Η Κομισιόν παρουσιάζει τον Industrial Accelerator Act, μια φιλόδοξη στροφή σε πολιτική «Made in Europe». Στόχος η ενίσχυση της καθαρής τεχνολογίας και η μείωση της εξάρτησης από την Κίνα.
Μετά από τέσσερις αναβολές και σκληρές εσωτερικές διαπραγματεύσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρνει στο προσκήνιο τον λεγόμενο Industrial Accelerator Act, τον πυρήνα της στρατηγικής «Made in Europe». Πρόκειται για μια προσπάθεια αναδιάταξης της βιομηχανικής πολιτικής της ΕΕ, με στόχο την αντιμετώπιση της κινεζικής κυριαρχίας στις καθαρές τεχνολογίες και την κατεύθυνση της δημόσιας προμήθειας σε προϊόντα που παράγονται εντός της Ένωσης.
Στροφή σε ενεργή βιομηχανική πολιτική
Ο νέος κανονισμός λειτουργεί ως επιταχυντής για κρίσιμους κλάδους όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι μπαταρίες, τα ηλεκτρικά οχήματα και οι τεχνολογίες αποθήκευσης ενέργειας. Η βασική λογική είναι ότι η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να βασίζεται σε εισαγωγές χαμηλού κόστους από την Κίνα για τον πράσινο και ψηφιακό της μετασχηματισμό. Αντίθετα, επιχειρεί να δημιουργήσει εγχώρια παραγωγική βάση, αξιοποιώντας εργαλεία όπως κρατικές ενισχύσεις, προτεραιοδότηση ευρωπαϊκών προϊόντων σε διαγωνισμούς και στοχευμένα κίνητρα για επενδύσεις.
Το σχέδιο δημιουργεί ξεκάθαρους νικητές: μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις, αλλά και μικρομεσαίες που δραστηριοποιούνται στην καθαρή τεχνολογία, αναμένουν ενίσχυση μέσω προγραμμάτων χρηματοδότησης και ευνοϊκών όρων πρόσβασης σε δημόσια έργα. Παράλληλα, όμως, αυξάνονται οι φωνές που φοβούνται ότι η Ευρώπη μπαίνει σε τροχιά «ύπουλου προστατευτισμού», με πιθανές αντιδράσεις από εμπορικούς εταίρους και κίνδυνο αντιποίνων.
Αγορές, γεωπολιτική και κίνδυνος εσωστρέφειας
Η συζήτηση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά βαθιά γεωπολιτική. Την ώρα που ο πόλεμος στο Ιράν εκτοξεύει τις τιμές φυσικού αερίου και τα ασφάλιστρα ναυτιλιακών μεταφορών, η Ευρώπη αναζητεί τρόπους να θωρακίσει την ενεργειακή της ασφάλεια και την ανθεκτικότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων. Η άνοδος του κόστους ενέργειας πιέζει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, καθιστώντας πιο επείγουσα την ανάγκη για επενδύσεις σε καθαρή και εγχώρια παραγωγή.
Παράλληλα, η πολεμική σύγκρουση στο Ιράν διχάζει την ευρωπαϊκή άκρα δεξιά, με διαφορετικές γραμμές σε ζητήματα κυρώσεων, σχέσεων με τις ΗΠΑ και στάσης απέναντι στο ΝΑΤΟ. Αυτό το πολιτικό ρήγμα επηρεάζει και τη συζήτηση για το πόσο «ανοιχτή» ή «κλειστή» πρέπει να είναι η ευρωπαϊκή οικονομία. Ορισμένες κυβερνήσεις προειδοποιούν ότι μια υπερβολικά εσωστρεφής στρατηγική κινδυνεύει να αποδυναμώσει την ΕΕ σε μια περίοδο εύθραυστου παγκόσμιου εμπορίου.
Στο παρασκήνιο, αναδεικνύονται και πιο πεζά, αλλά αποκαλυπτικά, ζητήματα διακυβέρνησης: ακόμη και οι εξετάσεις για τους μεταφραστές της ΕΕ εμφανίζονται ξανά προβληματικές, υπογραμμίζοντας τις δυσλειτουργίες της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας την ώρα που επιχειρεί να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο στη βιομηχανική πολιτική.
Για χώρες όπως η Ελλάδα, η στροφή σε πολιτική «Made in Europe» ανοίγει παράθυρο ευκαιρίας για βιομηχανίες καθαρής ενέργειας, logistics και ναυτιλιακές υπηρεσίες που μπορούν να στηρίξουν νέες αλυσίδες αξίας εντός της ΕΕ, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει ταχεία προσαρμογή θεσμικού πλαισίου και επενδυτικών κινήτρων.
Σχόλιο 
: Η Ευρώπη επιχειρεί αργοπορημένα αλλά αποφασιστικά να αποκτήσει βιομηχανική στρατηγική σε έναν κόσμο γεμάτο επιδοτήσεις και γεωπολιτικούς κινδύνους. Ο Industrial Accelerator Act μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός ανασυγκρότησης της παραγωγικής βάσης, αλλά η λεπτή ισορροπία μεταξύ στρατηγικής αυτονομίας και ανοιχτού εμπορίου θα κρίνει αν η ΕΕ θα ενισχύσει ή θα υπονομεύσει την ανταγωνιστικότητά της.
#ΕΕ #ΒιομηχανικήΠολιτική #MadeInEurope #ΚαθαρήΤεχνολογία #Ενέργεια
