Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας ανέδειξε τον στρατηγικό ρόλο της ποίησης στην παιδεία και τη δημοκρατία. Συνέδεσε τη διαχρονία της ελληνικής ποιητικής παράδοσης με τη σύγχρονη ανάγκη για κριτική σκέψη και συλλογική συνείδηση.
Σε μια ιδιαίτερα συμβολική παρέμβαση με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας χαρακτήρισε τη νεοελληνική ποίηση «διανοητικό θαύμα», υπογραμμίζοντας τη συνέχεια τριών χιλιετιών ελληνικού λόγου από τον Όμηρο έως σήμερα.
Αναφερόμενος σε κορυφαίες μορφές όπως ο Καβάφης, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Ελύτης, ο Καρυωτάκης, ο Παλαμάς και ο Σικελιανός, ο κ. Τασούλας τόνισε ότι η ελληνική ποίηση αποτελεί «ακατάπαυστο επίτευγμα» που χρησιμοποιεί τις ίδιες λέξεις και μεθόδους, διατηρώντας όμως αμείωτη τη γοητεία της.
Η ποίηση ως εργαλείο ερμηνείας του κόσμου
Ο Πρόεδρος ανέδειξε την ποίηση όχι ως ελιτιστική ενασχόληση, αλλά ως εργαλείο κατανόησης της πραγματικότητας. Όπως επισήμανε, η ποίηση «διαμορφώνει πρότυπα ερμηνείας του κόσμου» και «συνομιλεί με τις προκλήσεις κάθε εποχής», φωτίζοντας το ουσιώδες μέσα από το υπαινικτικό και το συμβολικό.
Η αναφορά του στη «συμπυκνωμένη σοφία» της ποίησης μετατοπίζει τη συζήτηση από την απλή αισθητική απόλαυση στον πυρήνα της εκπαίδευσης και της πνευματικής συγκρότησης. Ο κ. Τασούλας υπογράμμισε ότι η ποίηση αποτελεί «θεμέλιο της διανοητικής εξέλιξης και της μόρφωσης», στέλνοντας σαφές μήνυμα για τον ρόλο της ανθρωπιστικής παιδείας σε μια εποχή τεχνοκρατικής κυριαρχίας.
Σταθερό σημείο αναφοράς σε εποχή αβεβαιότητας
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η επισήμανσή του ότι, «σε έναν κόσμο που αλλάζει, σε καιρούς αβεβαιότητας», η ποίηση παραμένει σταθερό σημείο αναφοράς για τον πολιτισμό, τη σκέψη και τη δημοκρατία. Η σύνδεση της ποίησης με τη δημοκρατία δεν είναι τυπική: ο Πρόεδρος την περιέγραψε ως δύναμη που συμβάλλει στη διαμόρφωση πολιτών με κριτική σκέψη, αισθητική παιδεία και συνείδηση του κοινού πεπρωμένου.
Η παρέμβαση αυτή εντάσσει την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης σε ένα ευρύτερο πλαίσιο πολιτισμικής στρατηγικής: υπενθυμίζει ότι η ποιότητα του δημόσιου λόγου, η αντοχή των θεσμών και η κοινωνική συνοχή συνδέονται άμεσα με το επίπεδο γλωσσικής και αισθητικής καλλιέργειας μιας κοινωνίας.
Σχόλιο
: Η δήλωση Τασούλα υπενθυμίζει ότι η πολιτιστική ισχύς της Ελλάδας δεν είναι μουσειακό κειμήλιο, αλλά ενεργό κεφάλαιο. Σε μια περίοδο όπου η δημόσια συζήτηση συχνά εκφυλίζεται σε συνθήματα και πόλωση, η αναβάθμιση της ποιητικής και γενικότερα της γλωσσικής παιδείας μετατρέπεται σε ζήτημα θεσμικής ανθεκτικότητας και δημοκρατικής ποιότητας.






