Πάνω από 1.000 νεκροί και σχεδόν 3.000 τραυματίες καταγράφονται στον Λίβανο από τις ισραηλινές επιθέσεις από τις 2 Μαρτίου. Η ρητορική Ισραηλινών υπουργών για προώθηση μέχρι τον Λιτάνι ποταμό εντείνει τους φόβους για γενικευμένη σύρραξη.
Το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου ανακοίνωσε ότι οι νεκροί από τα ισραηλινά πλήγματα από τις 2 Μαρτίου ανέρχονται πλέον σε 1.072, ενώ οι τραυματίες φτάνουν τους 2.966. Μόνο το τελευταίο 24ωρο καταγράφηκαν ακόμη 33 θάνατοι, γεγονός που υπογραμμίζει την ένταση και τη συχνότητα των επιθέσεων.
Στο στόχαστρο ο νότος, τα προάστια της Βηρυτού και στρατηγικές περιοχές
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, «η ισραηλινή οντότητα ενέτεινε σήμερα τους αεροπορικούς της βομβαρδισμούς στο νότιο Λίβανο, στα νότια προάστια της πρωτεύουσας Βηρυτού, καθώς και σε περιοχές στην ανατολική και νότια χώρα». Οι περιοχές αυτές αποτελούν παραδοσιακά προπύργια της Χεζμπολάχ, αλλά και ζώνες με σημαντική πολιτική και κοινωνική υποδομή, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο για άμαχους.
Η κλιμάκωση εντάσσεται σε ένα ήδη εύφλεκτο περιφερειακό περιβάλλον, όπου η αντιπαράθεση Ισραήλ–Χεζμπολάχ λειτουργεί ως παράλληλο μέτωπο στον ευρύτερο μεσανατολικό κύκλο βίας. Η συνεχής αύξηση του αριθμού των θυμάτων ενισχύει τις ανησυχίες για ανθρωπιστική κρίση, με επιπτώσεις τόσο στην εσωτερική σταθερότητα του Λιβάνου όσο και στις προσφυγικές ροές προς την Ευρώπη.
Δηλώσεις για προώθηση μέχρι τον Λιτάνι και αναδιάταξη συνόρων
Την ίδια στιγμή, οι δημόσιες τοποθετήσεις Ισραηλινών αξιωματούχων σηματοδοτούν πιο επιθετική στρατιωτική και πολιτική στόχευση. Ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ ανέφερε ότι οι ισραηλινές δυνάμεις σκοπεύουν να καταλάβουν και να κρατήσουν έδαφος στον νότιο Λίβανο έως τον ποταμό Λιτάνι, περιοχή που αντιστοιχεί περίπου στο 10% της λιβανικής επικράτειας. Παράλληλα, ο υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμοτριτς ζήτησε επαναχάραξη των συνόρων στο ίδιο γεωγραφικό όριο.
Μια τέτοια εξέλιξη θα συνιστούσε de facto αλλαγή συνόρων, με σοβαρές νομικές και γεωπολιτικές συνέπειες, υπονομεύοντας τα ψηφίσματα του ΟΗΕ που ορίζουν τον Λιτάνι ως γραμμή αναφοράς για την ανάπτυξη της UNIFIL. Για τη διεθνή κοινότητα και ειδικά για την Ευρώπη, η προοπτική μόνιμης ισραηλινής παρουσίας σε λιβανικό έδαφος αυξάνει τον κίνδυνο γενικευμένης περιφερειακής ανάφλεξης, ενώ περιορίζει τα περιθώρια διπλωματικής αποκλιμάκωσης.
Σχόλιο
: Η σταδιακή μετατόπιση από «αποτρεπτικά πλήγματα» σε ρητορική μόνιμης κατοχής έως τον Λιτάνι μετατρέπει το μέτωπο Λιβάνου από περιφερειακό σε δομικό πυλώνα της μεσανατολικής κρίσης. Αν δεν υπάρξει συντονισμένη διπλωματική παρέμβαση, ο κίνδυνος να παγιωθεί μια νέα, de facto συνοριακή πραγματικότητα είναι ορατός, με μακροχρόνιες επιπτώσεις στην ασφάλεια, τις επενδύσεις και τις ενεργειακές διαδρομές της Ανατολικής Μεσογείου.






