Σφοδρή κριτική δέχεται η υπουργός Εσωτερικών Σαμπάνα Μαχμούντ για το σχέδιο αυστηροποίησης της μόνιμης εγκατάστασης μεταναστών. Νέα ανάλυση think tank υπονομεύει τον οικονομικό πυρήνα της πολιτικής.
Σε μείζον πολιτικό πονοκέφαλο για την κυβέρνηση των Εργατικών στο Ηνωμένο Βασίλειο εξελίσσεται η σχεδιαζόμενη ανατροπή των κανόνων μόνιμης εγκατάστασης μεταναστών, που προωθεί η υπουργός Εσωτερικών Σαμπάνα Μαχμούντ. Εμπιστευτικό σημείωμα του think tank IPPR, που διέρρευσε στον Τύπο, αμφισβητεί ευθέως τον ισχυρισμό της ότι η μεταρρύθμιση θα εξοικονομήσει 10 δισ. λίρες από τα δημόσια οικονομικά.
Η καρδιά της διαμάχης: η «earned settlement» και οι εργαζόμενοι στην υγεία
Κεντρικό στοιχείο της πρότασης Μαχμούντ είναι η δραστική αύξηση του χρόνου που απαιτείται για να αποκτήσει ένας μετανάστης καθεστώς μόνιμης παραμονής (indefinite leave to remain – ILR). Για τους εργαζομένους στην υγεία και την κοινωνική φροντίδα, ο χρόνος αυτός από τα σημερινά 5 έτη θα εκτιναχθεί σε περίπου 15.
Η υπουργός δικαιολόγησε τη στροφή αυτή επικαλούμενη τις αναμενόμενες δαπάνες πρόνοιας για περίπου 196.000 μετανάστες σε βίζες υγείας και κοινωνικής φροντίδας και τα εξαρτώμενα μέλη τους, που έφτασαν στη χώρα μετά το Brexit και πλησιάζουν τώρα στην απόκτηση καθεστώτος εγκατάστασης. Κατά την ίδια, χωρίς αυστηροποίηση των κανόνων, θα υπάρξει «διαρροή» 10 δισ. λιρών από τα δημόσια ταμεία και πρόσθετη πίεση σε στέγαση και Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Ωστόσο, το IPPR – think tank με ισχυρούς διαύλους στους Εργατικούς – υποστηρίζει ότι οι υπολογισμοί του υπουργείου Εσωτερικών είναι μεθοδολογικά εσφαλμένοι. Σημειώνει ότι βασίζονται στο «ισόβιο» δημοσιονομικό κόστος ανά άτομο, ενώ η ίδια η Συμβουλευτική Επιτροπή Μετανάστευσης της κυβέρνησης έχει δείξει ότι πολλοί εξαρτώμενοι είναι καθαροί θετικοί συνεισφορείς μέχρι τη συνταξιοδότηση, όταν αυξάνονται οι δαπάνες υγείας.
Αντεπιχειρήματα, δημοσιονομικός αντίκτυπος και πολιτικές ρωγμές
Κατά το IPPR, η επιμήκυνση του δρόμου προς τη μόνιμη εγκατάσταση δεν μεταβάλλει ουσιαστικά τον ισόβιο δημοσιονομικό αντίκτυπο, εκτός αν ο πραγματικός – αλλά ανομολόγητος – στόχος είναι να ωθηθούν μαζικά οι εργαζόμενοι φροντίδας και οι οικογένειές τους να εγκαταλείψουν τη χώρα πριν συμπληρώσουν τα απαιτούμενα έτη. Σε ένα τέτοιο σενάριο, όμως, οι δημοσιονομικές συνέπειες θα μπορούσαν να είναι αρνητικές, καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο θα έχανε εργατικό δυναμικό σε κρίσιμο τομέα με υψηλή ζήτηση.
Το σημείωμα υπογραμμίζει ότι ο βασικός λόγος που οι εργαζόμενοι φροντίδας εμφανίζουν αρνητικό ισόβιο ισοζύγιο είναι οι χαμηλοί μισθοί. Η απόκτηση καθεστώτος εγκατάστασης θα τους επέτρεπε να μετακινηθούν σε καλύτερα αμειβόμενες θέσεις, αυξάνοντας τις φορολογικές εισπράξεις. Η καθυστέρηση της εγκατάστασης, αντίθετα, τους «παγιδεύει» σε χαμηλόμισθες δουλειές, περιορίζοντας τα έσοδα του Δημοσίου.
Ακόμη πιο ανησυχητική, κατά το IPPR, είναι η πιθανή αποθάρρυνση υψηλά αμειβόμενων ειδικευμένων εργαζομένων, οι οποίοι αναζητούν βεβαιότητα για το καθεστώς της οικογένειάς τους. Μια μείωση 10%-20% στις αφίξεις τόσο εργαζομένων φροντίδας όσο και ειδικευμένων, όπως προβλέπεται σε κυβερνητικό τεχνικό παράρτημα, θα μπορούσε να κοστίσει στο βρετανικό Δημόσιο 11 έως 22 δισ. λίρες σε όλο τον εργασιακό τους βίο, ανατρέποντας πλήρως το αφήγημα εξοικονόμησης.
Πέρα από τα νούμερα, ο βουλευτής των Εργατικών Τόνι Βον, από τους πιο έντονους επικριτές της μεταρρύθμισης, προειδοποιεί ότι η πολιτική θα υπονομεύσει την κοινωνική συνοχή και την ενσωμάτωση, «αποδυναμώνοντας τους δεσμούς που κρατούν ενωμένη την κοινωνία». Τονίζει ότι δεν πρόκειται για σχέδιο που «διορθώνεται στις άκρες», αλλά για θεμελιωδώς λανθασμένη προσέγγιση που πρέπει να εγκαταλειφθεί.
Την ίδια στιγμή, πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυβέρνηση εξετάζει μετριασμό της μεταρρύθμισης, με μεταβατικές ρυθμίσεις για να κατευναστούν οι αντιδράσεις, χωρίς όμως να αλλάξει η βασική φιλοσοφία της. Κριτικοί βουλευτές προετοιμάζουν κοινοβουλευτικές κινήσεις για να επιβάλουν ψηφοφορία, ενώ ο Βον προαναγγέλλει ότι, παρότι «πιστός» στο κόμμα, δεν μπορεί να στηρίξει πολιτική που θεωρεί τόσο αντίθετη στο εθνικό συμφέρον.
Το υπουργείο Εσωτερικών, μέχρι στιγμής, δεν έχει απαντήσει στα ευρήματα του IPPR, αφήνοντας να αιωρείται ένα επικίνδυνο ερώτημα: αν η «σκληρή γραμμή» στη μετανάστευση δεν μειώνει το κόστος, αλλά το αυξάνει, ποιο ακριβώς είναι το πραγματικό διακύβευμα της μεταρρύθμισης;
Σχόλιο 
: Η σύγκρουση γύρω από τη μεταρρύθμιση Μαχμούντ αποκαλύπτει το στρατηγικό δίλημμα κάθε κεντροαριστερής κυβέρνησης: πώς να ισορροπήσει ανάμεσα σε πολιτικά αντανακλαστικά «σκληρότερης γραμμής» στη μετανάστευση και στην οικονομική πραγματικότητα ότι η γήρανση του πληθυσμού και οι ανάγκες του συστήματος υγείας απαιτούν σταθερές, προβλέψιμες ροές εργαζομένων. Αν επιβεβαιωθούν οι υπολογισμοί του IPPR, το Λονδίνο κινδυνεύει να υιοθετήσει μια πολιτική που ταυτόχρονα αποδυναμώνει το NHS, αποθαρρύνει το υψηλά ειδικευμένο ανθρώπινο κεφάλαιο και επιβαρύνει το Δημόσιο, απλώς και μόνο για να σταλεί ένα αυστηρό μήνυμα στο εσωτερικό ακροατήριο.
#ΗνωμένοΒασίλειο #Labour #μετανάστευση #δημόσιαΟικονομικά
