Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ καταδίκασε τις επιθέσεις του Ιράν σε κράτη του Κόλπου, με Κίνα και Ρωσία να απέχουν. Το ψήφισμα αναδεικνύει τον κίνδυνο για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υιοθέτησε ψήφισμα που απαιτεί από το Ιράν να σταματήσει άμεσα τις επιθέσεις του εναντίον χωρών του Περσικού Κόλπου, σηματοδοτώντας μια σπάνια στιγμή ενιαίας στάσης της διεθνούς κοινότητας απέναντι στην κλιμάκωση στην περιοχή. Το κείμενο κατατέθηκε από το Μπαχρέιν εκ μέρους των κρατών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC).
Σαφής καταδίκη, αλλά με κινεζορωσική αποστασιοποίηση
Το ψήφισμα εγκρίθηκε με 13 ψήφους υπέρ και καμία κατά, ενώ Κίνα και Ρωσία επέλεξαν να απέχουν, αποφεύγοντας μεν τη σύγκρουση με την πλειοψηφία, αλλά και στέλνοντας μήνυμα ότι δεν συντάσσονται πλήρως με τη γραμμή των αραβικών χωρών και των δυτικών. Η στάση αυτή αναδεικνύει τον γεωπολιτικό υπολογισμό Μόσχας και Πεκίνου, τα οποία διατηρούν στενές πολιτικές και οικονομικές σχέσεις με την Τεχεράνη.
Στο κείμενο γίνεται ρητή αναφορά σε «κατάφωρες επιθέσεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν» εναντίον του Μπαχρέιν, του Κουβέιτ, του Ομάν, του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και της Ιορδανίας. Οι επιθέσεις χαρακτηρίζονται ως παραβίαση του διεθνούς δικαίου και «σοβαρή απειλή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια», διατύπωση που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο περαιτέρω διπλωματικών ή και κυρωτικών κινήσεων στο μέλλον.
Κίνδυνοι για ενεργειακή ασφάλεια και περιφερειακή σταθερότητα
Η υιοθέτηση του ψηφίσματος αντανακλά την αυξανόμενη ανησυχία για την ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο, μια από τις κρισιμότερες ενεργειακές οδούς παγκοσμίως. Η αστάθεια στην περιοχή επηρεάζει όχι μόνο τις άμεσα εμπλεκόμενες χώρες, αλλά και τις διεθνείς αγορές ενέργειας, με πιθανές επιπτώσεις στις τιμές του πετρελαίου και στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες.
Για τα κράτη του Κόλπου, το ψήφισμα αποτελεί διπλωματική νίκη, καθώς κατοχυρώνει σε επίπεδο ΟΗΕ την αφήγηση περί ιρανικής επιθετικότητας. Για το Ιράν, αντίθετα, προσθέτει πίεση σε μια ήδη τεταμένη συγκυρία, όπου η Τεχεράνη επιχειρεί να ισορροπήσει μεταξύ περιφερειακών φιλοδοξιών και αυξανόμενης διεθνούς απομόνωσης.
Σχόλιο
: Η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν αλλάζει άμεσα τους συσχετισμούς ισχύος, αλλά ενισχύει τη διπλωματική θέση των αραβικών μοναρχιών και επιβαρύνει το πολιτικό κόστος για την Τεχεράνη. Η αποχή Κίνας και Ρωσίας δείχνει ότι, παρά τη ρητορική στήριξης προς το Ιράν, δεν είναι διατεθειμένες να συγκρουστούν μετωπικά με την πλειοψηφία του Συμβουλίου για λογαριασμό του, στοιχείο που περιορίζει τα περιθώρια κινήσεων της ιρανικής ηγεσίας.






