Οι Ηνωμένες Πολιτείες προχωρούν σε μία από τις πιο βαριές στρατιωτικές αναπτύξεις των τελευταίων εβδομάδων στη Μέση Ανατολή, στέλνοντας αποβατικές δυνάμεις και χιλιάδες πεζοναύτες σε μια κίνηση που αλλάζει τα δεδομένα της σύγκρουσης με το Ιράν.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η αποστολή δεύτερης δύναμης αποβατικών πλοίων, συμπεριλαμβανομένων μονάδων όπως το USS Tripoli, τα οποία μεταφέρουν εξειδικευμένες μονάδες των US Marine Corps για επιχειρήσεις αποβατικής εισβολής και ταχείας ανάπτυξης.
Η συγκέντρωση τέτοιων δυνάμεων δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας: πρόκειται για assets που χρησιμοποιούνται μόνο όταν υπάρχει πραγματική πιθανότητα επιχειρήσεων στο έδαφος.
Η κίνηση αυτή έρχεται σε μια χρονική στιγμή όπου ο Donald Trump στέλνει αντικρουόμενα μηνύματα. Από τη μία πλευρά θέτει τελεσίγραφο 48 ωρών για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, από την άλλη αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο αποκλιμάκωσης.
Στην πράξη όμως, η στρατιωτική διάταξη δείχνει το αντίθετο.
Η παρουσία αποβατικών δυνάμεων μεταφράζεται σε τρία βασικά σενάρια:
Πρώτον, ενίσχυση της αποτροπής και προστασία της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ, με δυνατότητα άμεσης επέμβασης σε περίπτωση επιθέσεων σε δεξαμενόπλοια.
Δεύτερον, προετοιμασία για επιχειρήσεις «limited footprint», δηλαδή περιορισμένες χερσαίες παρεμβάσεις σε κρίσιμα σημεία, όπως παράκτιες εγκαταστάσεις ή ενεργειακές υποδομές.
Τρίτον – και πιο κρίσιμο – δημιουργία επιχειρησιακής βάσης για ενδεχόμενη ευρύτερη χερσαία εμπλοκή, αν η σύγκρουση κλιμακωθεί πέρα από τον έλεγχο.
Η παρουσία χιλιάδων πεζοναυτών σημαίνει ότι οι ΗΠΑ δεν προετοιμάζονται μόνο για αεροπορικές ή ναυτικές επιχειρήσεις.
Προετοιμάζονται για σενάριο «boots on the ground».
Αυτό ενισχύει τα σενάρια που θέλουν την Ουάσιγκτον να εξετάζει πιο επιθετικές επιλογές, όπως έλεγχο κρίσιμων θαλάσσιων σημείων ή ακόμη και περιορισμένη εισβολή σε ιρανικά παράκτια εδάφη.
Ταυτόχρονα, η ανάπτυξη αυτή λειτουργεί και ως μήνυμα προς συμμάχους και αντιπάλους.
Προς τους συμμάχους: οι ΗΠΑ παραμένουν ο βασικός εγγυητής ασφάλειας στην περιοχή, ακόμη και αν η πολιτική στήριξη δεν είναι δεδομένη.
Προς το Ιράν: η επόμενη φάση δεν θα περιοριστεί σε strikes.
Θα περιλαμβάνει φυσική παρουσία.
Η αγορά ενέργειας και η ναυτιλία παρακολουθούν στενά αυτές τις κινήσεις. Η πιθανότητα χερσαίας εμπλοκής αυξάνει δραματικά το risk premium στα θαλάσσια routes, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου το Ορμούζ παραμένει ουσιαστικά μπλοκαρισμένο.
Το αποτέλεσμα είναι ένα νέο επίπεδο αβεβαιότητας.
Όχι μόνο για την έκβαση του πολέμου.
Αλλά για τη δομή του ίδιου του παγκόσμιου εμπορίου ενέργειας.
SBC Analysis
Αποβατικές δυνάμεις δεν στέλνονται για «πίεση».
Στέλνονται όταν υπάρχει επιχειρησιακό σχέδιο.
Η Ουάσιγκτον κρατά ακόμη ανοιχτά όλα τα σενάρια.
Αλλά η πραγματικότητα είναι απλή:
η στρατιωτική διάταξη προηγείται πάντα της πολιτικής απόφασης.
