Στο Παρίσι, δύο υποψήφιοι της κεντροδεξιάς και της δεξιάς ενώνονται ενόψει του δεύτερου γύρου των δημοτικών εκλογών, επιχειρώντας να ανατρέψουν την 25ετή κυριαρχία της Αριστεράς. Η έκβαση της μάχης για τον δημαρχιακό θώκο αποκτά εθνική σημασία για τη γαλλική πολιτική σκηνή.
Η μάχη για τον Δήμο Παρισιού εισέρχεται σε κρίσιμη φάση, καθώς δύο υποψήφιοι από τον κεντροδεξιό και συντηρητικό χώρο αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους ενόψει του δεύτερου γύρου των δημοτικών εκλογών στις 22 Μαρτίου. Στόχος τους είναι να σπάσουν την 25ετή κυριαρχία των Σοσιαλιστών στην πρωτεύουσα, η οποία ξεκίνησε με τον Μπερτράν Ντελανοέ και συνεχίστηκε με τη σημερινή δήμαρχο Αν Ινταλγκό και τον εκλεκτό της διάδοχο.
Το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου και η δεξιά συμμαχία
Στον πρώτο γύρο της Κυριακής, ο υποψήφιος των Σοσιαλιστών Εμανουέλ Γκρεγκουάρ αναδείχθηκε ξεκάθαρος νικητής με περίπου 38% των ψήφων, εμφανιζόμενος ως φαβορί για τη διαδοχή της Αν Ινταλγκό. Πίσω του ακολούθησε η συντηρητική πρώην υπουργός Πολιτισμού Ρασιντά Ντατί με 25,5%, ενώ ο κεντροδεξιός Πιερ-Ιβ Μπουρναζέλ κατέγραψε 11,3%.
Παρά την αρχική του άρνηση να συνεργαστεί με τη Ντατί, ο Μπουρναζέλ ανακοίνωσε τη Δευτέρα τη συγχώνευση των ψηφοδελτίων τους, δηλώνοντας ότι «η πλειονότητα των Παριζιάνων θέλει αλλαγή». Ο ίδιος γνωστοποίησε ότι αποσύρεται από την παρισινή πολιτική σκηνή και δεν θα συμμετάσχει στο νέο δημοτικό συμβούλιο, κίνηση που δείχνει πως βλέπει τη συμμαχία περισσότερο ως στρατηγική αναμέτρηση με την Αριστερά παρά ως προσωπική επένδυση για το μέλλον.
Καθοριστικός όρος του για τη συνεργασία ήταν η σαφής αποστασιοποίηση της Ντατί από τη λαϊκιστική άκρα δεξιά: ζήτησε να αποκλειστεί οποιαδήποτε συνεννόηση με την υποψήφια της άκρας δεξιάς, Σάρα Κνάφο, η οποία επίσης περνά στον δεύτερο γύρο. Η ομάδα της Ντατί αποδέχθηκε άμεσα τον όρο, επιχειρώντας να διατηρήσει ένα προφίλ «συστημικής» δεξιάς και να αποφύγει το στίγμα της συνεργασίας με την άκρα δεξιά.
Διαιρέσεις στην Αριστερά και αβέβαιη στάση της άκρας δεξιάς
Την ίδια στιγμή, η θέση του Γκρεγκουάρ περιπλέκεται από τις εσωτερικές αντιθέσεις στον χώρο της Αριστεράς. Η υποψήφια της ριζοσπαστικής αριστεράς, Σοφία Σικιρού, δήλωσε ότι δεν θα αποσύρει την υποψηφιότητά της, αφού ο Γκρεγκουάρ απέρριψε την πρότασή της για συγχώνευση λιστών στον δεύτερο γύρο. Η επιμονή της να παραμείνει στην κούρσα κατακερματίζει το αριστερό εκλογικό σώμα και περιορίζει τα περιθώρια του Σοσιαλιστή υποψηφίου να διευρύνει τη βάση του.
Παράλληλα, θολή παραμένει η στάση της Σάρα Κνάφο. Αν τελικά αποσυρθεί, είναι πιθανό να ενισχυθεί περαιτέρω η δυναμική της Ντατί, καθώς ένα σημαντικό τμήμα των ψηφοφόρων της άκρας δεξιάς θα μπορούσε να στραφεί προς την ενωμένη δεξιά, ιδίως με δεδομένη τη σαφή αντι-σοσιαλιστική τους τοποθέτηση. Αν, αντίθετα, επιλέξει να παραμείνει στη μάχη, η δεξιά ψήφος θα διασπαστεί, διευκολύνοντας τον Γκρεγκουάρ.
Ο ίδιος ο Σοσιαλιστής υποψήφιος εμφανίστηκε ψύχραιμος απέναντι στη νέα συμμαχία, δηλώνοντας ότι δεν αιφνιδιάστηκε και ότι η κίνηση αυτή «δεν θα εμποδίσει» το στρατόπεδό του να κερδίσει. Ωστόσο, η αριθμητική δείχνει ότι η ενωμένη δεξιά μπαίνει στον δεύτερο γύρο με σοβαρές πιθανότητες ανατροπής, ιδίως αν καταφέρει να εμφανιστεί ως ενιαία, σταθερή εναλλακτική απέναντι σε μια κατακερματισμένη Αριστερά.
Ευρύτερες πολιτικές προεκτάσεις
Η μάχη για το Παρίσι έχει βάρος που ξεπερνά τα όρια της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η γαλλική πρωτεύουσα αποτελεί πολιτικό και συμβολικό τρόπαιο, και το αποτέλεσμα θα ερμηνευθεί ως πρόγευση για τις επόμενες εθνικές αναμετρήσεις. Μια ήττα των Σοσιαλιστών, μετά από ένα τέταρτο του αιώνα κυριαρχίας, θα ενίσχυε την αφήγηση περί αναδιάταξης του πολιτικού χάρτη, με την παραδοσιακή κεντροαριστερά να πιέζεται ανάμεσα στην κεντρώα προεδρική πτέρυγα και μια ενισχυμένη δεξιά.
Ταυτόχρονα, η στάση της άκρας δεξιάς στο Παρίσι λειτουργεί ως εργαστήριο για το πώς μπορεί να επηρεάσει στρατηγικά τις συμμαχίες σε δεύτερους γύρους σε όλη τη Γαλλία. Η έκβαση της παρισινής αναμέτρησης θα αποτελέσει κρίσιμο σήμα προς τα κομματικά επιτελεία σε εθνικό επίπεδο, τόσο για τη διαχείριση των μετώπων απέναντι στην άκρα δεξιά όσο και για την ικανότητα συγκρότησης πειστικών εναλλακτικών διακυβέρνησης στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Σχόλιο 
: Το Παρίσι εξελίσσεται σε κρίσιμο τεστ για τη συνοχή τόσο της γαλλικής Αριστεράς όσο και της δεξιάς παράταξης. Η δεξιά επέδειξε πραγματισμό με την ταχεία συμμαχία Ντατί–Μπουρναζέλ, ενώ η Αριστερά εγκλωβίζεται σε ιδεολογικές καθαρότητες που απειλούν την εκλογική της επιβίωση. Αν οι Σοσιαλιστές χάσουν την πρωτεύουσα, το σοκ θα ξεπεράσει τα όρια του Παρισιού και θα επιταχύνει την αναζήτηση νέων κεντροαριστερών σχημάτων σε εθνικό επίπεδο.
#Γαλλία #Παρίσι #Εκλογές #ΓαλλικήΠολιτική
