Η κυβέρνηση Στάρμερ εξετάζει συμβιβασμούς στο σχέδιο σκλήρυνσης της μόνιμης εγκατάστασης μεταναστών, μετά από σφοδρές αντιδράσεις βουλευτών των Εργατικών. Η σύγκρουση αποκαλύπτει βαθιές εντάσεις στο κυβερνών κόμμα και αναζωπυρώνει σενάρια διαδοχής.
Η βρετανική κυβέρνηση του Κιρ Στάρμερ βρίσκεται υπό έντονη εσωκομματική πίεση για το σχέδιό της να καταστήσει δυσκολότερη τη μόνιμη εγκατάσταση μεταναστών στο Ηνωμένο Βασίλειο, με το Ντάουνινγκ Στριτ να αφήνει πλέον ανοικτό το ενδεχόμενο ουσιαστικών συμβιβασμών.
Ο πυρήνας της μεταρρύθμισης προβλέπει διπλασιασμό του χρόνου που απαιτείται για την απόκτηση καθεστώτος μόνιμης παραμονής (indefinite leave to remain – ILR) από πέντε σε δέκα χρόνια, μέτρο που η κυβέρνηση επιμένει ότι παραμένει «στρατηγικός στόχος». Ωστόσο, το πώς και σε ποιους θα εφαρμοστεί έχει μετατραπεί σε πεδίο σφοδρής εσωτερικής σύγκρουσης.
Η κριτική Ρέινερ και ο φόβος «μετακίνησης των δοκαριών»
Καθοριστική ήταν η δημόσια παρέμβαση της πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Άντζελα Ρέινερ, η οποία χαρακτήρισε τα σχέδια «κακή πολιτική», «παραβίαση εμπιστοσύνης» και «αντιβρετανικά». Η Ρέινερ, θεωρούμενη φαβορί για ενδεχόμενη διαδοχή του Στάρμερ, κατήγγειλε ότι η κυβέρνηση αλλάζει εκ των υστέρων τους κανόνες για ανθρώπους που έχουν ήδη οργανώσει τη ζωή τους στη χώρα.
Η βασική ένσταση πολλών βουλευτών των Εργατικών αφορά την αναδρομική εφαρμογή των μέτρων σε μετανάστες που ήδη ζουν νόμιμα στο Ηνωμένο Βασίλειο και πλησιάζουν να αποκτήσουν καθεστώς μόνιμης παραμονής. Η κριτική ότι η κυβέρνηση «μετακινεί τα δοκάρια» ενισχύεται από το επιχείρημα κοινωνικής αδικίας: όπως επισήμανε ο βουλευτής και δικηγόρος μετανάστευσης Τόνι Βον, «δεν μπορούμε να έχουμε ένα σύστημα όπου το παιδί ενός τραπεζίτη παίρνει μόνιμη άδεια σε τρία χρόνια και το παιδί μιας εργαζόμενης στην κοινωνική φροντίδα σε δεκαπέντε».
Ως απάντηση, κυβερνητικοί αξιωματούχοι αφήνουν να εννοηθεί ότι εξετάζονται «μεταβατικές ρυθμίσεις» για όσους βρίσκονται ήδη στη χώρα, καθώς και περισσότερες, ταχύτερες διαδρομές προς το ILR για συγκεκριμένες κατηγορίες εργαζομένων. Μια τέτοια λύση θα μετρίαζε την πολιτική ζημιά, αλλά θα επιβάρυνε σημαντικά το υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο ήδη παλεύει με τις συνέπειες της έκρηξης νόμιμης μετανάστευσης μετά το Brexit, την αποκαλούμενη «Boriswave».
Εσωκομματική αναταραχή και σενάρια διαδοχής
Η αντιπαράθεση για τη μετανάστευση ξεπερνά το τεχνοκρατικό επίπεδο και μετατρέπεται σε πεδίο εσωκομματικής αναμέτρησης. Η Ρέινερ, που παραιτήθηκε από την κυβέρνηση λόγω φορολογικού σκανδάλου τον Σεπτέμβριο, αξιοποιεί το ζήτημα για να αμφισβητήσει ευρύτερα τη στρατηγική Στάρμερ, προειδοποιώντας ότι οι Εργατικοί «ξεμένουν από χρόνο» για να αποδείξουν ότι φέρνουν πραγματική αλλαγή.
Σημαντικά συνδικάτα, όπως η UNISON, που εκπροσωπεί μεγάλο αριθμό μεταναστών εργαζομένων στην κοινωνική φροντίδα, έχουν ήδη χαρακτηρίσει τις μεταρρυθμίσεις «ανεύθυνες». Η στήριξη συνδικάτων και τοπικών ηγετών, όπως του δημάρχου του Μάντσεστερ Άντι Μπέρνχαμ, ενισχύει την εικόνα της Ρέινερ ως «de facto» υποψήφιας διαδοχής, σε περίπτωση που η θέση του Στάρμερ αποδυναμωθεί περαιτέρω.
Την ίδια ώρα, η υπουργός Εσωτερικών Σαμπάνα Μαχμούντ θεωρεί ότι τα μέτρα έχουν απήχηση στην κοινή γνώμη, επικαλούμενη έρευνες που δείχνουν στήριξη ακόμη και από ψηφοφόρους στα αριστερά του πολιτικού φάσματος. Η κυβέρνηση επιχειρεί έτσι να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη να δείξει πυγμή στο μεταναστευτικό και στον κίνδυνο να διαρραγεί η ενότητα των Εργατικών πριν καν εδραιωθεί η νέα διακυβέρνηση.
Η τελική μορφή των αλλαγών παραμένει ανοιχτή, καθώς η κυβέρνηση διασπείρει τις ρυθμίσεις σε διαφορετικά νομοθετήματα και αξιοποιεί διαδικασίες που δεν απαιτούν πλήρη κοινοβουλευτική ψηφοφορία. Ωστόσο, όσο αυξάνονται οι υπογραφές βουλευτών και οι παρεμβάσεις συνδικάτων, τόσο δυσκολότερο γίνεται για τον Στάρμερ να αγνοήσει το πολιτικό κόστος μιας σκληρής γραμμής.
Σχόλιο 
: Η σύγκρουση για το ILR λειτουργεί ως τεστ αντοχής για την κυβέρνηση Στάρμερ: αν επιμείνει, ρισκάρει βαθύ ρήγμα με την παραδοσιακή βάση και τα συνδικάτα· αν υποχωρήσει, θα κατηγορηθεί για αναξιοπιστία στο καυτό ζήτημα της μετανάστευσης. Σε κάθε περίπτωση, η Ρέινερ αξιοποιεί επιδέξια τη συγκυρία για να αυτοτοποθετηθεί ως κύρια εναλλακτική ηγεσία, μετατρέποντας μια τεχνική μεταρρύθμιση σε πολιτικό δημοψήφισμα για την κατεύθυνση των Εργατικών.
#ΗνωμένοΒασίλειο #Μετανάστευση #Εργατικοί #ΚιρΣτάρμερ #ΆντζελαΡέινερ
