Σαφή πολιτική και θεσμική διάσταση προσδίδει ο Νικήτας Κακλαμάνης στην απόφαση διακοπής του ελληνικού προγράμματος της Deutsche Welle. Ζητεί αναστολή και επανεξέταση, επικαλούμενος ιστορική μνήμη, ευρωπαϊκές αρχές και τα δικαιώματα της ελληνικής διασποράς.
Ισχυρό πολιτικό σήμα προς το Βερολίνο και τη διοίκηση της Deutsche Welle επιχειρεί να στείλει ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, με αφορμή την απόφαση να τερματιστεί από την 1η Ιανουαρίου 2027 το ελληνόφωνο πρόγραμμα του γερμανικού δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Με εκτενή δήλωσή του, ζητεί την αναστολή και επανεξέταση της απόφασης, εντάσσοντάς την ευθέως στο πλαίσιο της πολιτιστικής διπλωματίας και της ευρωπαϊκής συζήτησης για τη γλωσσική πολυμορφία.
Ιστορικό βάρος και πολιτική σημειολογία
Ο Νικήτας Κακλαμάνης υπενθυμίζει ότι η ελληνική υπηρεσία της Deutsche Welle υπήρξε, μαζί με σταθμούς όπως το BBC και το Radio Paris, «ανάσα ενημέρωσης και αντίστασης» κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Την περίοδο που η ραδιοφωνία στην Ελλάδα ήταν πλήρως υποταγμένη στη χουντική προπαγάνδα, τα βραχέα κύματα της DW αποτέλεσαν κρίσιμο εργαλείο για την ενημέρωση των πολιτών αλλά και πολύτιμο αρχειακό υλικό για τους ιστορικούς της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Ο Πρόεδρος της Βουλής επισημαίνει ότι η αξία του ελληνικού προγράμματος δεν εξαντλείται στο παρελθόν. Από το 1964 μέχρι σήμερα, όπως αναφέρει, οι εκπομπές της DW «ακούμπησαν με σεβασμό» τις σχέσεις Ελλάδας – Γερμανίας, λειτουργώντας ως γέφυρα κατανόησης ανάμεσα στις δύο κοινωνίες. Η αιφνιδιαστική απόφαση διακοπής, στο πλαίσιο ευρύτερων περικοπών και αναδιάρθρωσης της DW, αποκτά έτσι βαρύ συμβολικό φορτίο.
Γλωσσική πολυμορφία, διασπορά και ευρωπαϊκή διάσταση
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει ο Νικήτας Κακλαμάνης στο γεγονός ότι, από τα 32 ξενόγλωσσα προγράμματα της Deutsche Welle, μόνο το ελληνικό οδηγείται σε οριστική παύση. Αυτό, όπως υπογραμμίζει, δεν συνιστά απλώς λήξη ενός προγράμματος διεθνούς εμβέλειας, αλλά «υποβιβασμό μιας επίσημης γλώσσας δύο κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ελλάδας και της Κύπρου».
Ο Πρόεδρος της Βουλής συνδέει ευθέως την απόφαση με τα δικαιώματα και τις ανάγκες της ελληνικής διασποράς. Στη Γερμανία διαβιούν, όπως σημειώνει, πάνω από 500.000 Έλληνες, οι οποίοι χάνουν έναν θεσμικό δίαυλο ενημέρωσης στη μητρική τους γλώσσα από έναν δημόσιο φορέα της χώρας υποδοχής. Σε αυτό το πλαίσιο, αναδεικνύει την αντίφαση ανάμεσα στην επίσημη ρητορική της Ε.Ε. για γλωσσική και πολιτιστική ποικιλομορφία και σε μια πρακτική που περιορίζει την παρουσία μιας ευρωπαϊκής γλώσσας στον διεθνή δημόσιο λόγο.
«Οι γλώσσες παραμένουν ζωντανές και σφυρηλατούν δεσμούς ανάμεσα στους λαούς μόνο όταν δεν υποτιμούνται ή πέφτουν στην αφάνεια», σημειώνει χαρακτηριστικά, καλώντας τη γερμανική πλευρά να αξιολογήσει την πολιτική και όχι μόνο τη λογιστική διάσταση της απόφασης. Κατά τον ίδιο, το ελληνικό πρόγραμμα της DW ενσαρκώνει με «αναντικατάστατο και απολύτως απαραίτητο» τρόπο την επιδίωξη για ποιοτική, πολυφωνική ενημέρωση, που αποτελεί θεμελιώδη ευρωπαϊκή αξία.
Με τη δημόσια αυτή παρέμβαση, ο τρίτος τη τάξει πολιτειακός παράγοντας επιχειρεί να αναβαθμίσει το ζήτημα από τεχνική αναδιάρθρωση ενός ξένου μέσου σε θέμα ευρωπαϊκής πολιτικής και πολιτιστικής διπλωματίας, ανοίγοντας παράλληλα τον δρόμο για περαιτέρω διπλωματικές και κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες Αθήνας και Λευκωσίας.
Σχόλιο 
: Η διακοπή του ελληνικού προγράμματος της Deutsche Welle ξεπερνά τα όρια μιας εσωτερικής αναδιοργάνωσης ΜΜΕ: αγγίζει τον πυρήνα της ευρωπαϊκής συζήτησης για τη γλωσσική ισοτιμία, τη στήριξη της διασποράς και τον ρόλο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης ως εργαλείου ήπιας ισχύος. Αν η απόφαση δεν αναθεωρηθεί, θα καταγραφεί ως αρνητικό προηγούμενο για τον τρόπο που μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες αντιλαμβάνονται την ευθύνη τους απέναντι σε «μικρότερες» γλώσσες και κοινότητες.
#DeutscheWelle #Κακλαμάνης #ΕλληνικήΔιασπορά #ΠολιτιστικήΔιπλωματία
