Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε παραδέχεται ότι η Συμμαχία δεν μπορεί ακόμη να επιβεβαιώσει φερόμενη ιρανική πυραυλική επίθεση στο Ντιέγκο Γκαρσία. Η υπόθεση εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τις πραγματικές δυνατότητες του ιρανικού πυραυλικού προγράμματος.
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, δήλωσε ότι η Συμμαχία εξακολουθεί να αξιολογεί τις αναφορές για εκτόξευση πυραύλων από το Ιράν με κατεύθυνση τη στρατηγικής σημασίας βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, χωρίς μέχρι στιγμής να μπορεί να τις επιβεβαιώσει. Το Ιράν έχει ήδη αρνηθεί ότι πραγματοποίησε τέτοια επίθεση, τροφοδοτώντας ένα θολό τοπίο πληροφόρησης γύρω από το συμβάν.
Αβεβαιότητα για την επίθεση, βεβαιότητα για τις δυνατότητες
«Δεν μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε αυτή τη στιγμή», ανέφερε ο Ρούτε σε συνέντευξή του στο CBS, υπογραμμίζοντας ότι η αξιολόγηση των διαθέσιμων δεδομένων συνεχίζεται. Πίσω από τη φαινομενικά τεχνική αυτή τοποθέτηση, αναδεικνύεται ένα κρίσιμο ζήτημα: το πραγματικό εύρος και η αξιοπιστία του ιρανικού πυραυλικού οπλοστασίου.
Ερωτηθείς για το αν η Τεχεράνη διαθέτει τη δυνατότητα να πλήξει ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ο Ρούτε απέφυγε ρητή απάντηση, αλλά έδωσε ένα σαφές σήμα: «Αν είναι αλήθεια, σημαίνει ότι ήδη έχουν αυτή τη δυνατότητα. Αν δεν είναι αλήθεια, ξέρουμε ότι είναι πολύ κοντά στο να την αποκτήσουν». Η φράση αυτή μετατοπίζει τη συζήτηση από το αν συνέβη το συγκεκριμένο επεισόδιο, στο πώς πρέπει να προετοιμάζεται η Συμμαχία απέναντι σε έναν δυνάμει ικανό αντίπαλο.
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα αναφορές, οι πύραυλοι που υποτίθεται ότι εκτοξεύθηκαν δεν έφτασαν τελικά στο Ντιέγκο Γκαρσία, στοιχείο που εφόσον επιβεβαιωθεί, μπορεί να υποδηλώνει είτε τεχνικούς περιορισμούς είτε δοκιμαστικό χαρακτήρα μιας τέτοιας κίνησης.
Στρατηγικές προεκτάσεις για την αποτροπή του ΝΑΤΟ
Το Ντιέγκο Γκαρσία αποτελεί κρίσιμο κόμβο για τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στον Ινδο-Ειρηνικό, γεγονός που καθιστά οποιαδήποτε απειλή εναντίον του ζήτημα πρώτης γραμμής για τον σχεδιασμό αποτροπής του ΝΑΤΟ. Ακόμη και η υπόνοια ότι το Ιράν μπορεί να το στοχοποιήσει μεσαίου ή μεγάλου βεληνεκούς πυραύλους, αναγκάζει τη Συμμαχία να επανεξετάσει την αντιαεροπορική και αντιπυραυλική της αρχιτεκτονική, αλλά και την πολιτική της απέναντι στην Τεχεράνη.
Για την Ευρώπη, το διακύβευμα υπερβαίνει το συγκεκριμένο επεισόδιο. Εάν η εκτίμηση του Ρούτε επιβεβαιωθεί, ότι δηλαδή το Ιράν είναι είτε ήδη ικανό είτε πολύ κοντά στο να πλήξει ευρωπαϊκούς στόχους, τότε η συζήτηση μεταφέρεται σε ένα νέο επίπεδο: ενίσχυση της πυραυλικής άμυνας, αναβάθμιση των συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης και, κυρίως, επαναπροσδιορισμός της ισορροπίας αποτροπής στη Μέση Ανατολή.
Σε αυτό το πλαίσιο, η δήλωση του Ρούτε λειτουργεί ως προειδοποίηση προς τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ότι η ασφάλειά τους συνδέεται ολοένα και περισσότερο με τις εξελίξεις πέρα από την άμεση γειτονιά τους, σε μια περίοδο όπου οι περιφερειακές κρίσεις αποκτούν παγκόσμιες διαστάσεις.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση Ρούτε, παρότι ντυμένη με τη γλώσσα της «αξιολόγησης», είναι ουσιαστικά ένα πολιτικό σήμα συναγερμού: το ΝΑΤΟ προετοιμάζει την κοινή γνώμη για μια νέα φάση αντιπαράθεσης με το Ιράν, όπου η πυραυλική απειλή θα λειτουργεί ως κεντρικός μοχλός πίεσης και αναβάθμισης των αμυντικών δαπανών στην Ευρώπη.






