο της πενταετίας, η αξία και η τιμή παραμένουν υψηλότερες, στοιχείο που δείχνει ότι η Ελλάδα έχει κατακτήσει ένα ανώτερο τμήμα της αγοράς, αλλά δοκιμάζεται από τον διεθνή ανταγωνισμό και την επιβράδυνση της ζήτησης.
Αντίστοιχη εικόνα παρουσιάζει ο Καναδάς, με πτώση σε αξία και ποσότητα αλλά βελτίωση της μέσης τιμής, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο συνεχίζει σε σταθερά ανοδική τροχιά, με αυξήσεις σε αξία, ποσότητα και τιμή, επιβεβαιώνοντας ότι η βρετανική αγορά αποτελεί έναν από τους πιο δυναμικούς προορισμούς για τον ελληνικό οίνο.
Ιδιαίτερα θετικές είναι οι επιδόσεις σε μικρότερες αλλά στρατηγικά ενδιαφέρουσες αγορές: η Νορβηγία καταγράφει εκρηκτική άνοδο σε αξία και όγκο, η Αυστραλία ενισχύεται, ενώ η Κίνα εμφανίζει διπλασιασμό της αξίας σε σχέση με το 2024. Αυτές οι κινήσεις υποδεικνύουν ότι το ελληνικό κρασί αρχίζει να αποκτά αναγνωρισιμότητα σε αγορές με μακροπρόθεσμο δυναμικό, παρότι παραμένει ευάλωτο σε διακυμάνσεις, όπως δείχνουν οι απώλειες στην Ελβετία και η μικρή υποχώρηση στην Ιαπωνία.
Προκλήσεις στρατηγικής: όγκος, τιμή και το στοίχημα της προστιθέμενης αξίας
Το μωσαϊκό των στοιχείων για το 2025 αναδεικνύει μια αγορά σε μετάβαση: από τη μία, η χαμηλή παραγωγή περιορίζει τον διαθέσιμο όγκο, από την άλλη, η διατήρηση και σε αρκετές περιπτώσεις η ενίσχυση των μέσων τιμών δείχνει ότι το ελληνικό κρασί προσπαθεί να τοποθετηθεί πιο σταθερά στην κατηγορία προϊόντων υψηλότερης προστιθέμενης αξίας.
Η εξάρτηση από λίγες μεγάλες αγορές – Γερμανία και ΗΠΑ – παραμένει δομικός κίνδυνος, ιδίως όταν τα στοιχεία δείχνουν τριετή πτωτική πορεία στη Γερμανία και διόρθωση στις ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, η ενίσχυση σε Κύπρο, Ηνωμένο Βασίλειο, Νορβηγία και Ασία προσφέρει ενδείξεις ότι η γεωγραφική διαφοροποίηση μπορεί να λειτουργήσει ως αντιστάθμισμα.
Η πρόκληση για τον κλάδο είναι διττή: να προστατεύσει την τιμή και την εικόνα ποιότητας, αποφεύγοντας τη διολίσθηση σε μαζικές, χαμηλής αξίας ροές, και ταυτόχρονα να κεφαλαιοποιήσει τη διεθνή στροφή των καταναλωτών προς αυθεντικά, τοπικά και βιώσιμα προϊόντα, όπου ο ελληνικός οίνος διαθέτει συγκριτικό πλεονέκτημα.
Σχόλιο 
: Τα στοιχεία δείχνουν ότι το ελληνικό κρασί έχει κερδίσει «θέση στο ράφι», αλλά όχι ακόμη «θέση στο μυαλό» του διεθνούς καταναλωτή. Η επόμενη μέρα δεν κρίνεται από τον όγκο, αλλά από το αν ο κλάδος θα επενδύσει συντονισμένα σε branding, σταθερή ποιότητα και στόχευση αγορών υψηλής αξίας, πριν οι σημερινές διακυμάνσεις μετατραπούν σε μόνιμη απώλεια μεριδίου.
