Ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να εξετάζει αποστολή χερσαίων δυνάμεων στο Ιράν, με στόχο την άρση του αποκλεισμού στον Περσικό Κόλπο. Στο τραπέζι βρίσκονται περιορισμένα αλλά εξαιρετικά επιθετικά επιχειρησιακά σενάρια.
Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο αποστολής «χιλιάδων» Αμερικανών στρατιωτών στο Ιράν, σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το NBC News από δύο πρώην Αμερικανούς αξιωματούχους και ακόμη ένα πρόσωπο με γνώση των συζητήσεων. Αν και δεν πρόκειται για μαζικές αναπτύξεις τύπου Ιράκ ή Αφγανιστάν, τα σενάρια που φέρονται να μελετώνται συνιστούν κλιμάκωση πρώτης γραμμής στην ήδη τεταμένη αντιπαράθεση Ουάσιγκτον–Τεχεράνης.
Σενάρια στρατιωτικής εμπλοκής και στόχοι της Ουάσιγκτον
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, εξετάζονται «πολλαπλές επιλογές», μεταξύ των οποίων η αποστολή δυνάμεων σε ιρανικά λιμάνια ή μικρά νησιά, με στόχο να σπάσει ο ιρανικός αποκλεισμός στα στενά του Ορμούζ. Η συγκεκριμένη θαλάσσια αρτηρία είναι κρίσιμη για τη διεθνή ναυσιπλοΐα και το παγκόσμιο εμπόριο ενέργειας, καθώς μέσω αυτής διέρχεται σημαντικό ποσοστό των θαλάσσιων εξαγωγών πετρελαίου.
Ένα ακόμη σενάριο που φέρεται να συζητείται είναι η κατάληψη ιρανικών εγκαταστάσεων εμπλουτισμένου ουρανίου και πετρελαϊκών υποδομών, με στόχο να εξαναγκαστεί το ιρανικό καθεστώς σε υποχώρηση. Μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε ευθεία στρατιωτική πρόκληση, με υψηλό ρίσκο γενικευμένης σύρραξης στον Κόλπο και αλυσιδωτές επιπτώσεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας.
Περιορισμένη ανάπτυξη, μέγιστος γεωπολιτικός κίνδυνος
Οι ίδιες πηγές επισημαίνουν ότι καμία από τις υπό εξέταση επιλογές δεν προβλέπει μαζικές αναπτύξεις δυνάμεων αντίστοιχες με τις εκστρατείες σε Ιράκ και Αφγανιστάν. Ωστόσο, η λογική των «χειρουργικών» επιχειρήσεων σε κρίσιμες ιρανικές τοποθεσίες αυξάνει δραματικά την πιθανότητα άμεσης απάντησης από την Τεχεράνη και τους περιφερειακούς συμμάχους της.
Για την Ευρώπη και χώρες όπως η Ελλάδα, μια κλιμάκωση στον Περσικό Κόλπο θα μπορούσε να μεταφραστεί σε άνοδο των τιμών ενέργειας, αναταράξεις στη ναυτιλία και νέα κύματα γεωπολιτικής αβεβαιότητας. Η ισορροπία ανάμεσα στην επιδίωξη πίεσης προς το Ιράν και στην αποφυγή ενός νέου πολέμου στη Μέση Ανατολή μοιάζει ολοένα πιο εύθραυστη.
Σχόλιο
: Η διαρροή περί «χιλιάδων» στρατιωτών λειτουργεί και ως εργαλείο πίεσης: δοκιμάζει αντιδράσεις συμμάχων, αγορών και Τεχεράνης, χωρίς ακόμη να έχει ληφθεί οριστική απόφαση. Όμως ακόμη και η συζήτηση για κατάληψη ιρανικών ενεργειακών και πυρηνικών υποδομών προϊδεάζει για μια στρατηγική υψηλού ρίσκου, όπου ένα τακτικό λάθος μπορεί να μετατραπεί σε συστημική κρίση για την παγκόσμια οικονομία.






