Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ζητά από ξένες κυβερνήσεις να στοιχηθούν με το Ισραήλ απέναντι στο Ιράν, μετά την τελευταία πυραυλική επίθεση. Το μήνυμα πλαισιώνεται από ρητορική υπαρξιακής απειλής για το εβραϊκό κράτος.
Από την πόλη Αράντ, στον νότιο Ισραηλινό Νεγκέβ, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου αξιοποίησε την επίσκεψή του σε σημείο πρόσφατης ιρανικής πυραυλικής επίθεσης για να απευθύνει ένα σαφές μήνυμα προς τη διεθνή κοινότητα: «είναι ώρα οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών να ενωθούν απέναντι στο Ιράν».
Ρητορική υπαρξιακής απειλής και πίεση για συσπείρωση
Ο Νετανιάχου περιέγραψε τη σύγκρουση με την Τεχεράνη ως «αγώνα που αφορά την ύπαρξή μας», επιχειρώντας να αναβαθμίσει το διακύβευμα από μια περιφερειακή αντιπαράθεση σε ζήτημα διεθνούς ασφάλειας. Η επιλογή του να μιλήσει επί τόπου, δίπλα στον υπουργό Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμοτριτς, υπογραμμίζει την προσπάθεια της ισραηλινής ηγεσίας να συνδέσει την ασφάλεια με τη συνολική σταθερότητα της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών επιπτώσεων μιας παρατεταμένης κρίσης.
Η αναφορά του ότι «ορισμένες χώρες ήδη κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση» δείχνει ότι το Τελ Αβίβ θεωρεί πως έχει αρχίσει να διαμορφώνεται ένας πυρήνας κρατών διατεθειμένων να σκληρύνουν τη στάση τους έναντι του Ιράν, είτε σε επίπεδο κυρώσεων είτε σε επίπεδο στρατιωτικής και πληροφοριακής συνεργασίας με το Ισραήλ.
Αδυναμίες στην εσωτερική ετοιμότητα και μήνυμα αποτροπής
Ιδιαίτερη σημασία έχει η επισήμανση του Νετανιάχου ότι, παρότι οι σειρήνες ήχησαν δέκα λεπτά πριν από την πρόσκρουση του πυραύλου, κάποιοι κάτοικοι δεν πρόλαβαν ή δεν επέλεξαν να καταφύγουν στα καταφύγια. Η αναφορά αυτή φωτίζει μια εσωτερική διάσταση: τα κενά στην πολιτική προστασία και στη συμμόρφωση των πολιτών με τις οδηγίες ασφαλείας σε ένα περιβάλλον συνεχούς απειλής.
Παράλληλα, όμως, λειτουργεί και ως εργαλείο εξωτερικής επικοινωνίας. Η εικόνα ενός κράτους που, παρά τις τεχνολογικές του δυνατότητες, παραμένει εκτεθειμένο σε πυραυλικές επιθέσεις, αξιοποιείται για να ενισχύσει το αφήγημα ότι η ιρανική απειλή δεν αφορά μόνο το Ισραήλ, αλλά θα μπορούσε να επεκταθεί ευρύτερα, εφόσον δεν αντιμετωπιστεί συλλογικά.
Διεθνείς ισορροπίες και προοπτικές κλιμάκωσης
Το κάλεσμα για συσπείρωση κατά του Ιράν έρχεται σε μια συγκυρία όπου πολλές κυβερνήσεις προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στην ανάγκη αποτροπής της Τεχεράνης και στον φόβο ευρύτερης ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή. Η ρητορική περί «υπαρξιακού αγώνα» αυξάνει την πίεση προς συμμάχους και εταίρους να αποσαφηνίσουν τη στάση τους, αλλά ταυτόχρονα ενέχει τον κίνδυνο να εγκλωβίσει τη διπλωματία σε σκληρές θέσεις, δυσκολεύοντας τις αποκλιμακωτικές πρωτοβουλίες.
Για το Ισραήλ, η διαμόρφωση μιας πιο συμπαγούς διεθνούς γραμμής απέναντι στο Ιράν θεωρείται κρίσιμη τόσο για την ενίσχυση της αποτροπής όσο και για τη νομιμοποίηση τυχόν μελλοντικών κινήσεων αυτοάμυνας. Το κατά πόσο η διεθνής κοινότητα θα ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Νετανιάχου θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη της έντασης, τις περιφερειακές ισορροπίες και την ικανότητα των μεγάλων δυνάμεων να αποτρέψουν μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση Νετανιάχου δεν είναι μόνο κραυγή αγωνίας αλλά και στοχευμένη κίνηση διαμόρφωσης συμμαχιών, ασκώντας πίεση σε διστακτικούς εταίρους να αναλάβουν σαφέστερη θέση έναντι της Τεχεράνης, την ώρα που ο κίνδυνος περιφερειακής κλιμάκωσης παραμένει ορατός.
#Ισραήλ #Ιράν #Νετανιάχου #ΜέσηΑνατολή #Ασφάλεια
